ریما

1400/02/05

ریما
“ریمای من! تو فرشته آسمونهایی و جات بین دیوهای دنیا نیست…مطمئنم که پیامم رو میخونی و حق داری که بهم جواب ندی. من، احمق بودم که قدر تو و عشق بیکرانت رو ندونستم. باور کن روزی هزار بار خودم رو لعنت می‌کنم…امیدوارم که من رو ببخشی. به خاطر همه بلاهایی که سرت اوردم از خودم بیزارم… به خدا من بدون تو دیگه نمی‌تونم ادامه بدم…”
.
.
.
مسافرم رو که تو قیطریه پیاده کردم، ساعت حدود 12 شب بود. تصمیم داشتم برم خونه. دیدم یه مسافر زده پونک که خوشحال شدم. اینجوری خالی بر نمی‌گشتم. پس از چک کردن شماره، با ذوق مسافر رو گرفتم و سریع رفتم به سمتش.
_ آقا سلام
• سلام
_ ببخشید پلاک خونتون چنده؟ من تو لوکیشنی که فرستادین وایسادم، یه پراید سفید.
+پلاک 32 عزیزجون، صبر کنید الان مهمونم میاد پایین.
تلفن رو که قطع کردم نمی‌دونستم قراره تا چند لحظه دیگر با یکی از ترس های زندگیم روبرو بشم. از وقتی تو اسنپ مسافرکشی می‌کردم همیشه نگران این بودم که مبادا یکی از آشناها سوار ماشینم بشه، ولی اونشب قرار بود نه تنها این اتفاق بیوفته، بلکه مسیر زندگیم هم کلا عوض بشه. منم درست مثل یه بره قربونی، با پای خودم به مسلخ سلاخ سرنوشت رفته بودم.
درب خونه که باز شد، ناباورانه “اکرم رضایی”، یکی از بچه های دانشگاه رو دیدم که به سمت ماشینم میومد. چون سمت دیگه کوچه پارک کرده بودم، مستقیم به سمت درب عقب راننده اومد. ای کاش قبل از رسیدنش گاز ماشین رو گرفته بودم و فرار می‌کردم، ولی در اون لحظه مغزم از کار افتاده بود، پاهام بی حس شده بودند و قدرت اخذ هیچ تصمیمی رو نداشتم. درب پشت سرم که باز و بسته شد تا جایی که شکم گنده‌ام اجازه می‌داد صندلیم رو جلو کشیدم که راحت تر بشینه، می‌دونستم شیشه‌های دودی ماشینم اجازه نداده که منو بشناسه.
_ سلام آقا
با گلویی خشک و صدایی لرزان جواب دادم
+سسس … سلام خانم رضایی!
با تعجب کمی براندازم کرد و مثل اینکه یه دفعه شناخته باشه گفت:
_ اوا… آقای عابدی شمایی؟ فکر نمی‌کردم شاگرد زرنگ دانشگاه اسنپ کار کنه.
+آره، واسه کمک خرج شهریه چند روزه که مجبور شدم با ماشین بابام مسافرکشی کنم. هنوز ترم قبلی رو تسویه نکردم، اگه نتونم حداقل یه قسط رو بدم واسه حذف و اضافه به مشکل می‌خورم.
_سر کوچه نگر دار بیام جلو بشینم، حس می‌کنم زانوهات چسبیده به فرمون.
همزمان که اومد صندلی جلو موبایلش رو هم جواب داد. شنیدم که یه مرد اونور میگه : " ریما جان سوار شدی؟ همه چیز اوکیه؟". آروم جواب داد: " آره ممنونم، دارم میرم خونه، شب خوش"
موبایل رو که خاموش کرد، بدون اینکه من چیزی بپرسم گفت:
_ پسر خالم بود، خواست ببینه سوار شدم یا نه. آخه امشب تولد دختر خالم بود. نمیدونم می‌دونی یا نه، خانواده من مشهد زندگی می‌کنن و من اینجا تنهام. خالم اینها به هر بهونه منو دعوت میکنن خونشون.
+ببخشید من شنیدم شما رو “ریما” صدا زد؟
_آره، ریما خودمم دیگه، همه ریما صدام میکنن. راستی تو هم می‌تونی ریما صدام کنی.
• راستی خانم رض… ببخشید ریما جان میشه تو دانشگاه به کسی در مورد امشب و کار من چیزی نگی؟ دوست ندارم کسی بدونه.
_آره بابا خیالت راحت باشه، اصلا به من ربطی نداره… حسام راستی هیچ وقت فرصت نشد ازت تشکر کنم. ترم پیش “ساختمان داده ها” اگه سر امتحان بهم نمی‌رسوندی افتاده بودم. با وجود اونهمه تقلب شدم 11 تازه.
خندید و منهم که تازه کمی ترسم ریخته شده بود، برای اولین بار خندیدم و جرات کردم کمی زیر چشمی نگاهش کنم… آرایش لایت و زیبایی کرده بود و مژه های بلند مشکیش چهرشو مثل فرشته‌ها کرده بود. هیچوقت فکر نمی‌کردم ریما اینفدر دختر گرم و راحتی باشه… تو دانشگاه معمولا تنها بود و تو مهمونی یا دورهمی‌های بچه‌ها هم کمتر دیده می‌شد. زیبایی طبیعیش باعث شده بود که خیلی از پسرها بخوان مخش رو بزنن، ولی معمولا به کسی پا نمی‌داد. منهم تو عمرم با هیچ دختری دوست نشده بودم. نمیدونم تقصیر هیکل چاق و تپلم بود یا جامعه مذهبی و تفکیک جنسیتی که توش بزرگ شده بودم، در برخورد با هر دختری زبونم قفل میشد و دلشوره عجیبی میگرفتم. این بود که معمولا راحت ترین راه رو انتخاب می‌کردم: دید زنی، سپردن تصویرها به ذهن و خود ارضایی. تا لحظه ای که می خواست پیاده بشه با خودم کلنجار میرفتم که یه پیشنهاد دوستی بهش بدم، ولی بحث از دانشگاه و درس که خارج میشد زبونم قفل میشد. میدونستم این فرصت ممکنه دیگه هیچوقت نصیبم نشه پس در آخرین لحظه که می‌خواست از ماشین پیاده بشه دلمو زدم به دریا و گفتم: “ریما جان میشه شمارتو بهم بدی.” مطمئن بودم فکر می‌کنه آدم بی جنبه و فرصت طلبی هستم و با هر دختری که سوار ماشینم میشه میخوام رابطه برقرار کنم… آروم سرشو از شیشه اورد تو و با یه لبخند فراموش نشدنی گفت:“بزن تو گوشیت.”
از اون شب فکر و ذکرم شده بود ریما. چهره و لبخندش حتی یک لحظه هم از جلوی چشمم کنار نمی‌رفت. شبها تا خود صبح در خیالم با ریما صحبت می‌کردم. روزهایی که با هم کلاس مشترک داشتیم تیپ می‌زدم و با ذوق و شوق به دانشگاه می‌رفتم. دیدن چهره‌اش، حتی برای یک لحظه، کل روزم را عوض می‌کرد. روزی صد بار براش پیام های عاشقانه می‌نوشتم ولی قبل از ارسال، پاکشون می‌کردم. ریما در بین کلاس‌ها هر وقت بهم برخورد می‌کرد، تا جایی که تابلو نشه، به گرمی سلام و احوال پرسی می‌کرد و یا سوالات درسی ازم می‌پرسید. منهم ناتوان از بیان احساساتم، فقط جوابش رو می‌دادم. تا اینکه بعد از چند روز بالاخره اون اتفاق شیرین افتاد… تو اتاقم داشتم موزیک گوش می‌کردم که موبایلم زنگ خورد… با دیدین اسم ریما رو صفحه گوشی چنان حول شدم که نزدیک بود گوشی از دستم پرت شه زمین. قلبم داشت میومد تو دهنم، صدامو صاف کردم و جواب دادم:
_سلام
+سلام حسام، خوبی؟
