حالا اسم آن زن را می‌دانم

    یک روز گرم تابستان اهواز، تابستانی که شراره‌های آفتابش خون درون رگ‌ها را به جوش می‌آورد، به خانه که برگشتم، حس کردم جو خانه طور دیگری است، انگار که اتفاقی افتاده باشد. چشم‌های مادرم قرمز شده بودند؛ مثل کسی که ساعت‌ها گریه کرده باشد. زیر سیگاری جلوی پدرم هم یک مشت ته‌سیگار در خود داشت. از خواهرهایم خبری نبود، شاید توی اتاق بودند و یا شاید خانه دوستی یا فامیلی، نمی‌دانم.
    بعد از اینکه آبی به صورت زدم، پدرم از من خواست به نزد او بروم تا موضوعی را به من اطلاع دهد. حالا شک من به یقین تبدیل شد که اتفاقی افتاده. هق‌هق‌های مادرم هم همین را می‌گفت.
    پدرم گفت: «سامی جان می‌دانی که چقدر برایم عزیزی و من تمام جوانی‌ام را به پای تو و دو خواهرت ریختم تا از شما کسی بسازم که خودتان قبل از هر کسی دیگری، به آن افتخار کنید.»
    خیلی هم بی‌راه نمی‌گفت. جوشکار ارشد دکل 88 فتح بود و برای خودش در شرکت ملی حفاری اهواز برو و بیایی داشت. تابستان‌ها در دمای بالای 50 درجه و در ارتفاع چند ده‌متری جوشکاری می‌کرد؛ دمایی که قبل از آنکه آهن در آن ذوب شود، استخوان‌های پدر را ذوب کرده و صورت مهربانش را سوزانده بود. کمر او زیر بار تکه‌های بزرگ آهن خم می‌شد تا کمر خانواده‌اش جلوی کسی خم نشود. او سال‌ها عرق ریخته بود تا عرق شرم روی صورت زن و بچه‌اش ننشیند.
    پدرم ادامه داد: «سربازی‌ات الحمدلله چند هفته‌ای است که تمام شده، اما راستش با فوق دیپلمی که روی دیوار اتاقت چسبانده‌ای، نه کاری برای تو در این مملکت هست و نه امیدی به آینده‌ات. به همین خاطر بدون اینکه به تو بگویم، از چند ماه قبل از پایان خدمتت، پیگیر ادامه تحصیل تو در یکی از کشورهای خلیج بودم؛ می‌دانی که دوستان زیادی در آنجا دارم.»
    در این سال‌هایی که بابا در شرکت ملی حفاری کار می‌کرد، بارها برای دوره‌های بازآموزی به کشورهای مختلف خلیج رفته بود. بابا از آنها بود که در زمان شاه به استخدام در آمده بودند و انگلیسی را خیلی خوب حرف می‌زد. ما هم که از عرب‌های اهواز هستیم و زبان مادری‌مان عربی است و این خود مزید بر علت بود که بابا دائما از سوی شرکت، به دوره‌های مختلف در کشورهای عربی اعزام شود و در این سفرها دوستان مختلفی در این کشورها پیدا کند.


