مچاله

    انتظار رو بلد نيستم...


    صرف نظر از دليل انتظار و نتيجه ى احتمالى انتظار، منتظر موندن ميتونه من رو به مرز جنون بكشه.
    انتظار لعنتى گاهى تبديل ميشه به درد جسمى و تو تنم پخش ميشه، يا تبديل ميشه به حركت ديوانه وار مچ پام و يا كنده شدن پوست لب هام و ...
    تبديل ميشه به سكوت و حس خفگى، ميشه رنجش اطرافيان و ضعف من تو توضيح دادن خودم، ميشه ذره ذره كنده شدن روحم و پوچى و...


    چشم هاى قرمز من و دستمال كاغذى هاى مچاله شده كنار تخت رو كه ديد، تا آخر ماجرا رو خوند. گفته بودم ميخوام زودتر بخوابم اما اين فقط بهانه اى بود كه منو غمگين نبينه، كه نفهمه چقدر درد ميكشم و چقدر نگرانم. و من به طرز احمقانه اى اميدوار بودم كه كتاب خوندنش قدرى بيشتر طول بكشه و ديرتر به اتاق خواب بياد، وقتى كه اشك هاى من تموم شده باشه. اما انگار متوجه شده بود، مگه ميشد كه متوجه نشه؟! كسى كه بارها و بارها بهم ثابت كرده بود كه منو بهتر از خودم بلده، بدون شك دردهام رو عميق تر از خودم ميفهميد...
    كنارم نشست و دستش رو دورم حلقه كرد. سرم رو روى شونش گذاشتم و قبل از اين كه بپرسه گفتم "نميخوام حرف بزنم!" صورتش رو نميديدم اما مطمئنم به خاطر واكنشم روى لب هاش لبخند محوى نشست. شبيه دختر بچه هاى ٨-٩ ساله ى لوس شده بودم و خوب ميدونست چطور باباى اون دختر بچه باشه! موهام رو تو سكوت نوازش ميكرد و براى متوقف كردن حركت ديوانه وار پام، پاش روى پام گذاشت.


    كاش ميتونست ذهنم رو هم آروم كنه! كاش ميتونست اون صداى لعنتى و ممتد توى سرم رو كه دائماً "اما و اگر و شايد"ها رو يادم مياورد رو ساكت كنه. كاش ميتونست بزرگ ترين ترسم، "ترس از دست دادن" رو از خاطرم پاك كنه...


    هنوز ساكت بود اما من جوابِ سوال توى ذهنش رو زمزمه كردم "هنوز به هوش نيومده... رفته تو كما..." و باز بغضم تركيد. سرم رو بالا گرفتم تا جلوى ريختن اشكامو بگيرم و خودم رو باد زدم. نفس هاى عميق كشيدم و چشمامو روى هم فشار دادم. به خودم ياد آورى ميكردم كه دليلى براى گريه وجود نداره و خيلى زود برميگرده اما بى تاثير بود. ترس از دست دادنش داشت خفم ميكرد.
    درست وقتى كه انتظار داشتم بابت گريه كردن سرزنشم كنه، پيشونيمو بوسيد، بغلم كرد و با لحن دستورى مخصوص به خودش گفت "گريه كن سوفيا!"
    گريه كنم؟! قدرى طول كشيد تا مغزم دستورش رو پردازش كنه! مردى كه هر وقت گريه ميكردم به هر نحوى كه ميتونست و گاهى حتى با خشونت مانعم ميشد، داشت موهامو نوازش ميكرد و ميگفت گريه كن! شايد هم چون ميدونست تو اون لحظه هيچ چيز نميتونه متوقفم كنه، هيچ چيز نميتونه اون همه درد رو تسكين بده.


    كوهى از درد رو دلم سنگينى ميكرد و هق هق گريه باعث ميشد تا نتونم خوب نفس بكشم. سرم رو از روى شونش برداشتم و مستقيم به چشماش نگاه كردم. شورى اشك هاى روى لب هامو ليس زدم و بدون هيچ فكرى لب هامو روى لب هاش گذاشتم. لب هاشو ميبوسيدم و اشك هام ميچكيد... انگار كه با بوسه هاش دردهاى روح خستمو ميكيد و سَبكم ميكرد ولى انگار كه جاى اون درد بزرگ رو يه حفره ى خالى ميگرفت، يه حس پوچى مطلق...