_خوبم مرسی تو چطوری؟
+منم خوبم. کجایی؟
_خونه
+ببین حسام این درس “پایگاه داده” رو من اصلا هیچی نفهمیدم سرکلاس، خواستم ببینم می‌تونی یه وقت بزاری برام توضیح بدی؟
_آره حتما.
+عصر اگه سر کار نمیری بیا خونه ما پس
_اوکی
از خوشحالی داشتم بال در می‌‌اوردم. باورم نمی‌شد که منو دعوت کرده باشه خونشون. تا عصر نفهمیدم ساعت چجوری گذشت. حدود ساعت 5 بود که زنگ زدم و وارد خونشون شدم. با رویی باز دعوتم کرد تو خونه، منم رفتم روی مبل نشستم. یه تیشرت معمولی پوشیده بود و یه شلوار جین. موهای مش زرد رو هم با کش از پشت بسته بود. چهره‌اش مثل قرص ماه بود. زیباترین نقاشی دنیا… خونش یه آپارتمان نقلی یه خوابه بود و برام تعریف کرد که پدرش خلبان و مادرش پزشک زنان و زایمان هستند. بعد از قبولی دانشگاه کلی خواهش و التماس کرده بود که بزارن تنها بیاد تهران. بعد از کمی صحبت، کتابها را باز کردیم و شروع کردیم به درس. نکات رو که توضیح می‌دادم چهرش رو خیلی مسخره متعجب می‌کرد و میخندید. حاضر بودم تمام دنیامو بدم و خنده هاشو داشته باشم. یک ساعت که گذشت کم کم به خودم اجازه دادم کمی بهش نزدیکتر بشم. واکنشی نشون نداد و من گستاخ تر شدم. کمی بعد به بهانه‌ای ضربه آرومی زدم به بازوش… باز هم به روی خودش نیورد… و این بازم منو گستاخ تر کرد… تو یک لحظه دستشو گرفتم تو دستم… حرفش قطع شد و مات و مبهوت نگاهم کرد. با فشاری اندک خواست دستشو از دستم در بیاره که مقاومت کردم. سرمو بالا کردم و مستقیم به صورتش نگاه کردم: “ریما، من دوستت دارم. از همون شب که تو ماشین دیدمت از فکرت بیرون نمیرم.” هاج و واج نگاهم میکرد… انگار که شوک شده باشه. با لحنی ملتسمانه حرفم رو قطع کرد و گفت: “نه حسام… تورو خدا نگو… وارد این فاز نشو لطفا.”
ضربه عشق، سد سکوتم را شکسته بود. دیگه قادر به کنترل کلماتی که از ذهنم بیرون می‌تراوید نبودم. بی وقفه و رگباری گفتم: “ریما جون، من وارد این فاز شده‌ام، دوستت دارم و هر شب و هر روز فقط به تو فکر میکنم. من تاحالا با هیچ دختری نبودم و هیچ حسی از عشق رو تو وجودم حس نکرده بودم. درسته که از خانواده پایینی هستم… درسته که اگر رو ماشین کار نکنم حتی پول شهریه هم ندارم… ولی تنها لحظات زندگی من لحظاتیه که در کنار تو و یا به یاد تو هستم. از بودنت قلبم گرم میشه.” نگاهی جدی بهم کرد و گفت: “بیخیال شو حسام. من نمی‌تونم، تو هیچی از من نمی‌دونی.” با هیجان گفتم: “نمیدونم و نمی‌خوام که بدونم… من فقط می‌دونم که تورو دوست دارم،‌ بیشتر از هر چیز دیگه ‌ای تو زندگیم.” جرات کردم با دستم زیر چونشو بگیرم، کمی صورتم رو بردم جلو… مات و مبهوت نگاهم میکرد… صدای نفسهام با صدای نفسهاش درگیر شد و بسامد آن در کل اتاق پیچید. لبهام به قرمزی زیباترین لبهای دنیا نزدیک و نزدیکتر شد… و برخورد لبهامون مثل صاعقه کل وجودم رو لرزوند… بوسه ای کوچک زدم و جدا شدم… همچنان مبهوت بود سرش رو به اطراف تکون داد ، مثل اینکه می‌خواست از هجوم افکار به ذهنش خلاص بشه… و گردن کشید، این دفعه اون منو بوسید… با یه فشار کوچک روی کاناپه دراز کشید و منم افتادم روش… خوردن لبهاش، آرزوی دست نیافتنی چند لحظه پیش، اولین تجربه بوسیدن من.
ریما هم لبهای منو می‌خورد و من کیرم را که راست شده بود به شلوارش فشار می‌دادم. فقط چند لحظه ادامه دادیم که دیدم دارم ارضا میشم… از روش بلند شدم. نمی خواستم توی شرت و شلوارم ارضا بشم… بوسیدنش اوج خواستم بود و طاقت اینکه باهاش سکس داشته باشم رو دیگه نداشتم. متعجب گفت:
_حسام چیزی شده؟
+نه عزیزم، من الان تو اوج هستم و نمی خوام پایین بیام.
فکر کنم فهمید که چمه، بلند شد و نشست، دستامو تو دستش گرفت و گفت:
_حسام تا حالا سکس داشتی؟
+راستش نه. من همیشه می‌خواستم اولین سکسمو با اولین عشقم تجربه کنم.
بی حوصله دستشو کرد لای موهاش، یه آه عمیق کشید گفت:
_با شه عزیزم پس بزار واسه یه روزی که آمادگیشو داشته باشی.
بعد خنده شیطونی کرد و گفت: “مثلا فردا خوبه؟”
با تعجب نگاهش کردم و گفتم: “فردا؟”
_تو فقط همه چیزو بسپار به من، به بقیشم اصلا کاری نداشته باش.
روز بعد وارد خونه که شدم دوستش که اسمش آرزو بود اونجا بود. از قیافه هاشون متوجه شدم که داشتند با هم بحث جدی میکردند که با اومدن من قطع شده بود. آرزو چند لحظه بعد با گفتن اینکه دیرش شده و باید بره خداحافظی کرد و با نگاهی معنی دار به ریما رفت. ریما گفت که یه مدتی با آرزو همخونه بوده ولی الان چند ماهی میشه که اون ازدواج کرده و رفته. با رفتن آرزو، ریما از آشپزخونه و دو تا گیلاس شراب آورد. گیلاس منو گذاشت روی میز جلوم و یه قرص هم گذاشت کنارش. با تعجب پرسیدم:
_این دیگه چیه؟
+بخور آقا معلم. امروز قرار شد همه چیز به خواسته من باشه.
قرص رو انداختم بالا و با کمی شراب خوردم. گرمی شراب باعث شد لپام قرمز بشه. خندید و گفت: “شبیه مخمل گربه تو خونه مادر بزرگه شدی”. منم خندیدم. تا حالا کسی بهم نگفته بود مخمل.