    راستش هضم موضوع برایم خیلی آسان نبود و به ویژه اینکه من تنها پسر خانواده بودم. حالا دلیل اشک‌های مادرم را خوب می‌توانستم بفهمم.
    چند ماه بعد، من سوار هواپیمایی شده بودم که مقصد نهایی‌اش منامه بود؛ پایتخت بحرین. هواپیما که به زمین نشست، انگار فصل جدیدی از زندگی من آغاز شده بود. شهری گرم، با مردمانی خونگرم و مهربان. مشکل زبان نداشتم چون همانگونه که بالاتر گفتم زبان مادری‌ام عربی بود. چند روز اول گذشت و من حالا شده بودم دانشجوی «جامعة دلمون للعلوم والتکنولوجیا» یا همان «دانشگاه علم و فن‌آوری دلمون» در رشته متالوژی.
    پدرم از طریق یکی از دوستان بحرینی‌اش خانه ویلایی کوچکی در منامه برایم اجاره کرده بود. پدر دوستم را اولین بار در فرودگاه بین‌المللی بحرین دیدم، با آن ماشین شاسی بلندش که در اهواز خوابش را هم نمی‌دیدم. جالب است بدانید که بخش قابل توجهی بحرینی‌ها ساکن خانه‌های ویلایی هستند و هنوز تب آپارتمان‌نشینی، مثل ایران آنجا را نگرفته است.
    چند ماهی از آمدنم به منامه می‌گذشت ولی هنوز نه دوست دختری پیدا کرده بودم و نه زن اهل حالی به تورم خورده بود. اینجا هم که زن‌هایشان برقع (روبند) می‌زدند و عباهای بلند سیاه می‌پوشیدند و نمی‌شد تشخیص بدهی اصلا طرف چند ساله است. البته باید بگویم که شدت پای‌بندی به شریعت و حجاب در بحرین بسیار کمتر از سعودی است و سعودی‌ها خودشان برای عشق و حال آخر هفته‌ها به بحرین می‌آیند.
    یک روز به شوخی این موضوع را به فهد، پسر دوست پدرم گفتم و فهد گفت شاید تو نتوانی آنها را ببینی ولی آنها تو را می‌بینند، پس کاری کن که آنها جذب تو شوند.
    من هم نه آرنولد شوارتزینگر بودم که کشته مرده هیکلم شوند و نه براد پیت که مجذوب زیبایی‌ام. شاید تنها حسنم این بود که نسبت به خود بحرینی‌ها پوست روشن‌تری داشتم. قدم 181 سانتی‌متر بود و هیکل کاملا معمولی داشتم؛ نه جرج کلونی بودم و نه مهران غفوریان.
    فهد گفت: «گاهی به بهانه آب دادن به گل‌ها، با لباس راحتی از خانه بیرون بیا و بگذار زن‌ها تو را ببیند، خدا را چه دیدی، شاید فرجی شد و یکی از آنها مجذوب تو شد.»
    راستش خیلی امیدی به این نقشه نداشتم و به نظرم احمقانه به نظر می‌رسید ولی خب راه دیگری نداشتم، سنگ مفت گنجشک مفت. فقط امیدوارم بودم این سنگ و گنجشک مفت مرا درگیر پلیس امر به معروف بحرین (همان گشت ارشاد خودمان) نکند.
    کارم هر روزم شده بود هر چند دقیقه یک بار سرک بکشم و ببینم آیا زنی در حال عبور است. بعد هم با شلوارک و بدون پیراهن با ظرف آبی از خانه بیرون بیایم و به گل‌ها آب بدهم. یکی دو هفته‌ای گذشت و هیچ چیزی نصیبم نشد. پوستم تیره‌تر شده بود و اعصابم خراب‌تر. کلی از کلاس‌ها را پیچانده بودم و گل‌ها به مرز انفجار رسیده بودند، آنقدر که آبیاری شده بودند.
    کم‌کم داشتم امیدم را از دست می‌دادم. برخی زن‌ها وقتی از کنارم رد می‌شدند تشری می‌زدند و زیر لب غرولندی می‌کردند، تا اینکه روز موعود رسید.
    ساعت حدود 9 صبح بود که یک توده سیاه‌رنگ بلند بالا را دیدم که در حال نزدیک شدن به خانه است. اینکه می‌گویم «توده» به این خاطر است که هیچ چیزی از آن معلوم نبود. مثل همیشه از خانه بیرون زدم با آبپاشی در دست، اما ناامید و مستاصل. زن بحرینی که مرا دید سرعتش را کم کرد، ضربان قلبم شدت گرفت. خیلی آرام و باطمانیه از کنارم رد شد. بوی عطرش شامه‌ام را نوازش می‌داد. از شانس من آن روز کسی در خیابان نبود. زن نگاهی به عقب انداخت و چند لحظه‌ای به من خیره شد. فکر کنم مجموعا 10 ثانیه‌ای به من نگاه کرد ولی من در همان 10 ثانیه، در ذهنم 10 بار او را لخت کردم و 10 بار بوسیدم و بوئیدم و مالیدم و 10 بار با او خوابیدم. ناگهان این 10 ثانیه زیبا به پایان رسید. زن راهش را کشید و رفت و من ناامید و مایوس و عصبانی به خانه بازگشتم.
    یکی دو دقیقه بعد با صدای آیفون به خودم آمدم. روی صفحه نمایش چیزی دیدم باورنکردنی، بلی همان توده سیاه دوست داشتنی. به سرعت بیرون دویدم و درب را برایش باز کردم.
    زن گفت: «ببخشید. تلفنم را در خانه جا گذاشته‌ام و ضروری است که به شوهرم تلفن کنم. آیا ممکن است از موبایل شما چند لحظه با شوهرم صحبت کنم.»
    در آن لحظه ناب‌ترین ایده ممکن از ذهنم گذشت و من عاقلانه‌ترین و هوشمندانه‌ترین تصمیم کل زندگی‌ام را گرفتم و گفتم: «ببخشید موبایل من خراب شده و در تعمیرگاه است. اگر دوست داشته باشید می‌توانید از خط ثابت منزل ما به شوهرتان زنگ بزنید.»
    زن نگاهی به من کرد و گفت که اگر ممکن است، مادر یا همسرم را صدا کنم تا او از آنها برای ورود به خانه اجازه بگیرد و من گفتم که تنها زندگی می‌کنم. او نگاهی به اطراف کرد و پس از مطمئن شدن از اینکه کسی او را ندیده به داخل خانه آمد. حالا من خوشبخت‌ترین مرد دنیا بودم، خوشبخت برای دعوت و تنها شدن با زنی که هنوز صورتش را ندیده‌ و اسمش را هم نمی‌دانم.
