پیله‌ی پروانه

1400/08/28

سیروان با برگ‌هایِ ریحونِ سر میز بازی می‌کرد و گاهی یکی رو برمی‌داشت و توی دهنش می‌ذاشت؛ می‌خواستم بهش تشر بزنم که بذاره همراه غذا بخوریم؛ ولی انقدر غذام طول کشیده بود که ترجیح دادم ساکت بمونم و به کندن کناره‌ی ناخن‌هام با دندون ادامه بدم. می‌خواستم این‌بار جدی‌تر حرفم رو بگم که واقعا دست از سرم برداره: «آخه سیروان، ببینـ…»
نذاشت حرفم رو تموم کنم؛ نوچ بلندی گفت و دستش رو به معنای بسه بالا آورد: «دیگه آخه و اما نداره؛ تو یه سر بیا ببینش، ضرری که نداره؛ داره؟» منتظر، نگام کرد. سری به معنای نه تکون دادم. «حالام اون خورشت رو بکش که یه ساعته بوش، هوش از کله‌م برده.»
ناامیدانه کمرم رو از سینک جدا کردم و به سمت زودپز رفتم؛ سوپاپ رو بالا زدم و طبق عادت، دستم رو جلوی بخاری که خارج می‌شد، گرفتم. خیلی وقت بود که از درس و دانشگاه دور شده بودم و فکر نمی‌کردم بتونم کاری از پیش ببرم. سعی می‌کردم رندوم، اسم بیماری‌ها رو توی ذهنم بیارم و تعریف و علائمشون رو مرور کنم؛ ولی اصلاً موفق نبودم و این عصبی‌م می‌کرد. میلم به غذا نمی‌رفت و فقط داشتم با برنج توی ظرف بازی می‌کردم.
«چرا نمی‌خوری پس؟»
با دیدن لپای باد کرده و قیافه قحطی‌زده‌ی سیروان نمی‌دونستم بخندم یا زار زار گریه کنم. قاشقم رو توی ظرف کوبیدم و از سرِ جام بلند شدم: «ظرفا رو هم خودت بشور.»
با صدای خنده‌ش پام رو محکم‌تر روی زمین کوبیدم و به سمت اتاق رفتم. صداش رو بلند کرده بود که حتماً دستوراتش شنیده بشه:
«گلاره! فردا ساعت ۸ باید اونجا باشیم‌ها؛ نگیری تا لنگ ظهر بخوابی. حلقه‌تم با خودت نیار. با متاهل‌ جماعت، کنار نمیاد.»
با روتختی غلتی زدم و همه‌ش رو به خودم پیچوندم. مورب خوابیدم تا کل تخت رو اشغال کنم؛ انگار که با این‌کار بتونم انتقام زورگویی‌هاش رو ازش بگیرم. امیدوار بودم فردا خوب پیش بره و بتونم بهانه‌ای پیدا کنم که دیگه پام به اون خراب‌شده باز نشه.


پرستار پشت در اتاق ۲۱ ایستاد: «این اتاقشه؛ فقط خانم دکتر! اگه بفهمه کسی نگاش می‌کنه ممکنه عصبی بشه. خودتون رعایت کنید دیگه.»
سری براش تکون دادم. روی نوک انگشتای پام بلند شدم تا راحت‌تر از دریچه‌ی روی در بتونم داخل رو ببینم. همیشه زنای درشت اندام و قدبلند باعث خجالتم می‌شدن؛ ولی این یکی دیگه نوبر بود. فکر کنم قدّم حتی به سینه‌ش هم نمی‌رسید. موهاش نا‌مرتب تراشیده شده بود؛ ولی از زیبایی چهره‌ش کم نمی‌کرد. همه‌ش داشت یه چیزایی رو زیر لب زمزمه می‌کرد و پتو و بالشتای اتاق رو، مثل سنگری بین دو تا تخت می‌چید. مرتب توی دستشویی اتاق می‌رفت و با سر و صورت خیس خارج می‌شد؛ دستاش رو توی هوا نگه می‌داشت و وقتی خشک می‌شد، بازم سنگرچینی رو ادامه می‌داد. تا جایی که انگشتام واقعا خسته نشده بودن، رفتارش رو زیر نظر گرفتم؛ ولی چیزی جز پتو و بالشت و دست شستن ندیدم. چشمکی به پرستار زدم و گفتم: «وضو می‌گیره؟»
پرستار خنده‌ای کرد: «براش وسواس و اسکیزوفرنی تشخیص دادن. همش فکر می‌کنه که یه کسایی هستن که دارن دنبالش می‌گردن.»