کمی دیگه شراب نوشیدیم، حس می‌کردم هر جرعه از شراب مثل آبی که روی آتش می‌ریزد، استرسم رو کمتر می‌کنه. با هیجان از احساساتم براش صحبت می‌کردم و از زیبائی‌هاش تعریف می‌کردم. با لبخندی از رضایت نگاهم می‌کرد. کمی که گذشت دیگه هردو مست بودیم. با دستم گونه‌هاشو گرفتم و کمی فشار دادم، لبهاش از هم باز شد و من شروع کردم به خوردن شیرین ترین لبهای دنیا. لباسشو در آوردم، پشت کرد بهم و من بند سوتینشو باز کردم. سینه‌هایی گرد و زیبا داشت و من داشتم سینه‌هاشو میخوردم. آه می‌کشید و از لذت به بدنش موج می‌داد. لخت شدیم کامل. کیرم رو گرفت تو دستش و آروم رفت پایین، بوسه ای به سر کیرم زد و گذاشت تو دهنش. کیرم به شق ترین حالت ممکن رسیده بود و خودم از بزرگیش تعجب کرده بودم. نمی‌دونم اثر شراب بود یا قرصی که خورده بودم. احساس میکردم قرار نیست ارضا بشم و این بهم اعتماد به نفس بیشتری می‌داد. باورم نمی‌شد ریمای زیبا داشت برام ساک می‌زد. لذتی عمیق تمام وجودم رو گرفته بود. همینطور که ساک می‌زد قربون صدقه کیرم هم می‌رفت"اوممممم چه کیر خوشگل و تمیزی داری حسام، من می‌میرم براش. دوست دارم کیرت بره تو کسم و جرم بده". بعد از چند دقیقه ساک زدن بلند شد و نشست رو مبل، پاهاشو از هم باز کرد. برای اولین بار داشتم یه کس رو از نزدیک می‌دیدم. سرم رو فرو کردم لای پاش. یکم زبون زدم به کسش، خیلی نرم و خوشبو بود، خوشم اومد و شروع کردم به لیسیدن. با انگشتاش بهم یاد میداد که کجای کسش رو بمالم. از آه و اوهش فهمیدم که منم شاگرد بدی نیستم و تونستم خوب یاد بگیرم. حسابی که حشری شد گفت: " بکن حسام، بکن توکسم دیگه". کیرم رو آروم نزدیک به کسش کردم و سرشو کردم تو، با دستش رونامو گرفت که خیلی فشار نیارم، با یکی دوبار عقب و جلو کردن داخل کسش کمی روون شد و تا انتها وارد کس ریما شد. برخورد پوست کیرم با دیواره های لزج و نرم کسش حس عجیبی بهم داد. فکر نمیکردم کس اینقدر نرم و لذت بخش باشه. از جق زدن که خیلی بیشتر حال می‌داد. تلمبه هام ریتمیک شده بود و ریما زیر کیرم بود. دستش رو جلوی دهنش گرفته بود که صدای جیغشو کنترل کنه. کمی بعد برش گردوندم و به حالت داگی کیرم رو کردم تو کسش. همزمان با من، ریما هم عقب و جلو میرفت و با هر برخورد کونش به بدنم، موجی شکل، لمبراش تکون می‌خوردند. چند لحظه بعد ریما بلند شد و کیرمو گرفت دستش و به سمت اطاق خوابش رفتیم. خوابیدم روی تخت و ریما نشست روی کیرم، با دستش کیرم رو کرد تو کسش و در حالیکه چمباتمه زده بود روم تلمبه می‌زد. منهم هر چند لحظه گردن می‌کشیدم و لباشو میبوسیدم، گاهی هم سینه هاشو می‌کردم تو دهنم و می خوردم. احساس کردم از این کار خیلی خوشش میاد و هر وقت که سینه هاشو میخورم آهش بلند میشه. شاید بیشتر از ده دقیقه تو همین حالت سکس کردیم. قرص تاخیری ریما واقعا خوب عمل کرده بود … برش گردوندم و پاهاشو گذاشتم روی شونم، کیرمو کردم تو کسش و شروع کردم به تلمبه زدن… کسش خیس و روون بود. پاهای سفید و سکسی‌ای داشت . لاک قرمز ناخنهای پاش در کنار سفیدی پوستش خیلی سکسی ترش کرده بود. همزمان با تلمبه زدن روی پاهاشو می‌بوسیدم … با هم به اوج ‌رسیدیم. فوران عشق و لذت… طوفانی از ضربه های کیر من داخل کس ریما… صدای جیغ ریما بلند شد و آه من هم به هوا رفت… با هم ارضا شدیم.
من با ریما به همه نداشته‌هام رسیده بودم. از اون روز، شب و روز با هم بودیم. شبها از اسنپ که خلاص میشدم تا نزدیکهای صبح باهم صحبت می‌کردیم. روزها تو دانشگاه در کنار نگاه حسرت بار همه پسرهای دانشگاه، که باورشون نمیشد یبس ترین پسر دانشگاه، مخ خوشگلترین دختر دانشگاه رو زده باشه، باهم بودیم. بالاخره زندگی منهم چهره عبوس رو گشوده و روزهای شیرینش شروع شده بود.
چند ماه گذشت… نزدیک به آخر ترم شده بود. اون روز غروب هوا ابری بود. ابرهای سیاه، بارور از خشم خدا، بر فراز شهر سایه افکنده بودند. دلم بدجوری گرفته بود، هر چی به ریما زنگ میزدم جواب نمی‌داد. معمولا بعضی روزها غیب میشد. بهونه‌های مختلفی می آورد: خانوادش اومده بودن، خونه خالش بوده، خواب بوده یا پیش آرزو بود و متوجه موبایلش نشده بود. اونشب ولی دلم عجیب شور میزد. حس می‌کردم اتفاق تلخی در حال رخ دادن هست. طاقت نیاوردم و رفتم درب خونش. هرچی زنگ زدم خونه نبود. تصمیم گرفتم برم پیش آرزو. زنگ خونشونو زدم و رفتم بالا، آرزو درب خونرو نیمه باز کرد و از لای در بهم سلام کرد.
_سلام آرزو هرچی زنگ میزنم ریما جواب نمیده، تو ازش خبری نداری؟
+اینجا که نیست، نگران نباش هر جا باشه پیداش میشه.
بطور ناگهانی یه مرد حدود 50 ساله در چهارچوب در ظاهر شد. نگاه عجیبی به سر تا پام انداخت و جواب سلامم رو با تکون دادن سرش داد. آرزو حول شد و سریع گفت: “این حسامه، دوست ریما” مرد به سردی : “میبینی که اینجا نیست، کار دیگه‌ای نداری؟” و بدون اینکه منتظر جواب من بشه درب آپارتمان رو محکم بست. همزمان با بسته شدن در، صدای داد و بیداد از خونه بلند شد. مرد میگفت: “حالا دیگه کارت به جایی رسیده دوست ریما تنهایی میاد در خونت؟” و صدای آرزو که جواب می‌داد: “بابا میگم دوسته ریماست، با من کاری نداره که، دنبال اونه.” از پله برگشتم پایین. اصلا نمی‌فهمیدم خونه آرزو چه خبر بود. دلم حسابی به شور افتاد. اون مرد کی بود؟ یعنی شوهرش بود؟ منکه کاری نکرده بودم ، چرا اینجوری کردن پس؟ باید هرجور شده فورا ریما رو پیدا میکردم… اگه براش اتفاق بدی نیفتاده بود، تنها جای دیگه‌ای که ممکن بود باشه، خونه خالش بود. خوشبختانه تلفن پسر خالش رو همون شب اول تو گوشیم سیو کرده بودم. دلمو زدم به دریا و بهش زنگ زدم. بعد از چند زنگ گوشی رو برداشت. همون صدای شب اول بود که پاسخ می‌داد:
_بفرمائید؟
+سلام. من حسامم، هم دانشگاهی دختر خاله شما ریما. خواستم بپرسم ریما احتمالا پیش شما نیست؟
_ببخشید اشتباه گرفتید ظاهرا.
و گوشی رو قطع کرد. واقعا عجیب بود. مطمئن بودم صدای پشت تلفن صدای پسرخاله ریما بود… دوباره زنگ زدم. اینبار بیشتر زنگ خورد و همون صدا با عصبانیت جواب داد:
_آقای محترم میگم اشتباه میگیرید، من دخترخاله‌ای به نام ریما ندارم و اصلا همچین کسی رو نمی‌شناسم.
و قطع کرد. دیگه داشتم سکته می‌کردم. اصلا نمی‌فهمیدم اوضاع از چه قراره. یعنی ریما چی شده بود که هیچکس ازش خبری نداشت. مستاصل تصمیم گرفتم برم در خونش و منتظرش بمونم. نمی‌دونم چند ساعت تو ماشین جلو خونه ریما نشسته بودم … حدود ساعت 11 شب شده بود و من تقریبا داشتم خودم رو راضی می‌کردم که برگردم خونه که یهو یه ماشین سانتافه نگهداشت و با کمال تعجب ریما از توش پیاده شد. دستی برای راننده تکون داد و رفت به سمت در خونه. ماشین به سرعت دور شد و من پیاده شدم… از دیدن من شوکه شد… خودش رو خونسرد نشون داد و گفت:
_ تو اینجا چیکار می‌کنی حسام؟
انگار نه انگار چند ساعت اصلا جواب تلفن نداده بود. با عصبانیت گفتم:
+معلوم هست کجایی ریما، من تقریبا سکته زدم، این ماشین کی بود دیگه؟
_داد نزن زشته، بیا بریم بالا.
گیج و منگ دنبالش راه افتادم و رفتیم خونش.
کیفشو گذاشت رو میز، و موبایلشو باز کرد. مثل اینکه سایلنت بود و چند ساعتم بود که بازش نکرده بود. پیامها رو خوند و آروم پرسید:
+رفته بودی در خونه آرزو؟ کلی براش دردسر درست کردی.
_ریما! من کاملا گیج شدم. لطفا بهم توضیح بده اینجا چه خبره؟ چطور ممکنه که پسر خالت بگه تورو نمی‌شناسه؟
+بشین، خیلی چیزها هست که باید بدونی، باید خیلی زودتر داستان زندگیمو برات تعریف می‌کردم. ولی هروقت که خواستم بگم نتونستم. چون من واقعا تورو دوست دارم و نمی‌خواستم از دستت بدم.
متعجب نگاهش کردم. منتظر بودم شروع کنه. نشست روبروم و دستامو گرفت تو دستش. آه بلندی کشید و شروع کرد:
+من دختری که تو فکر می‌کنی نیستم. یعنی نه پدرم خلبان و نه مادرم دکتر. وقتی خیلی کوچیک بودم پدرمو از دست دادم. مادرم هم رفت با یکی دیگه ازدواج کرد. اونها منو تو 18 سالگی زوری به عقد یه مرد معتاد در اوردن که 15 سال از خودم بزرگتر بود. از همون روز اول ازدواج هر روز کتک می‌خوردم و تحقیر میشدم. بعد شش ماه تونستم با هزار گرفتاری طلاقم رو بگیرم و چون مشهد جایی رو نداشتم اومدم تهران. تو تهران هم هیچکسی رو نداشتم، نه جایی برای خواب داشتم نه غذایی برای خوردن. تا اینکه یه روز با آرزو آشنا شدم، اون منو اورد خونش و بهم رسید و منو راه انداخت که باهم بیزنس کنیم. روش مون این بود که تو چندتا سایت دوستیابی پروفایل درست می‌کردیم و مشتری می‌زدیم. من تصمیم گرفتم خودمو از این زندگی نکبتی نجات بدم. هر بار که میرفتم برنامه از خودم بدم میومد و تا صبح گریه می‌کردم. تا اینکه تصمیم گرفتم برم کانادا. با چند تا وکیل مشورت کردم، بدون پول تنها راهش این بود که یه مدرک دانشگاهی بگیرم. این بود که کنکور شرکت کردم و قبول شدم. تا اینکه سر و کله تو هم پیدا شد. اولش فقط می‌خواستم با کمک تو درسام رو که اصلا توشون خوب نبودم بهتر کنم تا بتونم دانشگاه رو تموم کنم. ولی عاشقت شدم و همه چیز رو خراب کردم. آرزو مخالف بود و می‌گفت نباید دوستیمون رو ادامه بدیم. اینم بگم که آرزو چند ماه قبل از تو با یه مرد پولدار متاهل دوست شده بود به نام رضا، همونی که امروز دیدیش، رضا خیلی شکاک و کنترل گره. برای آرزو خونه جدا گرفته ولی همیشه کنترلش می‌کنه. آرزو بدون اجازه نمی‌تونه حتی از خونه بیاد بیرون. همیشه هم باید آمار و لوکیشن بده که رضا بفهمه کجاست. اون شب هم که همدیگرو دیدیم من رفته بودم برنامه. من نه خاله دارم نه پسر خاله… من تو این دنیا به جز تو هیچکسی رو ندارم.
حالم بد شده بود. داشتم بالا میاوردم. باورم نمیشد که اینقدر ساده بودم که اینهمه مدت ریما بازیم داده باشه. از تصور اینکه عشق زندگیم تو بغل هزار تا مرد دیگه خوابیده، چندشم میشد. بلند شدم، تقریبا داد می‌زدم:
_ریما من واقعا نمیفهمم تو چجوری تونستی اینجوری با من بازی کنی و اینهمه بهم دروغ بگی. تو از سادگی و بی تجربه بودن من سوء استفاده کردی. دیگه همه چیز تموم شد، برای همیشه.
داشتم به سمت در می‌رفتم که به پام افتاد. گریه امانش نمی‌داد و اشک به پهنای صورتش جاری بود. گفت:
_حسام، خواهش می‌کنم منو ببخش. من تو این دنیا فقط تورو دارم. بهم یه فرصت بده، اصلا هرچی تو بگی، هرچی تو بخواهی، فقط منو ترک نکن. تو تنها امید برای ادامه زندگی من هستی. تنها کسی هستی که منو برای خودم می‌خواستی و به من طعم عشق واقعی رو چشوندی، بزار باهم همه چیز رو درست کنیم.
عصبانی گفتم: “خجالت بکش. تو فکر می‌کنی با بچه طرفی، چی چی رو میخوای درست کنی؟” و رفتم به سمت در، صدای التماسهای ریما که با گریه‌هاش مخلوط میشد هنوز میومد: " حسام نرو، منو ترک نکن حسام".
بارون شروع شده بود. مثل مسخ شده‌ها بودم. فقط می‌دونستم باید از اون خونه کوفتی دور بشم. همه چیزمو از دست داده بودم. عشق زندگیم یه زن بدکاره بود که از اول بجز دروغ چیزی بهم نگفته بود. سوار ماشین شدم و بی هدف راه افتادم. ریما زنگ زد. گوشی رو که جواب دادم هنوز داشت التماس می‌کرد. حتما اینم برنامه جدیدش بود که خرم کنه. قطع کردم و زدم بلاک شه. اون شب نحس، آخرین شب عشق من و ریما بود.
روز بعد حوصله دانشگاه رفتن نداشتم. تا ظهر خودمو تو اتاق زندانی کردم. حدود ظهر آرزو بهم زنگ زد. حتما ریما بود که از گوشی آرزو زنگ می‌زد یا اینکه آرزو می‌خواست پادرمیونی کنه. بی حوصله جواب دادم. به محض اتصال صدای جیغ و داد آرزو رو شنیدم: “حسام کجایی؟ خودتو برسون، ریما خودکشی کرده…”
.
.
.
“ریمای عزیز، امروز که این پیام رو برات می نویسم دقیقا 10 روزه که ساکتی… میدونم که پیامها رو می‌خونی و اینقدر با معرفت هستی که بلاکم نمی‌کنی. روزها بی تو برای من بی معنی و تهی شده‌اند…”
_ای وای، تو که هنوز نشستی پاشو برو دنبال نیکیتا دیگه.
+میرم حالا، هنوز نیم ساعت وقت هست.
_بازم نشستی چی میخونی سرت تو گوشیته؟
+پیامهایی که سیو کردم.
_نمی خواهی دست از خواندن اون پیامها که وقتی تو کما بودم برام فرستادی، برداری؟
+تو که میدونی، من 5 ساله که دائما این ها رو میخونم که هیچوقت یادم نره چقدر دوستت دارم.
_قربونت برم، پاشو برو دنبال بچه، مهدش الان تعطیل میشه. یه وقت میبینی ترافیک باشه، خیابونای تورنتو رو که میدونی حساب کتاب نداره…