    وارد اتاق پذیرایی که شدیم تلفن را نشانش دادم و او با لبخند گفت که مکالمه‌اش خیلی طول نخواهد کشید. من هنوز با شلوارک بودم و بدون پیراهن ولی او هنوز همان توده‌ سیاه ناشناس بود با صدایی جادویی و دلربا.
    برقع را که کنار زد، زمان برایم از حرکت ایستاد. زنی حدودا 45 ساله، با صورتی سفیدتر از هر چیز سفید دیگر در این دنیا. البته حق هم داشت که اینقدر سفید باشد، آفتاب هرگز به صورتش نخورده بود. رنگ موهایش را از روی چند تاری که روی صورتش افتاده بود حدس زدم؛ چیزی شبیه خرمایی. چشم‌هایش مشکی و نافذ. انگار که همه جادوهای دنیا را درون این چشم‌ها پنهان کرده باشند. لبخندی زد تا جان مرا بگیرد با لب‌های زیبایش. ضربان قلب من به چند هزار در ثانیه رسیده بود. مودبانه لبخندی زدم و ناگهان قشنگ‌ترین و غیرمنتظره‌ترین اتفاق دنیا رخ داد. او خودش را در آغوش من انداخت و شروع به خوردن لب‌هایم کرد. من مبهوت و سردرگم و گیج و مست شده بودم. به خودم که آمدم، همراهی‌اش کردم.
    مرا روی مبل انداخت و خودش روی من دراز کشید. نمی‌دانم در آن شرایط او لختم کرد یا من لختش کردم، اما هر چه بودم دقایقی بعد دو تن لخت وحشیانه روی هم می‌لغزیدند.
    از خوردن گردن و سینه‌هایش سیر نمی‌شدم، نه اینکه دلم نمی‌خواست پایین‌تر بروم اما سینه‌های درشتش آنقدر جذاب بود که حاضر بودم تا آخر عمر به خوردنشان ادامه دهم. هر بار که نوک سینه‌اش را گاز می‌گرفتم به خودش و به من به زبان عربی فحش می‌داد. فحش‌هایش را که جواب می‌دادم انگار بیشتر تحریک می‌شد. چند دقیقه‌ای به سینه‌خوری و فحاشی متقابل ادامه دادیم اما چاره‌ای دیگری نداشتم و باید پایین‌تر می‌رفتم. زبانم را چند دوری درون نافش چرخاندم تا دیوانه‌ترش کنم و او هر چه حشری‌تر می‌شد بیشتر و رکیک‌تر فحش می‌داد: «جنده توام، هرزه توام، منو بکن، به من تجاوز کن، شرفم رو بگیر.»
    کسش را نمی‌توانم دقیق توصیف کنم غیر از اینکه بگویم تپه‌ای بود که در بالایش دشتی صاف و منتهی به دو قله به نام سینه وجود داشت و روی این تپه گوشتی رودی از عسل از میان شکافی صورتی رنگ رو به پایین سرازیر بود و من مثل تشنه‌ای که تمام زندگی‌اش را تشنگی چشیده، می‌نوشیدم از این رود عسل، از این رود شراب و از این رودی که هر چه بیشتر از آن می‌خوردی جریان سیلاب درونش شدت می‌گرفت. هر بار که رعشه‌ای به تنش می‌افتاد، انگار که این دشت زیبا را زلزله‌ای چند ریشتری تکان می‌دهد.
    به پیشنهاد خودش به حالت 69 قرار گرفتیم و همزمان که من برای او می‌خوردم او شروع کرد به ساک زدن. آنقدر وحشیانه می‌خورد که من حس می‌کردم به زودی کیرم را از جایش خواهد کند. تخم‌هایم را می‌مالید، سوراخ کونم را لیس می‌زد. چیزهایی زیر لب می‌گفت، مثل کسی که ناله یا گلایه‌ای کند ولی من آنقدر در حال لذت بردن بودم که نمی‌شنیدم یا در واقع برایم مهم نبود که بشنوم، چه می‌گوید.
    سوراخ کونش را دیدم عین دیوانه‌ها شروع کردم به لیسیدنش. سوراخ تمیز و تنگی داشت ولی معلوم بود که چند باری کون داده، یا حداقل من اینطور تصور کردم. انگشتم را که درون کونش فرو کردم آه بلندی کشید ولی آهی که از سر درد نبود، بلکه آهی بود مثل شیهه‎ای که یک مادیان وحشی، سرخوش و سرمست بر فراز یک کوهستان سر به فلک کشیده سر می‌دهد. هر بار که انگشتم را بیشتر فرو می‌کردم این آه تکرار می‌شد، انگار که کوهستان پژواک شیهه این مادیان افسار گسیخته را تکرار می‌کند.
    نمی‌دانم چقدر زمان گذشت اما از جایش بلند شد و با چشمانی به رنگ خون، گفت: «حالا وقت اصل کاریه. من رو عادی نکن. بهم تجاوز کن. هر چی داری نشونم بده. امروز می‌خوام حس کنم که یه جنده چی رو تجربه می‌کنه.»
    بدون اینکه چیزی بگویم خودش استایل داگی گرفت و من از پشت سر به او نزدیک شدم. ابتدا سر کیرم را لای کسش مالیدم. چند ثانیه‌ای نگذشته بود که سرش را برگرداند و با اخمی عجیب گفت: «ارجوك نيكني» یعنی «التماست می‌کنم منو بکن» و من کردمش آنقدر که می‌خواست و شاید بیش از آنچه لازم داشت. بی‌پروا جیغ می‌کشید و بی‌محابا فحش می‌داد. استایل داگی به هر دوی ما آنقدر حال می‌داد که هیچ کدام تصمیمی برای عوض کردن آن و رفتن به یک پوزیشن دیگر نداشتیم. لمبرهای کونش با هر تقه‌ای که می‌زدم مواج می‌شدند و ادامه این موج تا ابتدای کمرش می‌رفت. هر چند لحظه یک بار کشیده‌ای روی لمبرهای کونش که حالا کاملا کبود شده بودند می‌زدم و او خواهش می‌کرد، محکمتر بکنم و محکمتر بزنم.