سری از روی تاسف تکون دادم: «زن بیچاره! می‌تونم پرونده‌ش رو داشته باشم؟»
«آره حتما.»
پرونده‌های توی بغلش رو یه‌کم جابه‌جا کرد و تر و فرز دنبال پرونده موردنظر گشت.
«اممممم… پروانه زنگنه… پروانه زنگنه… ایناهاش. بفرمایید.»
پرونده خیلی قطوری نبود و بیشتر، از تجویزای دارو توش نوشته بودن. به صورت دوره‌ای حالش بهتر شده بود و پزشکش دوز داروهاش رو کاهش داده بود تا با هیپنوتیزم پیش بره؛ ولی وقتی دیده بود چیزی دستگیرش نمی‌شه، دستور بستری‌ش رو مهر و امضا کرده بود. همه‌ش صفحات رو بالا پایین و پشت‌ و ‌رو می‌کردم که شاید چیز به درد بخوری توش پیدا کنم؛ ولی هیچی به هیچی. از بالای عینک طبی‌م نگاهی به پرستار کردم که تمام این مدت به من خیره شده بود. لبخندی زد و گلوش رو صاف کرد: «دکتر معتضدی که به ما شیرینی ازدواج ندادن، فکر کنم بشه توی این چند وقتی که باهامون همکارین، راه به جایی ببریم.»
مثل اینکه شوخی‌شوخی داشت جدی می‌شد. از صبح که اینجا اومده بودم، همه من رو به چشم همکار می‌دیدن و حتی یکی از اتاقا رو هم برای راحتی‌م خالی کرده بودن. حتی بهم تاریخ جلسات کادر پزشکی رو اعلام کرده بودن که هر هفته، اطلاعات بیمار رو منتقل کنم. توی ذهنم برای هزارمین بار لعنتی حواله سیروان کردم و نگاهی به اتیکت روی مقنعه‌ی‌ پرستار انداختم. سعی کردم روی لبام چیزی خلق کنم که شبیه لبخند باشه: «ان‌شاالله! خانم مهدوی.»


کلافه، پرونده رو روی میز همیشه مرتب سیروان کوبیدم و گفتم: «از این همه پیامبر، جرجیس افتاد به ما؟ هیچی که تو این نیست. می‌دونی از محیط بیمارستان بدم میاد سیروان. پس خواهشاً اذیتم نکن و بذار برم. خیر سرم امروز وقت آرایشگاه داشتم. هم موی مِش کرده می‌خوای هم زیرنظر گرفتن بیمار و هزار کوفت و زهرمار دیگه؟»
سیروان از جاش بلند شد. میز رو دور زد و جلوی روم قرار گرفت: «گلاره جان! عزیزم!..» سرش رو پایین آورد و بوسه‌ای روی چونه‌م نشوند و ادامه داد: «می‌دونم که از پسش بر میای. نگو که خودتم کنجکاو نشدی که سرگذشتش رو بفهمی. دکتر علوی برای مرخصی زایمان رفته و این خانم زنگنه هم با هیچ مردی همکاری نمی‌کنه هیچ؛ تازه چنگشون هم می‌ندازه. نگا…» آستین پُولیورش رو یکم بالا زد و رد زخمای روی مچ دستش رو نشونم داد و بهم چشمکی زد: «درست مثل پیشی خودم. حتی چشمای عسلی‌ش من رو یاد تو می‌ندازه؛ اون معصومیتی که چند سال، خواب رو بهم حروم کرده بود. می‌دونم که می‌خوای بهش کمک کنی که کل عمرش رو با قرص و دارو سر نکنه.»