نوشته: Rolling stones

نوشته: Rolling stones


👍 49
👎 8
19801 👁️

     

برای نظر دادن وارد شوید یا ثبت نام کنید

805934
2021-04-25 00:32:21 +0430 +0430

سلطان عالی ولی من اگه هرشب بجای داستان های طولانی دوستان چهار خط کتاب علمی میخوندم الان ناسا بودم 😅😂


805935
2021-04-25 00:35:43 +0430 +0430

لایک👌🌹

4 ❤️

805937
2021-04-25 00:41:51 +0430 +0430

این عشق بود با اون رفتار در اولین نشست؟ اما انصافا قلمتون ارزش خوندن داره.


805938
2021-04-25 00:52:30 +0430 +0430

امروز سال روز واقعه طبس هست که چند دهه پیش که آخوندی کیری تو کتمون کرده😐
” حقیقت واقعه ی طبس…. باند واقع در صحرای طبس
برای چندین سال مورد بهره برداری ارتش آمریکا قرار داشت که از طریق آن کمکهای لجستیکی خود را به مجاهدین افغان می رساند که در حال نبرد با ارتش شوروی بودند. روس ها بارها و بارها به شاه اعتراض کردند که چرا باند صحرای طبس را در اختیار آمریکایی ها قرار داده است و حتا چندین بار نیز تلاش کردند که هواپیماهای میگ ۲۵ خود را برای نابودی تدارکات ارتش آمریکا به سوی این پایگاه بفرستند اما با وجود هواپیمای استراتژیک و فوق مدرن آن زمان یعنی اف ۱۴ در نیروی هوایی ایران روس ها نتوانستند هیچ حمله هوایی علیه باند طبس انجام دهند. همانگونه که می دانید هواپیمای اف ۱۴ که در زمان خودش به مدد رادار قوی و موشک های فونیکس یک هواپیمای فوق پیشرفته در دنیا به شمار می آمد تنها در اختیار نیروی دریایی آمریکا و نیروی هوایی ایران قرار داشت و اصولا فلسفه ورود این هواپیما به نیروی هوایی ایران تجاوز میگ های ۲۵ روسی به مرزهای شمالی ایران بود و در آن روزگار میگ ۲۵ با سرعت سرسام آور خود (۳۵۰۰ کیلومتر در ساعت) و سقف پروازی بسیار بالا از دسترس هر نوع جنگنده ای خارج بود اما با ظهور هواپیمای اف ۱۴ میگ ۲۵ نیز آسیب پذیر شد و از زمانی که این هواپیما به نیروی هوایی ایران پیوست هواپیماهای روسی نیز شهامت عبور از نقطه صفر مرزی را از دست دادند.پس از انقلاب بخاطر نبود حکومت مرکزی قوی و منسجم در ایران راه برای هواپیماهای روسی دوباره باز شد و کار بجایی رسید که میگ های روسی حتا تا نزدیکی مشهد هم گشت زنی می کردند. این کار ادامه داشت تا اینکه آمریکایی ها تصمیم گرفتند که این بار از باند صحرای طبس برای انجام عملیات پنجه عقاب استفاده کنند. روسها که تحرکات آمریکایی ها رااز مدت ها پیش در اقیانوس هند و خلیج فارس زیر نظر داشتند متوجه ورود هواپیماها و بالگردهای آنها به درون خاک ایران شده بودند و در یک فرصت مناسب و درست در جایی که سالها انتظار آن را می کشیدند ضربه خود را به ناوگان هوایی آمریکا وارد کردند و درنیمه شب پنجم اردیبهشت ۵۹ باند طبس را بمباران کردند که در همان بمباران اولیه دو بالگرد و یک هواپیمای آمریکایی نابود شد و اینگونه بود که ادامه عملیات لغو شد.جالب است که روز بعد یعنی ششم اردیبهشت نیز هواپیماهای روسی دوباره وارد منطقه طبس شده و اینباردر روشنایی روز دست به بمباران گسترده منطقه زدند و هر آنچه که از شب قبل سالم بجا مانده بود را نابود کردند و جالبتر اینکه سردمداران انقلاب نوپای ایران نیز این بمباران دومی را به نیروی هوایی ایران نسبت دادند که به دستور بنی صدر منطقه را بمباران کرده و در جریان آن شماری از پرس نل سپاه یزد از جمله آقای منتظر القائم فرمانده سپاه یزد که تازه متوجه موضوع شده و به منطقه وارد شده بودند کشته شدند. بیچاره خانواده منتظر القائم که پس از ۳۲ سال هنوز هم بنی صدر را لعن و نفرین میکنند! و اما چرا همه طرفین درگیر در این عملیات این همه سال سکوت کردند و هیچگاه حاضر به افشای واقعیت نشدند؟ ۱- جیمی کارتر رییس جمهور وقت آمریکا که انجام عملیات پنجه عقاب با دستور و نظارت مستقیم او اجرا شد پس از شکست عملیات سریعا در یک نطق تلویزیونی گناه را به گردن طوفان شن انداخت و با اینکه دقیقن می دانست که کار روس هاست اما برای فرار از اذهان عمومی آمریکا که ممکن بود در آن دوران جنگ سرد آمریکا را به سمت رویارویی مستقیم نظامی با جابرقدرت شرق سوق دهد از گفتن واقعیت به مردمش خودداری کرد ۲- روسها نیز طبق عادت همیشگیشان پنهان کاری کردند و هیچگاه نقش خود را در این ماجرا فاش نکردند چون نمی خواستند که آشکارا بهانه ای دست طرف های غربی بدهند.۳- سردمداران انقلاب نوخاسته ایران نیز که متوجه شده بودند که بستر انقلاب بر روی پایه های خرافات و امداد غیبی مستحکم تر می شود و اذهان عمومی مردم ایران را مساعد پذیرش اینگونه حرف ها می دانستند گفته های جیمی کارتر را تکرار کردند و اعلام نمودند این امداد غیبی از طرف خدا بوده و مانند ابابیل که بر سر سپاه ابر هه فرود آمده خداوند به ما عنایت فرموده.
این داستان سال هاست فاش شده
الان فکنم تو این شرایط باور کردنش برامون راحت تر باشد


805943
2021-04-25 01:11:20 +0430 +0430

خیلی عالی

1 ❤️

805952
2021-04-25 01:47:10 +0430 +0430

کوتاه بنویسید انصافا

2 ❤️

805961
2021-04-25 02:24:03 +0430 +0430

خوب بود ممنون

2 ❤️

805966
2021-04-25 02:34:08 +0430 +0430

عالی بود واقعا بازم بنویس.