    ناگهان انگار چیزی یادش آمد باشد، از من خواست دست نگاه دارم. ملتمسانه نگاهم کرد و گفت: «میشه ازت چیزی بخوام؟» من هم گفتم که با کمال میل حاضرم برایش هر کاری بخواهد بکنم. به خوبی می‌توانستم رگه‌هایی از شرم زنانه را در صورتش ببینم، در صورت زنی که لحظاتی پیش خودش را هرزه، جنده، بی‌شرف، کونی و هزار فحش دیگر می‌نامید. به او گفتم: «عزیزم بگو چی می‌خوای؟» سرش را پایین انداخت و گفت: «میشه کونم رو پاره کنی؟»
    انگار دنیا را به من داده باشند. از خوشحالی آنچنان پریدم که اگر بگویم نزدیک بود سرم به سقف بخورد، دروغ نگفته‌‌ام. کیرم را از کسش که بعد از این همه سکس هنوز گشاد نشده و از فرم نیفتاده بود، در آوردم و به سمت آشپزخانه گام برداشتم. در پاسخ به سوال او که «کجا می‌روی؟» گفتم: «روغن زیتون می‌آورم.» لبخندی زد و گفت: «نگفتم کونم رو بکنی، گفتم پاره‌اش کنی. بیا همینطور بکن، دلم می‌خواد دردش رو حس کنم.»
    کم‌کم داشتم عاشقش می‌شدم، عاشق زنی که هنگام سکس هیچ مرزی نداشت. یاد مقوله‌ای در زبان عربی افتادم که به نوال سعداوی، نویسنده و فمنیست سرشناس مصری نسبت داده شده بود: «كوني عاهرة لزوجك» یعنی «جنده شوهرت باش» و این زنی که حالا به خواست خودش زیر من خوابیده، چه زیبا جندگی را بازی می‌کند. سر کیرم را اندکی تف زدم که باز گفت: «اگه جیغ کشیدم، اگه گریه کردم، اگه دردم اومد و حتی اگه التماست کردم، دست نگه ندار و بهم رحم نکن.»
    اینها را که شنیدم انگار الهه توحش درون من هم بیدار شد. در کمتر از یک ثانیه با تمام فشار، تمام کیرم را درون سوراخ کون تنگ، اما نه آک‌بندش جا دادم. صدای جیغش را احتمالا هفت همسایه آن‌طرف‌تر هم شنیدند. شوکی که به او وارد شده بود، توان سخن گرفتن را از او گرفته بود. شاید باور نمی‌کرد چنین بلایی سرش بیاورم ولی خود کرده را تدبیر نیست. با تمام توانم تلمبه می‌زدم و او با هر تلمبه پرت می‌شد به جلو. درون کونش مثل کوره‌ای شده بود که سیخ آهنین کیرم هر چند لحظه در آن فرو می‌شد. سرش را لای کوسن‌ها قایم کرده بود تا اندکی از شدت صدایش بکاهد به این امید که کسی جیغ‌ها، فریادها و حتی التماس‌هایش را نشنود، من اما بی‌تفاوت به همه چیز داشتم تمام مردانگیم را نثار زنی می‌کردم که تمام زنانگی‌اش را نثار من کرده بود. او نه تنها جسمش را، که تمام خودش را به من بخشیده و به آغوش من اعتماد کرده بود و چه خوشبخت است مردی که که زنی در آغوش او احساس امنیت کند.
    چندباری کیرم را در آوردم و دوباره با توان بیشتری فرو کردم، اما مثل دفعه اول نشد که نشد. حس کردم چیزی درون وجودم به راه افتاده، چیزی که پایان این در‌هم‌آمیختگی بی‌مرز دو جسم گر گرفته، عرق کرده و خیس بود. بلی، من به انتها رسیده بودم، او اما قبل از من بارها به انتها رسیده و دوباره شروع کرده و مجددا به انتها رسیده بود. از او پرسیدم: «کجا بریزم؟» جوابش ساده اما شفاف بود و خوشحال‌کننده: «تو کونم». لحظاتی بعد من آن دشت سرسبز را آبیاری کردم، با بخشی از وجودم. صدای شیهه مادیان داستان من نیز به اوج خود رسیده بود. او که از تلاطم ایستاد، من هم ایستادم و روی هم افتادیم، انگار که در هم‌آمیخته شده باشیم.
    چند لحظه بود با هم به حمام رفتیم و من او را شستم و او مرا شست. از حمام بیرون که آمدیم، روبرویم نشست و گفت: «من یه زن خونه‌دارم. دو تا پسر دارم و سه تا دختر. اولین باره که به شوهرم خیانت می‌کنم. وقتی توی خیابون دیدمت تصمیم گرفتم بهت بدم. الان هم اصلا پشیمون نیستم . خیلی حال داد ولی نمی‌خوام تکرارش کنم. ازت خواهش می‌کنم من رو فراموش کن، انگار که هیچ وقت همدیگه رو ندیدیم.»
    من متعجب و غمگین به زنی نگاه می‌کردم که مجذوب او شده بودم. از او خواهش کردم که فقط یک بار دیگر بیاید و بعدش هیچ درخواستی از او نکنم. او مخالفت کرد و من حتی به پایش افتادم ولی باز هم قبول نکرد. من به پاس لحظات زیبایی که در کنار او داشتم، به تصمیمش احترام گذاشتم. قبل از رفتن مرا بوسید و از من خواست بدرقه‌اش نکنم. در آخرین لحظه یادم آمد اسمش را نپرسیده‌ام. وقتی پرسیدم، فقط لبخندی زد و رفت.
    روزهای زیادی به دانشگاه نرفتم و به گل‌ها آب دادم به این امید که شاید بار دیگر او را ببینم و ولی او نیامد که نیامد که نیامد و من هر بار با خود زمزمه کردم « آن سفرکرده که صد قافله دل همره اوست
    ...هر کجا هست خدایا به سلامت دارش»
    دو سه هفته بعد، فهد مرا به جشن تولدش دعوت کرد تا از این فرصت استفاده کرده و مرا به خانواده‌اش معرفی کند. به خانه آنها که رفتم، دقایقی پس از رسیدنم، مادر فهد با یک سینی چای وارد شد. سرم را که بلند کردم، چشم در چشم هم شدیم، من او را شناختم و او مرا شناخت. سینی چای از دستش افتاد و از هوش رفت. فهد از جایش پرید و فریاد کشید: «مامان سمیره». حالا من اسم آن زن را می‌دانم.