«چرا فکر می‌کنی من می‌تونم کاری براش بکنم؟ من فقط ۱۰ سال پیش برای اینکه یه مدرکی بگیرم، رفتم دانشگاه سرِ کوچه‌مون، روانشناسی ثبت نام کردم.»
«من نمی‌خوام علمی، کاری از پیش ببری. فقط ازت می‌خوام که زیرِ نظرش بگیری و نرم‌نرمک باهاش حرف بزنی. با شناختی که از پزشکش دارم، می‌دونم حتی این هم ازش دریغ کرده و وقتی نتونسته یه افتخار دیگه، به افتخاراتش اضافه کنه، شوتش کرده اینجا. مهدوی ۴۰ تا بیمار رو باید دارو بده و واقعا کمبود نیرو داریم. یه‌کم همراهیش کنی خودش به حرف میاد. برای خودتم بهتره. سرت گرم می‌شه و کمتر می‌ری تو فکر و خیال.»
پوزخندی زدم. چرا باید با رفت و آمد کردن به جایی که توش کلی خاطره بد دارم، حالم بهتر بشه؟ سیروان مچ دستم رو گرفت و اجازه نداد باز هم به ناخن‌هام حمله کنم:
«نتیجه؟»
«مثلا الان قبول نکنم، سوییچ رو بهم می‌دی و با سلام و صلوات راهی خونه‌‌م می‌کنی؟»
بلند خندید و پشت میزش رفت. درحینی که داشت شماره‌ای رو می‌گرفت گفت: «یکم اطلاعات شاید بتونی از مهدوی به دست بیاری. با یه خداحافظی خوشحالم کن که خیلی کار رو سرم ریخته.»
تنها چیزی که مهدوی درباره‌ش حرف نمی‌زد، بیمار بود. جیک و پوک بیمارستان رو برام تعریف کرد؛ از تایم کون شستن رئیس بیمارستان بگیر تا لاس زده خدمه‌. هیچ کاری برای خفه کردنش از دستم بر نمی‌اومد و واقعا گیر افتاده بودم. سعی کردم لااقل همه‌ی حواسم رو جمع کنم تا بتونم حالا که سیروان اینجوری توی منگنه‌م گذاشته، بهش نشون بدم که هرکاری رو بهم بسپارن درست انجام می‌دم. نه مثل خودش که هنوز هم نمی‌تونست یه هندونه‌ی سرخ برای شب یلدا بخره.


هنوز دو روز از کشیک دادنم پشت در اتاقش و نگاه کردنش نگذشته بود که اون متوجه من شد و برام دست تکون داد؛ من هم انگار که واقعا فتح الفتوح کرده باشم، با شوق در جوابش دست تکون دادم و سرِ جام هم یه‌کم پریدم؛ ولی وقتی که با حرکت انگشتش ازم خواست وارد اتاق بشم؛ لبخند روی لبام ماسید و کمی از در فاصله گرفتم. بهم اخطار داده بودن که به هیچ عنوان بدون همراه و تحت نظر وارد اتاقش نشم. اون هنوز داشت با انگشتش علامت می‌داد و چیزی زیرِ لب می‌گفت که نمی‌شنیدم. مردد نگاهی به فضای درون اتاق انداختم و توی یه تصمیم ناگهانی با کارتی که روز اول بهم داده بودن در اتاق رو باز کردم و توی چارچوب ایستادم. اطرافش رو یه نگاهی انداخت و گفت: «پیشت… پیشت… بیا تو.»
انگار به پاهام چسب زده بودن و هیچ‌جوره نمی‌تونستم قدم از قدم بردارم.
«پیشت… زودباش! الان میان.»