    بدون اين كه تماس لب هامون رو قطع كنم، پاهامو دو طرفش گذاشتم و دست هام رو به طرف كش شلوارش بردم. انتظار اين حركت رو نداشت، خودم هم نداشتم! تحريك نشده بودم، اصلاً! تو شرايط روحى نبودم كه بتونم تحريك بشم اما يه حس مجهول وادارم ميكرد تا ادامه بدم. مچ دستم رو گرفت تا متوقفم كنه، صورتم رو عقب بردم و با گريه گفتم "بذار ادامه بدم!" خواست اعتراض كنه و چيزى بگه كه با با لب هام به سكوت وادارش كردم. ميدونستم دردناك خواهد بود، ميدونستم كه جسمم به هيچ وجه آماده نيست اما دلم ميخواست كه اتفاق بيوفته. كه شايد اين درد جسمى، روح مچاله شدم رو تسكين بده...
    ميدونستم كه نميخواد اتفاق بيوفته، با چشم هاى خالى نگاهم ميكرد و ساكت بود. نميتونستم تو چشماش نگاه كنم و عذاب وجدان نگيرم، سرم رو پايين انداختم و چشمامو بستم. بدون نگاه كردن و متكى به حس لامسم، زمانى كه مطمئن شدم دستم به اندازه ى كافى تونسته تحريكش كنه، پيراهنم رو بالا گرفتم و با دست ديگه شورتم رو كنار زدم. حتى نيمه برهنه هم نبوديم! اما تو اون لحظه اصلاً اهميتى نداشت، همين كه در حدى لخت بوديم كه ميشد دخول اتفاق بيوفته برام بس بود. بى توجه به اين كه اون همه خشكى من ميتونه براى كيارش هم دردناك و آزار دهنده باشه ، با فشار و دردى فراتر از انتظار، خودم رو بهش تحميل كردم!
    بعد از اون دخول دردناك و نفس گير، هنوز هم با هر حركت زخم شدن واژنم رو حس ميكردم و برخلاف جسمم، روحم از لذتى عجيب سيراب ميشد. ميدونستم اشتباهه، ميدونستم كه بعدش تا روز ها قراره درد بكشم و ادامه دادن ميتونه شرايط رو بدتر كنه اما...


    "برگرفته از خاطرات"
    "براى سامان"


    نوشته: سوفی

  • 28

  • 4




  • نظرات:
    •   خوشگلخانم
    • 6 روز،16 ساعت
      • 0

    • کس درد اه اه


    •   fesharaki00
    • 6 روز،16 ساعت
      • 0

    • خوب بود...ولی من لوبریکانت رو ترجیح می دم!


    •   sami_sh
    • 6 روز،16 ساعت
      • 2

    • اوووووف سوووووف (inlove) زیبای لعنتیِ من...
      فوبیای از دس دادن...
      بعضیا واقعا این فوبیا رو دارن بعضیام فقط لیاقت بودن آدما رو کنارشون ندارن و اسمشو میذارن ترس از دس دادن!!!
      با توجه به شناختی که ازت دارم تو جزو گروه اولی...خوشم میاد که تو زندگیم دارمت! (rose)


    •   sami_sh
    • 6 روز،16 ساعت
      • 0

    • جادوگر سفید
      کجاش تقلید و فلان بود؟!


    •   Holy_man
    • 6 روز،16 ساعت
      • 1

    • چه شبی شد امشب :) اولی مال سامی دومی مال سوفی.اگه یه داستانم مال شاه ایکس باشه تشنج کردم بدون شک!!


      حالا جدا از شوخی چقدر خوب بود توصیف آروم کردن درد روح با درد جسم... فکر کردم فقط خودم مریضم...


      لایک دوم تقدیمت بهترین اروتیک نویس دنیا (rose)


      پ.ن: ته داستان 'برای سامان' رو متوجه نشدم.کسی میدونه کمکم کنه...


    •   shadow69
    • 6 روز،15 ساعت
      • 1

    • چرا آخرین داستان آخه (angry)

      فعلا که به شدت خواب دارم بمونه واسه فردا خدا نگهدار شیخ پاک دامن پشتتان


    •   sasy__78
    • 6 روز،15 ساعت
      • 0

    • همونی که هسته خرما گفت!


    •   Niusha_sh
    • 6 روز،15 ساعت
      • 0

    • زیبا و دردناک


    •   .Ambivalence
    • 6 روز،15 ساعت
      • 0

    • منکه خیلی دوسش داشتم،شاید چون حسش کردم...لایک و مرسی


    •   دخترنشسته.درماه
    • 6 روز،15 ساعت
      • 0

    • سوفی جان مدتها بود که منتظر نوشته هات بودم و خبری ازت نبود...
      خیلی خوب میتونم حس خودآزاریتو درک کنم و بنظرم راه خوبیه واسه فرار از فکرای عبث و دردای استخوون شکن روحی چون آدما وقت درد کشیدن کاملا تو لحظه حال هستن و وقتی تو لحظه حال هستی انگار ذهنت رو که ابزار فکر کردن به همون دردای مزخرفه و اسباب یادآوری اتفاقای بده گذاشتی کنار و سکس هم دقیقا همینه سراسر در لحظه حال...منم قبلا این روش و امتحان کردم برای تسکین حال بدم
      مرسی عزیز جان از نوشته‌ات(قلب)


    •   happysex
    • 6 روز،15 ساعت
      • 1

    • عاغا این موضات رو نزارین
      این جادوگره هم شده مزید بر علت اعصاب من
      بابا برو خودتو مشکی کن بعد بیا
      اصلا داستان بکنار
      چرا این سفیده
      من جادوگر مشکی میخوام
      فردا میدم شیخ شدوی عالم و دانا وردی خواهد تا شوی جادوگره صورتی
      بل که خلاص شویم
      خخخخخ