    نوشته: سامی

  • 82

  • 18




  • نظرات:
    •   pepsi1975
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • عالی بود . دمت شعله های بیلر شرکت نفت


    •   pepsi1975
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • معلومه هم سواد نوشتن داری هم کتاب زیاد خوندی . تشبیح ها و گریز زدن ها و حس گرفتن ها را رعایت کرده بودی . کاری به راست و دروغ ندارم . چون داستان لازم نیست که حقیقت باشه . در واقع شما باید طوری پیش بری که خواننده را جذب کنه . سامی جان قلمت مانا .


    •   داریوشم
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • آفرین،خیلی خوب نوشتی،بازم بنویسی میخونم و ... مرسی


    •   yaser345
    • 2 ماه،2 هفته
      • 4

    • یک شب باران میامد،مادرم دره قابلمه را عقب میکشید،پدرم زیر سیگاریش را جلو میکشید خواهرم شلوارش را بالا میکشید،کیره محمود دولت ابادی تو اون نوشتارت،تو اون منامه با اون دانشگاهش،با اون اسمه کیریش،تا اسمه دانشگاه خوندم جاکش


    •   shahx-1
    • 2 ماه،2 هفته
      • 6

    • جوشکار ارشد؟؟ یعنی خواستی بگی خیلی مهم بوده؟؟ اون مهندس نفته که برای دوره اموزشی میفرستنش خارج نه کارگر جوشکار. به علاوه اگه‌ خودش بالا دکل جوشکاری میکرده یعنی ادم مهمی نبوده و زیر دستی نداشته حالا یه کارگر جوشکار از کجا اورده خرج تحصیل و اجاره ویلا اونم تو یه کشور خارجی رو بده؟ مگه حقوق کارگر چقدره؟؟ افتابه اب کردی ریختی تو باغچه زنه داشت رد میشد اومد تو زرتی بهت داد؟؟ خودت باور میکنی این مزخرفاتو؟؟ احتمالا برا کارگری رفتی کشور های جنوب خلیج فهد هم صاحب کارت بوده به خاطر پوست سفیدت پسندیدتت استخدامت کرده!!! (biggrin)


    •   saeeed25
    • 2 ماه،2 هفته
      • 0

    • اولاشو خیلی کتابی نوشته بودی. مگه داری مقاله مینویسی ...یکم عامیانه بنویس باو..


    •   yaser7474
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • عالی


    •   Surosh.007
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • خوب بود افرین


    •   LuckyRose
    • 2 ماه،2 هفته
      • 5


      1. توصیف و نگارشت خوب بود، ولی داستان باید از یه روند منطقی و معقول پیروی کنه.
        تو ایران هم اگه یه پسر سفید مفید چندماه با شلوارک بدون پیراهن بیاد گل آب بده، بقیه یقین میکنن اون طرف کیونش میخاره و داره آمار میده. درنتیجه میرن قشنگ آبیاریش میکنن تا پژمرده نشه!

      2. جوشکاری ارشد!؟
        خوار بابات تو ارتفاع چند ده متری زیر آفتاب، حین جوشکاری گائیده میشده، یعنی کارگر بوده بیچاره، نه مهندس و مدیر پروژه، اون وقت خیلی برو و بیا درسته؟!
        درکل امیدوارم اون دکل 88 کیونت رو فتح کنه!

      3. کیر فهد و حمد بن عیسی بن سلمان آل خلیفه ، پادشاه بحرین تو کیونت!

      4. در آخر تشکر میکنم ازت بابت شاه بیت این کصتان. واقعا این فرازش با دلم بازی کرد:
        از اون پرسیدم: «کجا بریزم؟»
        جوابش ساده اما شفاف بود و خوشحال کننده:
        «تو کونم». !!!!!


    •   hot.hardsex
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • مرحبا
      چه نکارشی یو چه داستان زیبایی


    •   Sex_Passion
    • 2 ماه،2 هفته
      • 3

    • فهد با نصیحت خودش مادرش رو بگا داد??
      خود کرده را تدبیر نیست.


    •   امین@۱۸
    • 2 ماه،2 هفته
      • 0

    • ک س ن ن ت با این نوشتنت


    •   ARYA52
    • 2 ماه،2 هفته
      • 21

    • اه ای سامی به گمانم تو همان سامان باشی که با دزدیدن پول و فلش و گاز پیک نیک پول را فراهم نموده ای و بار سفر به سوی بحرین بستی و با آن پول خانه ای ویلایی رهن نموده ای و پول الدانشگاه و التکنولجیا و چی چی را پرداخت نمودی
      حال از تو پرسشی دارم به گوش جان نیوش کن و مرا پاسخ گوی
      هنگامی که آن توده سیاه تو را گفت بیا شصت و نه شویم به عربی گفت:
      یا حبیبی تسعه و ستون؟؟
      ای سامی چگونه در بدو ورود آن زن سنش را متوجه شدی که چهل و پنج سال است آیا بعد از برداشتن برقع کارت شناسایی نشان داد؟
      خوشا به سعادتت که از کس تپه ای که در میانش رودی جاری بود نوشیدی ،نوش باد ای کس نوش
      وقتی گفت بیا در کون من بسپوز (بکن) از خوشحالی چنان پریدی که نزدیک بود به سقف بخوری؟
      ای سامی به جای توهمات جقولانه پیشنهاد میکنم بروی در مسابقات پرش ارتفاع شرکت کنی بی شک به مدال طلای المپیک دست خواهی یافت ولی خواهشمندیم به نام تیم ایران در مسابقات شرکت کن نه تیم بحرین
      دکل فتح ۸۸یاورت باد
      باشد که رستگار شوی