2 ❤️

805970
2021-04-25 02:55:14 +0430 +0430

چرا دوست ندارم در مورد این داستان نقد بنویسم…!؟
خودمم نمی‌دونم…
شاید برای دلِ ریماهایی که در ایران فقط شب‌هارو روز و روزهارو شب می‌کنند… و مدتهاست دیگه انتظار هیچ حسامی‌رو نمی‌کشند…
و حسام‌هایی که انتظار هیچ عشقی‌رو از هیچ‌کس ندارند… و مدتهاست حتی اسنپ خرج زندگیشونو نمیده…
**این داستان نیاز به شخصیت‌پردازی نداره وقتی همه ما «ریما» و «حسام» هستیم! **
🙏 ❤️ 🙏

6 ❤️

805987
2021-04-25 05:43:34 +0430 +0430

اول از همه واسه دوست گلی ک چرندیات از خودش تف داده واسه چیزی ک منبعی نداره و مطالبی ک تو تاکسی شنیده رو نوشته، بنویسم:
کص نگو
من نه جیره خور نظامم نه ساندیس خور اما اصلا حوصله کصشرای پا منقلیو ندارم
دوم اینکه واقعا داستان جذابی بود ولی خب داستان بود یقینا
اما قلمتو دوس داشتم ادامه بده

2 ❤️

805988
2021-04-25 05:53:37 +0430 +0430

یه نکته هم در مورد محتوای داستانت
من اصلا کار ندارم به اینکه ریما دختر بدیه یا نه با اینکه بنظرم میشه جای جندگی کارهای دیگ ای هم کرد ک خب بازم بهش کار ندارم
اما حرفم اینه خیلی از این ریما ها داریم ک آدمن اماااا خیلی داریم دخترایی ک نمیذارن دست پسر بهشون بخوره اما از هر حیوونی حیوون ترن
واسه همین کلا ب همچین تقسیم بین دختر بدکاره خوش کاره اعتقادی ندارم

2 ❤️

805998
2021-04-25 08:51:17 +0430 +0430

تورنتو😂😂😂

1 ❤️

806001
2021-04-25 09:41:05 +0430 +0430

سلام و ممنون از همه دوستانی که خوندن داستانو و با کامنتهاش مثبت و لایکهاشون انرژی مثبت بهم دادین،
یه تشکر ویژه هم میکنم از دوستانم
6black6biy6
Eldorado5555
Mardteh
آواز مست
آلن دلون
Mimanum
Om1d00

3 ❤️

806002
2021-04-25 09:44:54 +0430 +0430

Tanhayam 876
چشم سعی میکنیم کوتاه تر بنویسیم بخدا وقتی داستان تموم شد ۷۰۰۰ کلمه بود نشستم کلی سرو تشو زدم آوردمش زیر۴۰۰۰ ، چون به احترام داورها داستانها باید زیر ۵۰۰۰ کلمهباشه ، بیشتر بشه سپیده با چوب میزنه آدمو، ولی من به احترام خواننده ها سعی میکنم داستانام زیر ۴۰۰۰ کلمه باشه همیشه

1 ❤️

806003
2021-04-25 09:46:38 +0430 +0430

Om1doo ممنون ازت امید خان

2 ❤️

806012
2021-04-25 10:47:46 +0430 +0430

خب اول از همه اینکه جا داره به شما تبریک بگم به خاطر کسب سکوی پنجم در این جشنواره.
دوم، افتخاری بود برای من که تونستم از قلم شما فیض ببرم.
سوم، متن از لحاظ نگارشی خوب بود چون شما با رعایت فاصله و نیم فاصله ها جلوه‌ی خوبی به متن داده بودید، رعایت علایم نگارشی هم موجب شده بود تا خواننده بر نگرده یک بار دیگه متن رو بخونه،
چهارم، در مبحث گذر زمان هم طاقت فرسا بودن زمانی که داره می‌گذره برای شخصیت اصلی و جو حاکم بر احساسات حسام قابل فهم بود،
پنجم،شما توی متنتون وصف حال خودتون و ریما رو به خوبی انجام داده بودید.
ششم، کلنجار های شخصیت قهرمان رو دوست داشتم،اینکه برای گرفتن شماره خیلی‌ احساس دودلی می‌کرد و اون شجاعتی که به خرج داد و ازش خواست که شماره شو بده به اون.
هفتم، شخصیت پردازی خوبی داشتید؛ اشاره به ویژگی های ظاهری ریما در دومین برخوردشون که حسام به خونه ریما رفته بود، خوب بود ولی می‌تونست بهتر باشه و به جای بیان نوع لباس ها به بیان خودش بپردازید مثلاً اینکه به گردن زیبای ریما اشاره کنید و… .
هشتم،شما در کنار این خوبی ها یک سری کاستی از نظر من داشتید،
فضا پردازی، اگه می‌تونستی که اون جایی که با هم نزدیکی داشتند رو بهتر توضیح بدی متن گیرایی بیشتری داشت،
صحنات اروتیک، شما در اون جایی که با هم نزدیکی کردند رو عاشقانه تر اگه وصف می‌کردی بهتر می‌شد، به نظرم شما اروتیک عاشقانه نوشته بودید ولی عاشقانه اروتیک ننوشته بودید که مورد دوم عشق عمیق تری نسبت به اولی داره،
علاقه شخصی من بر اینه که متن از وسط شروع بشه و در همون ادامه هم به بقیه نکات اعم از شخصیت ها و خلق و خوی شخصیت ها اشاره بشه،که شما با از اول همه چی رو شرح دادید که به نظرم خوب بود.

شما متنت چهارده هزار و نهصد و نود و پنج تا کاراکتر داشت که نسبت به بقیه داستان ها زیاد بود ولی انگار اتفاق خاصی توشون نیفتاده بود، چه بسا نویسندگانی هستند که با یازده هزار کاراکتر متن هایی می‌نویسند که اتفاقات بیشتری داخل داستان میوفته.
البته باز هم می‌گم هیچ کدوم از این ایرادات از ارزش های متن و شخصیت شما کم نمی‌کنه و قطعاً شما توانایی نوشتن داستان های بهتر از این رو دارید.
امیدوارم که همیشه قلمتون جاری بر کاغذ باشه و روانتون آرام.
شاد و پیروز باشید.
🌹🌹

2 ❤️

806016
2021-04-25 11:18:34 +0430 +0430

آقا رضا( کون کونن ۱۲۳۴ ) عزیز، ممنون از نقد زیبایی که نوشتی و وقتی که گذاشتی فقط یه نکته بگم اینکه از وقتی تو جشنواره آخر شدم هر شب خواب میبینم" محسن رضایی" هستم، فقط برای گرمتر شدن تنور انتخابات ببخشید منظورم جشنواره بود تو این مسابقه شرکت میکنم😂😂😂

3 ❤️

806023
2021-04-25 11:53:51 +0430 +0430

اختیار دارید آقای رولینگ استونز
امیدوارم دفعات بعدی نفر اول بشی

پ.ن: اینو یادم رفت بگم که همه‌ی متن یه طرف اون بخش غمگین آخرش هم به یه طرف دیگه.

2 ❤️

806028
2021-04-25 13:05:53 +0430 +0430

من دوست داشتم اما هندی بازی زیاد داشت مخصوصا اونجایی که به التماس افتاده بود

2 ❤️

806038
2021-04-25 14:39:03 +0430 +0430

اخرش قشنگ بود. یعنی اگه ریما میمرد هرچی فحش. بلد بودم مینوشتم. از بچه های سایتم فحش جدید فرا گرفته و بر تو.میفرستادم

2 ❤️

806040
2021-04-25 14:56:20 +0430 +0430

ممنون آقا رضا ، خوشحالم که اون قسمت رو دوست داستی

1 ❤️

806042
2021-04-25 15:01:23 +0430 +0430

hoseinbig: اره قبول دارم این ریما همش هندی بازی در میاورد

T-47: راستش اولش که شروع به نوشتن کردم قرار بود ریما بمیره،( چکنم ما ایرانی ها این عشق های لیلی و مجنون تو خونمونه دیگه،) ولی بعدش دلم نیومد گفتم با حسام برن کانادا یه عمر با خوبی و خوشی در کنار هم حالشو ببرن😉