علی‌رغم میل باطنی‌م و برای این‌که ثابت کنم اون روزا گذشته و دیگه از اتاقای بیمارستان نمی‌ترسم، وارد شدم.
«پیشت… درو ببند… نترس! اینجا نیستن. خیالت راحت.»
روی زمین بین بالشتایی که گذاشته بود نشست و دستش رو روی سرامیک کناریش کوبید: «بیا اینجا.»
کنارش که نشستم، نزدیکم شد و شروع کرد به بو کشیدن صورتم، موهام رو یه‌کم جابه‌جا کرد و به سمت بینی‌ش برد و عمیق بو کشید. سریع جستی زد و روبه‌روم قرار گرفت؛ دستام رو گرفت و با‌دقت وارسی کرد. ابرویی بالا انداخت و با تردید نگام کرد. لبام رو خیس کردم و سعی داشتم به‌جز چهره‌ش به جای دیگه‌ای نگاه نکنم: «تازه شستمشون؛ تمیزن.»
به حرفم اعتنایی نکرد و به سمت دستشویی رفت و به من ‌هم اشاره کرد که برم. اول خودش دستاش رو شست و بعدش من رو برد جلوی روشویی. دستام رو صابون زد و شروع کرد با خشونت شستن. چیزی نگفتم و اجازه دادم کارش رو بکنه.
«چند نفر بودن؟»
«کیا؟»
«خودشم بود؟»
«نه! من تنها اومدم کسی نیست.»
«آره! همیشه زود می‌رن. نگفتی که من اینجام؟»
«نه نگفتم.»
دوباره نزدیکم شد و بو کشید.
«تنت هم بو میده. باید بری حمام؛ نجس شدی.»
«چرا؟ من که کاری نکردم.»
انگار داشت عصبی می‌شد و لحنش تند شده بود:
«چرا نمی‌فهمی؟ نجسی. باید بری حمام وگرنه می‌ری جهنم.»
«باشه! ولی قبلش بیا یکم باهم حرف بزنیم، بعدش می‌رم حموم.»
«قول می‌دی؟»
«آره! حرف که زدیم، می‌رم حموم.»
«نگران نباش! بهت یاد می‌دم چطوری خودتِ بِشوری که تمیز بشی. نگا من خودِم تمیزم.» دور خودش چرخید که تمیز بودنش رو بهم نشون بده: «دیگه نمی‌رم جهنم.»
روسریِ روی سرش رو مرتب کردم و دستی به ابروهای پُرش کشیدم. دلم می‌خواست بغلش کنم؛ ولی فکر نمی‌کردم واکنش خوبی نشون بده. یک دفعه، صدای خنده‌ی چند تا مرد رو از پشت در اومد. دستپاچه شد و فوراً دستش رو روی دهنم گذاشت. خواستم دستش رو بردارم و بگم که مشکلی نیست؛ ولی چندبار با کف دست روی دهنم زد و از بین دندون‌هاش گفت: «هیس! هیس! نِقت بور.»
کمی سرش رو به سمت در متمایل کرد که بهتر بشنوه و وقتی مطمئن شد که خطری نیست؛ نفسی از سر آسودگی کشید و دستش رو برداشت:
«فهمیدی برای چه گفتِم برو حمام؟ بدبخت! نجس باشی میان دنبالت.»
«نگران نباش! ما جامون اینجا امنه؛ پیدامون نمی‌کنن.»
«می‌خوای منِ گول بزنی؟» محکم تخت سینه‌م کوبید و من که انتظارش رو نداشتم، روی زمین افتادم.
«هَلس! هَلس بِچو دیشت.»
وقتی دید عکس العملی ندارم، مچ دستم رو گرفت و به سمت در کشیدم: «مگه بِشت نمی‌گم برو بیرون؟ِ»
«باشه! ولم کن. خودم می‌رم.»
نگاه تهدید آمیزی بهم انداخت و خودش سریع از دستشویی خارج شد.