    •   nilajooni
    • 2 ماه،2 هفته
      • 0

    • ای بابا


    •   shaokahn98913
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • خوب بود انصافا.. از صفر تا بیست نمره شانزده حق تو است و به داستانت هم نمره مثبت میدهم .
      تشکر میکنم از تو از باب نوشتارت چون تلاش چشم گیری داشتی هرچند میتوان گفت بارها نوشتی و پاک کردی .
      بازبینی کلماتت خوب بوده . از صمیم قلب میگویم دوست نازنین جای پیشرفت تو بسیار بالاست و میتوانی در زمره بهترین بهترین ها باشی در نوشتن...


      آفرین بر تو .. دقایقی چند ذهنم منعطف به نگارش تو شد ..
      واز اینکه تا آخر داستانت را خواندم خوشحال و راضی ام


    •   مسیحی۰
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • خواهرکس بده،الانم نفهمیدم پدر ارشد جوشکار که چرا مامان جونت اشک میریخت کیر بابات ساطور خورده بود!؟


    •   مسیحی۰
    • 2 ماه،2 هفته
      • 2

    • خواهرکس بده،الانم نفهمیدم پدر ارشد جوشکار که چرا مامان جونت اشک میریخت کیر بابات ساطور خورده بود!؟


    •   مهتی.پاشنه.طلا
    • 2 ماه،2 هفته
      • 7

    • آقای پسر عزیز دردونه جوشکار ارشد که بابات همش سفر خارجی هست ، مدرک فوق دیپلمت رو قاب کردی زدی رو دیوار !!!!!؟؟؟؟ فوق دیپلم!!! قاب شده رو دیوار !!!!


      بچه جان‌ اگه چند وقت با شلوارک و رکابی میرفتی گلها رو آب میدادی ، تنها چیزی که به ذهن بیننده میرسیده، کونی بودنت بوده نه اینکه زنه از راه بیاد و بگه فاک می !!
      اونجا هم فقط جِماع کَلبی کردنت


      ظاهرا که خاطرات بدی داری از کیر اعراب ، کیر ملک سلمان تو حلقت با اون توشتنت، گوساله مگه قابوس نامه هست که اینجوری نوشتی


      تا حالا بوی کس به دماغت نخورده که آب کس رو به عسل تشبیه کردی


      جقی جان رسیدی خونه اولین کاری که حتی قبل جقیدن بکنی ، اون مدرک فوق دیپلمت رو از رو دیوار خونه بردار ، اسکل انتر


    •   Sam.Ahwazi
    • 2 ماه،2 هفته
      • 7

    • سلام می‌کنم به همه دوستانی که نظر دادند
      طبعا برای اونهایی که توهین کردند، پاسخی ندارم و براشون آرزوی موفقیت می‌کنم.
      از دوستانی هم که تعریف کردند، تشکر می‌کنم و خوشحالم که داستانم نظر اونها رو جلب کرد.
      از دوستانی که انتقاد کردند، بیشتر تشکر می‌کنم، چون معتقدم که انتقادات سبب میشه آدم از زاویه دیگری به موضوع نگاه کنه و چیزهای بیشتری یاد بگیره.
      حالا تا جایی که ممکن است، جواب دوستانی که انتقاد کردند رو می‌دم و خوشحال میشم نظرات اونها رو بشنوم.
      قبل از هر چیزی دلم می‌خواد تاکید کنم که توی این داستان، من سعی کردم فضایی متفاوت‌تر از اون چیزی که معمولا در داستان‌های این سایت می‌خونیم ایجاد کنم. ما بارها و بارها در این سایت داستان‌هایی خوانده‌ایم که دانش‌آموز 16 ساله آلت 25 سانتی‌متری داشته و یک ساعت و نیم تلمبه زده و یا کسانی که در یک روز نصف زنان فامیل را زمین زده‌اند. طبعا فانتزی بخشی از داستان‌نویسی است ولی هر خواننده‌ای با هر سطحی از سواد می‌تواند تشخیص دهد در یک داستان چقدر دروغ‌پردازی شده و مرز حقیقت و دروغ کجاست.
      من در این داستان سعی کردم با بردن فضا به جای دیگری، خواننده را شرایطی ببرم که شناخت کمتری از آن دارد. در چنین فضایی تشخیص مرز میان واقعیت و خیال برای خواننده اندکی دشوارتر می‌شود.
      نکته دومی که باید شرح داد، فضاسازی‌های داستان است. این داستان برای کسانی که قصد خودارضایی دارند، نوشته نشده است، بلکه چارچوبی داستانی است که می‌توانست کاملا خالی از فضاهای اروتیک باشد و اتفاقات دیگری در این بستر رخ دهد، اما من سعی کردم با توجه به ماهیت این سایت و خوانندگانش، داستان، شخصیت‌ها، فضاسازی‌ها و تکنیک‌های داستان‌نویسی را برای روایت یک اتفاق اروتیک به کار بگیرم.
      یکی از مهم‌ترین تکنیک‌هایی که من در این داستان به کار برده‌ام، بردن خواننده به فضایی است که از آن شناخت حداقلی دارد. مثلا اگر من فضای این داستان را در دبی یا استانبول ترسیم می‌کردم، با توجه به سهولت سفر ایرانیان به این دو شهر، احتمالا بسیاری از دوستان می‌گفتند که نه خیابان‌های دبی یا استانبول اینگونه نیست و آنگونه است. همین مورد درباره جوشکار ارشد هم صدق می‌کند. بسیاری از دوستان نمی‌دانند که روی هیچ‌کدام از دکل‌های حفاری شرکت ملی حفاری در اهواز مهندس نفت حضور ندارد. در واقع ضرورتی برای حضور مهندسان نفت روی دکل‌های حفاری وجود ندارد. مهندسان نفت بیشتر در حوزه تئوریک نفت فعالیت دارند و تکنیسین‌ها و کارگران حفاری در حوزه پرکتیکال. این موضوع را با اندکی تحقیق می‌توانید راستی‌آزمایی کنید.
      درباره فوق دیپلم هم عمدا این سطح را انتخاب کردم که تا چهره‌ای واقعی‌تر از پسر یک خانواده متوسط ترسیم کنم. مطمئنم اگر می‌نوشتم سیکل یا دکترا، باز دوستان به شکل دیگری اشکال می‌گرفتند.
      دوستان دیگری درباره نثر این داستان نیز اشکال گرفته‌اند. شاید باید دلیل این موضوع در تعداد پرشمار نوشته‌های نامناسبی که در این سایت منتشر می‌شوند، جستجو کرد. بارها خوانده‌ایم که طرف در ابتدا یا انتهای داستانش نوشته که "ببخشید با مبایل نوشطم. صریع نوشتم پر از غلت املاعیی شد". دوستی در کامنت‌ها به درستی اشاره کرده بود که من داستان را چند بار بازبینی، بازخوانی و بازنویسی کرده‌ام تا در آخر متنی در اختیار مخاطب قرار دهم که از خواندنش لذت ببرد.