1 ❤️

806053
2021-04-25 15:42:17 +0430 +0430

اول داستان و تا یه جاهایی خوندم. خیلی خوب بود . نوشته روان و زیبا و اروتیک بود.
دوستان لطفا حتی اگه داستانی که مینویسید واقعی نیست، ولی به یه نکاتی دقت کنید لطفا.
نکاتی واقعی که ممکنه باعث درد سر برای بقیه بشه…
هیچوقت ریسک خوردن قرص و مشروب رو با هم نکنید، مگه اینکه مطمئن باشید، اون قرص خاصی رو که میخواهید بخورید، تداخلی با مشروب نداشته باشه.
تا اونجا که من میدونم، قرصهای جنسی که استفاده میشن، معمولا یا سیلدنافیل هستن،و یا قرصهاییکه، جز اصلی اونها سیلدنافیل هست به اضافه یه داروی دیگه که تاخیر ایجاد میکنه.
قرص سیلدنافیل،که معمولا نوع ایرانیش و شکل لوزی و رنگ آبی تو بازار هست، دارویی هست که با بالا بردن فشار خون، باعث راست شدن و سفت تر شدن آلت جنسی آقایون هست. دقت کنید اگه فشار خون ، بیماریهای قلبی و خونی، و سایر مواردی که در بروشور ش هست، رو دارید از این دارو استفاده نکنید… و اما مطلب مهمی که مد نظر من هست، تداخل وحشتناک سیلدنافیل، با الکل هست…به هیچ وجه با هم مصرف نکنید. چون ممکنه حالتون بد بشه و از حال برید… یکی از دوستان من، بعد از مصرف مشروب، سیلدنافیل خورده بود، تو دستشویی خونه دختره، از حال رفته بود وسرش خورده بود به توالت فرنگی، خیلی شانس آورد… و اورژانس اومده بود و دکتر اورژانس گفته بود، این دو با هم تداخل دارن…
در مورد اون دسته دیگه که که سیلدنافیل+ تاخیر ی هست،
این دسته از قرصها که معمولا هندی و پاکستانی و به ندرت اروپای شرقی، هستن هم قضیه همینه… نمیشه با مشروب خورد…
لطفا اگه قرص جنسی هست که با مشروب میشه خورد، ما رو از این جهل مرکب برهانید و دری از درهای دانش خود را بروی ما بگشائید که خوب خیلیم خوبه بدونیم…

3 ❤️

806062
2021-04-25 16:35:09 +0430 +0430

خیلی عالی بود…آخرش رو هم به روش ایرانی پسند تموم کردی…مرسی.
ولی تصور اینکه آدم جای حسام باشه خیلی خیلی زیاد دردناکه…اینکه میگم دردناکه بخاطر تجربه ایه که خیلی کم شبیه اینه و من سالها پیش این تجربه رو به قیمت مرگ آنی در بیداری بدست آوردم.ایکاش چنین اتفاقاتی برای هیچکس نیفته.البته اگه آدم با تجربه باشه و توی بطن جامعه تهران زندگی کرده باشه،چنین شرایطی رو بهتر میتونه هضم و مدیریت کنه.ولی بازهم دردناکه.
از نظر من آدمیزاد توی روابط عاشقانه، هرچی که سرش بیاد، دقیقا انعکاس کاریه که با دیگری، یعنی جنس مخالفش کرده.اینکه لحظه ورود درد و رنج عشقی بفهمی که این درد بخاطر کدوم گناه و کدوم خطاس، یه موهبت الهیه.کاش همه بدیهامونو خدا توو این دنیا همینجوری صاف کنه.

2 ❤️

806064
2021-04-25 16:45:33 +0430 +0430

MeMeR

برای نوشته هات سند و مدرک یا منبعی هم داری؟

0 ❤️

806077
2021-04-25 21:11:46 +0430 +0430

منم مث این داداشمون سینگل تنهام 😂مث این زبونم میگیره خودمو خراب میکنم فقط نمیدونم کی داستان منم شرو میشه 😂😂😂🤦‍♂️🤦‍♂️🤦‍♂️🤦‍♂️

1 ❤️

806091
2021-04-25 22:32:52 +0430 +0430

۱۷ سالمه نفر سومم زوجهام از کرج

0 ❤️

806200
2021-04-26 07:44:14 +0430 +0430

اول در مورد این جوجه اردک که نوشته ۱۷ ساله ام و نفر سوم و …
قند عسل پول بلیط مترو ات رو یکی دیگه میده بعد میخای کس هم بکنی !! 😏 😏 😏

دوم در مورد اون اوشکول که نوشته ساندیس خور نیستم و داستان طبس و شن ها و … واقعیه!؟
شاید ساندیس خور نباشی که ایکاش می‌بودی ، ولی بجاش یه گوسفند کامل هستی!
آخه الاغ یه ذره عقل و شعور و یه نخود از مغزت رو بکار بنداز ببین این چرندیاتی که بهت گفتن شدنی هست اصلا؟؟؟
مشکل مملکت ساندیس خورها نیستند که اونها تکلیف شون با خودشون و دیگران روشنه ، مشکل گاوهایی مثل تو هستند که عین گوسفند فقط چرندیات دیگران رو نشخوار میکنید .

برو چند تا مطلب از دو طرف ماجرا بخون و در موردش فکر کن که کدوم واقعی هست و کدوم داستان!!

0 ❤️

806207
2021-04-26 08:40:53 +0430 +0430

خیلب قشنگ بود ولی چرا اینقدر زود سرو ته داستان رو بهم اوردی

2 ❤️

806222
2021-04-26 10:26:13 +0430 +0430

عقاب رو زمین ، عشق مثل یک تصادف هر لحظه ممکنه اتفاق بیفته ، موفق و سلامت باشی و ممنون که خوندی

عقاب ۲۰۱۲ ، ممنون که خوندی و خوشحالم که دوست داشتی، والا بعضی ها میگن کوتاه تر بنویس بعضی ما میگن چرا زود سر و تاشو جمع کردی ، ما نفهمیدیم چه بوکنیم آقا😉

1 ❤️

806223
2021-04-26 10:27:47 +0430 +0430

ببخشید منظورم از عقاب ۲۰۱۲ ،آقای پتروس ۲۰۱۲ بود

1 ❤️

806226
2021-04-26 11:02:02 +0430 +0430

Marshal boss عزیز ممنون از کامنتت و امیدوارم همیشه برات اتفاقات خوب بیوفته

2 ❤️

806238
2021-04-26 12:41:35 +0430 +0430

زن ایرانی داغ داغ ممنون که خوندی و پسندیدی و لایک دادی ، بوخودا خودم نوشتم کپی نیست

2 ❤️

806248
2021-04-26 13:40:25 +0430 +0430

رولینگم نه خسته.
پیشرفت زیادی نسبت به داستان قبلی که ازت خوندم داشتی و تبریک بابتش.
نگارش داستانت خیلی خوب و روون و یکدست بود. شخصیت‌سازی قابل قبول، فضاسازی مناسب و تعلیقی که بیشتر مدیون نگارشت بود از محاسن داستانت بود.
اما چه حیف که این نگارش و مهارت صرف نوشتن چنین ایده‌ای شد.
فکر کنم خودت هم قبول داشته باشی که کلیت ایده کلیشه و فاقد جذابیت لازم بود. عشق دختر زیبای دانشگاه و پسر خرخون، راننده اسنپ و مسافر زیبارو، اینا ایده‌هایی هستن که به کرات ازشون خوندیم و خیلی نمی‌تونن جذاب باشن.
شخصیت ریما و رفتارهاش به شدت دور از منطق و غیرقابل باور بود. به خصوص که آخر داستان و با اقدام به خودکشی، اون هم توی داستان درگیر و دچار عشق نشون داده شد و کدوم عاشقی با معشوقش چنین رفتاری رو می‌کنه که ریما کرد؟
از پایان هندی و عجولا‌نه‌ی داستان هم نگم برات که حُسن ختامی بر این سناریو و عاشقانه‌ی سرسری و خام بود.