    •   ناصر39
    • 6 روز،10 ساعت
      • 1

    • این حس های عجیب و غریب گاهی به سراغ من هم میاد - علیرغم آزاری که ممکنه به جسمم بخوره ، اما روحم رو جلا میده - به نظرم بعضی مواقع باید جسم رو رها کرد و فقط به فکر صفای روح بود - مثلا گاهی شده چنان فریادهای گوشخراشی زده ام که تا چند روز صدام درنیامده اما روحم حال کرده !!!! - به نظرم خطر آسیب های جسمی کمتر از آسیب های روحی هست - نمی گم از فردا برید و خودتون را شل و پل کنید ! اما اگه موقعیتش پیش اومد امتحان کنید ! شاید احمقانه به نظر بیاد ! اما اگه در زمان مناسبش انجام بدید واقعا دلچسبه !!!


    •   Nasim6188jon
    • 6 روز،8 ساعت
      • 0

    • ?


    •   Gankr koy
    • 6 روز،7 ساعت
      • 0

    • لایک
      سوفی جان جالب وزیبا نوشتی ،
      واقعأ گلی به جمالت ،
      براستی با خوندن نوشته هات شاد میشم،
      روح افزا وشادی بخش ،مثل شعر با احساس،
      به قلبمون زود زود سر بزن
      سپاس برای اذیت شدنت موقع نوشتن.


    •   shadow69
    • 6 روز،4 ساعت
      • 0

    • مشکل چیه کی کماست (silly)

      میشد حس کرد چه فشاری روت هست در هر صورت امیدوارم بهتر باشی الان(rose)


    •   amعمرو-عاص
    • 6 روز،1 ساعت
      • 0

    • کسشعری بیش نبود


    •   ma2ra
    • 6 روز،1 ساعت
      • 0

    • بعد چند سال اومدم سايت...
      اينجا كه هنوز همون سايت قبله!!
      بدون هيچ تغييري


    •   Mr_Meeehdi
    • 6 روز
      • 0

    • چس ناله همیشگی ولی لایک رو زدم


    •   nilajooni
    • 6 روز
      • 0

    • چ غمگین (cry)


    •   Яaɨnbow
    • 5 روز،23 ساعت
      • 0

    • انتظار...!
      واسه من فرقی نداره انتظار برای چی باشه... برای اتفاق خوب یا بد!!
      هر چی که باشه اون حس لعنتی قبلش منو میکشه...!  کاملا احساستو درک میکنم!  حرکت پاها... کندن پوست لب... یا حتی سکوتت!! اینجور موقع ها باید خوش شانس باشی تا کسی رو داشته باشی که بتونه بفهمتت و آرومت کنه . که خوشبختانه تو جزء اون خوش شانس هایی :)


      اون درد جسمی برا اروم کردن روح رو که دیگه نگم...!  خیلی عالیه. چه از طریق سکس باشه چه زخم کردن خودت!
      ممکنه درگیر درد جسمت بشی و اون روح لعنتی یه مدت اروم بگیره...


      سوفی عزیزم خیلی قشنگ بود! (Love)
      من که تونستم تک تک حرفاتو درک کنم و کاملا حست بهم منتقل شد!
      لایک17 تقدیمت (rose) :-*


    •   Albinos
    • 5 روز،14 ساعت
      • 0

    • لایک 21 تقدیمت


    •   melissa_taaj
    • 5 روز،11 ساعت
      • 0

    • عالییی بود، به طور واضح میشد تصویر سازی کرد.
      خیلی خوبه که یکی هس بتونه جسم و روح ادم و اروم کنه.... حالا به هر طریقی :)
      -لایک


    •   Snowflake
    • 5 روز،1 ساعت
      • 0

    • داشتم به جمله ی اول فکر میکردم سوفی نازنین


      من فکر میکردم صبورم،ولی صبر و انتظار دو چیز مختلفه.من هم انتظار رو بلد نیستم(صورت اشفته)
      چقدر زیبا و ملموس بود
      من مچاله شدن یه مکعب سبز زمردی رو وقتی تمام هوای خوش درونشو خالی میکنی متصور شدم
      وقتی تمام درخشش اش به افول میره و میخوای به هر طریقی احیاش کنی


      (لبخند)(ارکیده)


    •   12Arezoyeazad
    • 4 روز،13 ساعت
      • 0

    • سوفی عزیز مرسی که اومدی مثل
      همیشه پیراسته و تلخیص ولی باش
      دالی نکن بیا ما از دوستداران قدیمت
      هستیم


    •   12Arezoyeazad
    • 4 روز،13 ساعت
      • 0

    • امروز به این فکر می کنم دختری که
      به خاطر تجاوز پرده نداره باکرس ،
      یا دختری که برای نگه داشتن پردش
      بارها و بارها آنال سکس داشته؟"


    •   strong.boyyy
    • 3 روز،22 ساعت
      • 0

    • خیلی خوب بود این ممنون (rose)


    برای نظر دادن وارد شوید یا ثبت نام کنید

    جستجو