      برای همه دوستانم بهترین آرزوها را دارم
      سامی


    •   mehranboy75
    • 2 ماه،2 هفته
      • 3

    • منظورت از خلیج "خلیج فارس" هست دیگه!!! داستانت ارزش خوندن نداشت وقتی احساس میشد غرض پشتش هست


    •   shahvanii139797
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • عالیه سن بالا مخصوصا که مادر دوستت باشه ...


    •   ghavami22
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • عالی بودددددددددددد


    •   Saharashki
    • 2 ماه،2 هفته
      • 4

    • خلیج فارسه نه خلیج. عرب زبانی که اصالت ایرانیش رو نمیدونه.


    •   Matinisf
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • داستانت قشنگ بود.ولی از همه قشنگ تر انتقاد پذیری شما مقابل دوستان بود.


    •   shaokahn98913
    • 2 ماه،2 هفته
      • 1

    • سامی عزیز نه تنها خودم از داستانت لذت بردم .بلکن با کپی پیست کردن داستانت وارسال آن به پروفایل یکی از دوستانم بر رضایت من تاکید نمود ایشان نظرشان همانند من نوشتن داستانت همامیخیته بودن درصدی چند ولوو کم نمک از یک تراژدی ترس . هیجان . کمدی . غم . و غیرو ذالک بود انصافا داستانت ضمن روان بودن درریتم قصه پردازی وشرح کمی از زندگی در دیار غربت به نحوی مخاطب و خواننده را به عنوان چشم و پلک سوم ماجرایت همراه میساخت . که این اداراک بالای تورا در نمای دید مخاطب میرساند و خوب متوجه بودی که مخاطب روی جملات و کلمات تو زوم است ..


      بازهم تاکید میکنم میتوانی نویسنده قوی و چیره دستی شوی و جای برای پیشرفتت داری پس وسعت دیدت را بیشتر از آنچه که الان هستی بالاببر..
      پیروز و تندرست باشی دوست من...


    •   badboy2709
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • نظر شما چیه؟دمت گرم چه زیبا تشبیه کرده بودی (مادیان وحشی)آفرین چسبید بعد از اینهمه کسشعر??????????????


    •   kiredivoone
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • با تعریفی که کردی منم دلم خواست


    •   mehdi.98
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • واقعا دمت گرم


    •   Naz10100
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • با اینکه کامل نخوندم بخاطر نگارش درستت لایک دادم، دوست داشتم بخونم اما واقعا خیلی طولانیهه


    •   Mohammadtala777
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • پشماااااااااااااام،خیلی خوب بود


    •   mostoufi
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • الله ساعدک یا اخی. جید جدا.


    •   aliaaz
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • اینو سه روز پیش می دادی بیرون امتحان انشا داشتم می نوشتم شاید یه نمره میدادن
      ناموسن خود شکسپیر موقع سکس کس رو به یه دره تپه تشبیه نمیکرد


    •   shiraz-m-m
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • عالی بود جناب سامی،چه دیالوگ های قشنگ و جذابی! لایک کمترین چیزی هست که میشه به این داستان و نگارش خوب داد لذت بردم از خواندن داستانت، لایک 42 تقدیم شما


    •   javad.gay
    • 2 ماه،1 هفته
      • 2

    • پس از مدت ها تصمیم گرفتم یه داستان از این سایت بخونم واقعا قشنگ نوشته بودی سرتاپاش هم دروغ نوشته باشی بازم قشنگ نوشتی و به یه سری بی سواداطلاع بدم که جوشکاری سطوح و مدارج مختلفی داره و تا کارشناسی و خیلی چیز های دیگه داره نیایید بگید کارگر جوشکاری فلانه بیساره