تا وقتی که کاملاُ از اتاق خارج نشده بودم صدای زمزمه‌هاش رو می‌شنیدم: « تو کثیفی… بو گند می‌دی… آمدن دنبال تو بدبخت! من که تمیزم.»


سیروان عصبانی رانندگی می‌کرد و هرچند وقت یه‌بار توپ و تشری بهم می‌زد و برای اینکه تنها وارد اتاقش شدم، ملامتم می‌کرد. درعین حال که واقعا تحت تاثیر قرار گرفته بودم و منتظر بودم سیروان بره مطب تا یه دل سیر گریه کنم؛ ولی ته دلم خوشحال بودم که انقدر زود پیشرفت حاصل شد و باهام حرف زد. با اینکه کاری نکرده بودم احساس سربلندی می‌کردم و همه‌ش ترفندها و کارهایی که ممکن بود به دردم بخوره رو توی ذهنم نظم می‌دادم. این چند شبه کتاب‌های قدیمی‌م رو از انباری خونه‌ی بابام آورده بودم و برعکس همیشه که هیچ انسی با کتاب نداشتم، قسمت‌های مربوطه‌‎ش رو نُت‌برداری کرده بودم و همه‌ش درحال سوال پرسیدن از سیروان بودم.
نگاهی به قیافه اخم‌آلوده‌ش کردم؛ گردن می‌کشید تا سبز شدن چراغ راهنما رو ببینه: «کنار شیرینی فروشی سرِ چهارراه بزن کنار. می‌خوام بهت شیرینی بدم. به هر حال دارم جُور 10 تا پزشک متخصص رو یه تنه به دوش می‌کشم.»
نگاه بدی بهم انداخت و پاش رو روی پدال گاز فشار داد و مسیر دیگه‌ای رو به سمت خونه در پیش گرفت. با اعتراض چندبار مشت‌های گره کرده‌م رو روی شونه‌ش کوبیدم و با حالت قهر توی صندلی جمع شدم. بدترین تنبیه رو برام درنظر گرفته بود. حتی شب هم با اخم از مطب برگشت و فقط زیرلبی جواب سلامم رو داد و پرید توی اتاق. مثل این‌که قصد نداشت حتی شام بخوره. یه‌کم آشپزخونه رو مرتب کردم و صداش کردم: «سیروان فسنجون پختم‌ها.»
جوابی بهم نداد و چند دقیقه‌ی بعد صدای دوش حموم بلند شد. نگاهی به میزی که چیده بودم کردم و آهی کشیدم. پشت در حموم گوش ایستادم؛ برعکس همیشه صدای آواز خوندنش نمی‌اومد. دنبال راه‌حلی بودم تا دلش رو به دست بیارم و بازم باهام آشتی کنه. خب… خب… دوتا راه که بیشتر نداشتم؛ با شکم کاری از پیش نبردم و باید می‌رفتم سراغ زیر شکم. لباس‌های خونه‌م رو با لباس خواب قرمزی عوض کردم و یه‌کم آرایش کردم. با صدای قطع شدن آب، نگاه آخر رو توی آینه به خودم کردم و کش موهام رو باز کردم. روی تخت به پهلو دراز کشیدم و با نوک مِش شده‌ی موهام بازی می‌کردم. سیروان با کلاه حوله‌ش داشت گوش و کنار موهاش رو خشک می‌کرد که چشمش به من افتاد. اولش چشم‌هاش برق زد؛ ولی بعدش باز هم حالت چهره‌ش رو بی‌خیال نشون داد و به سمت کشو لباس‌هاش رفت. از روی تخت بلند شدم و به سمتش رفتم. وقتی که خم شده بود از توی کشو، شورتش رو بر داره، یکی زدم روی کونش و گفتم : «جان! چه کانی.»