با این‌حال چیزی که واضحه توانایی بالای نوشتن شماست که قطعا اگه با ایده بهتر و جذاب‌تری همراه بشه می‌تونه خیلی بیشتر مورد توجه قرار بگیره.
حتما به نوشتن ادامه بده. 🌹 🌹

4 ❤️

806252
2021-04-26 14:00:26 +0430 +0430

آقا مهران ممنون که وقت گذاشتی و خوندبن ، کلیات نظرتون رو کاملا قبول دارم …
میدونی که بنظر من و خیلی از کاربران بهترین نویسنده سایت بودی و هستی و خواهی بود

2 ❤️

806299
2021-04-26 21:11:49 +0430 +0430

عالی بود بازم بنویس❤

2 ❤️

806312
2021-04-26 23:21:14 +0430 +0430

قربونت جناب rh32 عزیز ، مرسی از انرژی مثبتی که میدی

1 ❤️

806369
2021-04-27 02:47:54 +0430 +0430

واقعا شما پسرا با یه دختر بیزنسی ازدواج نمیکنید پس کصشعر نگو ننه خراب لطفا.
مرسی اه

0 ❤️

806443
2021-04-27 18:58:00 +0430 +0430

عذر منو بپذیرید از تاخیر در کامنت…
جسارتاً کلیشه، کلیشه، کلیشه…
این قبول که موضوعات رو نمیتونیم ندیده بگیریم صرفا به دلیل تکراری بودن…امّا کلیشه و تکرار دو موضوع متفاوته…روایت تکراری از یک موضوع تکراری با کاراکتر‌ها و تیپ‌های تکراری از نظر من کلیشه است…
داستان شما برای من، تا حدّی باور پذیر بود…امّا باز هم تعدّد کلیشه‌ها از جذّابیت داستان کم کرده بود…تمامی اتفاقات پی در پی کلیشه محض بود…از شما نوشته‌های بسیار بسیار بهتری خونده بودم و توقّع بیشتری داشتم…
موفّق و پیروز باشید…

5 ❤️

806444
2021-04-27 19:39:53 +0430 +0430

داستان فاصله زیادی ازون بستنی زعفرونی خدا لعنت کرده داشت! ( 😂 🙏 شوخیه به دل نگیرید) و این خیلی اتفاق خوبیه. ولی همچنان فاصله زیادتری با یه داستان استاندارد هم داشت. کلیشه های فیلم هندی گونه یه بخششه، بی منطقی داستان ازونم بیشتر تو چشمه! (آخه من نمیدونم یارو آه نداشت با ناله و سویا بریزه تو ماکارونی شام بخوره؛ تو اسنپ کار میکرد! دختره تنفروشی میکرد؛ بعد یهو سر از تورنتو در آوردن؟ چجوری آخه؟ از آسمون که به سرشون نبارید؛ یا دختره به تنفروشی ادامه داد یا پسره دزد از کار در اومد … ) لحن و ادبیات متناقضی هم داشت داستان. یه سری استعاره ها و تشبیهاتی داشت که بدجور وصله نچسب بودن. دیالوگا هم که در بهترین حالت غیر طبیعی، و در بدترین حالت ـ بلا نسبت ـ چندش بودن 😬 🙏 .

نویسنده داستان خیلی خیلی تمرین بیشتر نیاز داره. ولی همین که از اون دوره اول و اون داستان کذایی به اینجا رسیده، نکته مثبتیست.

5 ❤️

806446
2021-04-27 19:56:21 +0430 +0430

Rolling stones… عزیز…
سپاس از حضور تاثیرگذارت در جشنواره. عذرخواهی میکنم بابت تاخیر در ارایه نظر و نقد داستان‌تون.
روان و بی‌آلایش نویسی، از خصوصیات بارز و خوب قلم شماست، اینکه بدون درگیر کردن ذهن مخاطب با اصطلاحات پیچیده و سخت، مخاطب رو در جریان داستان شناور و همراه می‌کنی قابل ستایش هست.
فضاسازی و شخصیت‌پردازی هم خوب و قابل باور و پذیرش بود…
قصه‌گو بودن داستان هم از نقاط قوت شما و روایتی که خوندیم به حساب میاد…

اما متاسفانه پیش‌درآمد داستان، تقریبا کلیت اتفاق رو به مخاطب لو داد و سیر اتفاقات رو از پیش خوانده کرد… در اینجور مقدمه‌ها باید از اشاره مستقیم به محتوا پرهیز بشه و صرفا کلیدی باشه برای آماده کردن ذهن مخاطب برای ورود به ماجراهای پیش رو …

عنصر باورپذیری در داستانهای عامیانه هم از جایگاه مهمی برخورداره و هرچی که این باورپذیری بیشتر باشه، جذابیت داستان برای مخاطب بیشتر و بیشتر خواهد شد…
پرداختن به موضوعات کلیشه‌ای و تکراری به شرطی قابل قبول هست که نویسنده از دیدگاه و زاویه‌ای جدید روایتی نو و بدیع رو خلق کنه تا مخاطب با زاویه دید جدیدی نسبت به اون کلیشه روبه رو باشه، همونطور که آرش خان اشاره کردن، شما یک موضوع کلیشه رو، کلیشه وار طراحی و پردازش کردی و چیزی به دانسته‌های مخاطب اضافه نشد بعد از اتمام روایت…

تعلیق پایانی هرچند چندان باورپذیر نبود، اما به جا و مناسب بود و برگ برنده‌ی داستان شما محسوب میشد…

درکل باتوجه به توان نویسندگی و قلم و ذهنیت خلاق شما، به شخصه انتظار بیشتری داشتم…
امیدوارم که داستانهای زیباتری از شما بخونم…

قلمتون مانا…🍃🌹

4 ❤️

806453
2021-04-27 21:25:05 +0430 +0430

آرش کریمی عزیز ممنون ، من کل نظر شما رو قبول دارم به جز اون قسمت آخرش. یعنی اونجایی که نوشته بودی:
“از شما نوشته‌های بسیار بسیار بهتری خونده بودم”
😂😂

1 ❤️

806455
2021-04-27 21:31:04 +0430 +0430

جناب بچ کینگ ممنون که خوندین و نظردادین، نظرتون طبق معمول خیلی تند و بی رحمانه و طبق معمول خیلی درست بود 😂🙏
فقط ببین اون بدبختها ۵ سال فرصت داشتن که برن کانادا و میدونی که رفتن به کانادا لز طریق skill pool خیلی پول هم نمیخواد ،

1 ❤️

806456
2021-04-27 21:34:31 +0430 +0430

جناب لر بوی عزیز ممنون از اینکه خوندین و نظراتتان رو کاملا قبول دارن ،
و از این خوشم میاد که شما نظرتون را به زبان خیلی محترمانه و بدور از تخریب طرف مقابل می نویسید که هم نشون دهنده توانایی والای شماست و هم نشون دهنده شخصیت والایتان

1 ❤️

806586
2021-04-28 03:25:47 +0430 +0430

عالی بود ایول داری

1 ❤️

806674
2021-04-28 12:35:44 +0430 +0430

ممنون محمد ۶۰۷۶۱۳۹۲، مرسی که خوندی و انرژی مثبت دادی

0 ❤️

806938
2021-04-29 14:51:43 +0430 +0430

یه لحظه فکر کردم مرده دختره✌🏻🤦🏻‍♀️😶😶😂

1 ❤️

806947
2021-04-29 15:37:22 +0430 +0430

Matriiux: : مرسی ، راستش قرار بود همین فکرم بکنی 😉😂

0 ❤️

807085
2021-04-30 08:29:35 +0430 +0430

آخرشو خراب کردی…
اگه ریما میمرد قشنگ تر بود.
حالا که نمرد، لااقل تو همون تهران جاشون میدادی.
آخه با اون وضع داغون چجوری بردیشون تورنتو؟!
ولی در کل روون و قشنگ بود و از خوندنش لذت بردم. 🌹
خسته نباشی…

1 ❤️

807127
2021-04-30 15:42:46 +0430 +0430

الهه آتش عزیز خوشحالم که دوست داشتی و مرسی که خوندی ، 😊
اگه دوس داری ریما بمیره، ،، اون پاراگراف آخر رو نخون خوب 😉

0 ❤️


نظرات جدید داستان‌ها






Top Bottom