    •   haji.mamad
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • فکر کنم شعر نوشتی با این توصیفاتت


    •   خرس.وحشی
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • دست خوش واقعا عالی بود ادامه بده


    •   dadyar59
    • 2 ماه،1 هفته
      • 2

    • حتی جنده ها هم اولش یکمی ناز میکنن بعد لنگا رو میدن هوا. تو مگه چه تحفه ای بودی که زنه هنوز وارد خونه نشده پریده بغلت بهت گفته بذار تو کونم؟ اینو بدون مخ زنی مهمترین بخش سکسه. زنهای زیادی رو دیدم که واسه یه مرد ضعف میکردن ولی هیچکدوم مستقیماً به سمت اون مرد نمیرفت بگه من جندتم بیا بکن جرم بده. به خیال خودت خلاقیت نشون دادی فیلم سوپر ادبی رو به جامعه معرفی کردی؟ هدف داستان سکسی اینه که آب خواننده رو بیاره حالا تو هی توصیف و تشبیه و استعاره چپوندی تو داستانی که اصلش خیانت به شوهر و رفیقه و وسط این همه کثافت کاری هدف جنابعالی این بوده که اسم اون جنده رو بفهمی.


    •   taraz555
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • اصلا ب نحوه شروع سکس کاری ندارم بعید میدونم اینجوری باشه بحرین؛ولی داستانت قشنگ بود و لذت بردم ممنون از زحمات شما.


    •   taraz555
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • انتهای بعضی داستانها یا خاطرات که یک طرف داستان زن متاهل قرار داره خیلی از دوستان شروع میکنن به ایراد گرفتن و فحاشی که چرا با زن متاهل.
      من خودم موافقم با سکس نکردن با زن شوهردار ولی وقتی توی شرایط قرار گرفتی و سربلند اومدی بیرون بعد دیگرانو قضاوت کنید لطفا.البته هستن همچین انسانهایی ولی خیلی خیلی کم.موفق باشید


    •   Emperatoorxxx
    • 2 ماه،1 هفته
      • 1

    • احساس میکردم پا منبر نشستم خرچنگ


    •   Taabad
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • من با اریا۵۲ موافقم...این باپول فلش وخوردن پول مردم رفته منامه...این همون سامان لاشیه


    •   Sam.Ahwazi
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • با سلام و احترام دوباره
      امروز و تنها سه روز پس از انتشار، تعداد خوانندگان این داستان از مرز 100 هزار نفر گذشت. از همه این 100 هزار نفر، 100 هزار بار متشکرم.
      از دوستانی که هم که به هر نحوی انتقاد کرده‌اند، متشکرم و قول می‌دهم در نوشته‌های بعدی تک‌تک نکاتی که لطف کرده و تذکر داده‌اند، را رعایت کنم.
      شاد و سر بلند باشید.
      سامی


    •   saeid4321
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • داستان قشنگی بود فقط شروع سکس خیلی غیر طبیعی و غیر منطقی بود ! ضمنا الان با مدرک فوق لیسانس هم همه بیکارند ! هیچ کس هم مدرک فوق دیپلمش رو به دیوار نمیزنه !!!
      امیدوارم داستانهای بهتری بنویسی دوست عزیز .


    •   VIDCO
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • اووووووف


    •   A_clockwork_sour_orange
    • 2 ماه،1 هفته
      • 0

    • داستانتو که نخوندم ولی نگاش کردم نگارشش خالی از غلط نیست ولی به نسبت خوبه.


    •   شاه_ايگرگ
    • 2 ماه
      • 0

    • زدي ننه يارورو گاييدي بعد مياي كلام بزرگان ميگي ?كصخلي چيزي هستي؟


    •   شاه_ايگرگ
    • 2 ماه
      • 0

    • زدي ننه يارورو گاييدي بعد مياي كلام بزرگان ميگي ?كصخلي چيزي هستي؟


    •   علی امین
    • 2 ماه
      • 0

    • جوشکار شرکت نفت به اندازه یک مهندس عالی رتبه سازمانهای دیگر دولتی حقوق میگیره وحتی بیشتر پس عجیب نیست یه جوشکار شرکت نفت درحال حاضر اگر رسمی باشه بالای ده میلیون تومان حقوق میگیره


    •   Chikchik
    • 2 ماه
      • 1

    • داداش من که نفهمیدم چی به چی بود انگار داشتم ‌قابوس نامه میخوندم تپه و رود و کوس و عسل و اینا کلا عجیب بود تشبیه اشون ولی دیگه خواهشا نرو اون گلا رو آب بده وگرنه اینبار یه زن ۸۰ ساله گیرت که همون دم در میگه بهت فاک می آخرشم باز تو عاشق میشی و بعد که رفت و تو رو تو خماری گذاشت میفهمی ننه بزرگ فهد بوده که کردیش.


    •   far597959
    • 2 ماه
      • 0

    • به نظر من تکراری نبودن موضوع این داستان بود عالی بود ممنون که وقت گذاشتی??


    •   1Overdose
    • 2 ماه
      • 0

    • طرز نگارش داستانت خوبه ولي زياد به واقعيت شبيه نبود


    •   Khashenojazab
    • 1 ماه،2 هفته
      • 0

    • انقدر خوب بود ک جای انتقادی نیست


    برای نظر دادن وارد شوید یا ثبت نام کنید

    جستجو