سیروان به سختی می‌خواست جلوی خنده‌ش رو بگیره ولی تکون خوردن شونه‌هاش لوش می‌داد. نفس عمیقی کشید تا خنده‌ش رو کنترل کنه و صاف ایستاد. بازم اصرار داشت که خودش رو ناراحت نشون بده. از پشت بغلش کردم و از روی حوله‌ چندبار بوسیدمش و عذرخواهی کردم. دستش رو روی دستام گذاشته بود و می‌خواست قفل دستام رو باز کنه و ازم فاصله بگیره؛ ولی من حلقه دستام رو تنگ‌تر کردم: «سیروان! مقاومت نکن! می‌گوزی، آبرو و شرفت میره‌ها.»
اینبار با پقی، خنده‌ش ترکید و بین دستام چرخید. بوسه‌ی نرمی روی موهام نشوند و سرم رو به سینه‌ش چسبوند: «فقط برای خودت می‌گم گلاره. من اگه اتفاقی برای تو بیفته خودم رو نمی‌بخشم هیچ؛ باید توی همون بیمارستان یه‌دونه تخت برام بذارن کنار. از فردام دیگه نمی‌خواد بیای. خودم یه‌کاریش می‌کنم. هرچند که با تو همه چی خیلی خوب پیش می‌رفت.»
داشتم سرم رو روی موهای سینه‌ش که از حوله بیرون مونده بود، می‌کشیدم و انقدر توی حس فرورفته بودم که واقعاً نمی‌خواستم با اعتراض به اینکه بازم می‌خوام برم بیمارستان حال خودم رو خراب کنم. دستم رو بالا بردم و دور گردنش انداختم و توی صورتش نگاه کردم؛ گردنش رو پایین کشیدم و بوسیدمش. بوسیدن بعد چند لحظه، حال و هوای شهوانی به خودش گرفته بود و حس‌های دیگه‌ای داشت بینمون جرقه می‌زد. سیروان دستش رو زیر باسنم انداخت و بلندم کرد. پاهام رو سریع دور کمرش حلقه کردم و زبونم رو وارد دهنش کردم. صدای “اوممم” گفتنش مثل همیشه تحریکم رو بیشتر کرد. ناخن‌هام رو از زیر حوله‌ش روی عضله‌های بازوش و پشتش می‌کشیدم و سینه‌هام رو بهش فشار می‌دادم. کونم رو محکم توی دست‌هاش می‌چلوند و پشت رونم رو دست می‌کشید. کمی ازش فاصله گرفتم و توی چشماش نگاه کردم. سیروان وقتی‌که به قد بلندش اعتراض می‌کردم، می‌گفت: “چشمات از این بالا سکسی‌تره‌ها”. با یادآوری حرفش لبخندی زدم و پشت پلکاش رو بوسیدم. مو‌های خیسش رو بهم ریختم و بازم لبام رو روی لباش سُر دادم. تکیه‌ش رو از کمد برداشت و به سمت تخت رفت. آخرین فشار رو به کونم داد و روی تخت رهام کرد. پاهام رو از هم باز کردم و نوک ناخنم رو به دندون گرفتم؛ به سیروان چشمکی زدم و با ابروهام به پایین تنه لختم اشاره کردم. دستاش که داشتن حوله‌ش رو از تنش در میاوردن متوقف شدن و هوفی کشید: «لعنتی! آخر سر منو می‌کُشی تو.»
خنده‌ای کردم و روی زانو‌هام نشستم و تا جای ممکن پاهام رو فاصله دادم؛ بندهای لباس خوابم رو از شونه‌هام پایین دادم و سینه‌هام رو بیرون انداختم: «مرگ خوبیه آقای دکتر.»
با دستام فشار محکمی به سینه‌هام دادم و لبم رو از دردش گزیدم. شهوت رو می‌تونستی توی چشمای سیروان ببینی و خودم هم دست کمی ازش نداشتم. انگشتم رو با زبونم خیس کردم و روی نوک سینه‌هام کشیدم و چشم بسته، جمع شدنشون رو زیر انگشتام لمس کردم. بعد از اینکه نوک سینه‌هام کاملا برجسته شد؛ نوبت فشار دادنشون بود. به تاج تخت تکیه دادم و صدام رو توی اتاق رها کردم. با فرو رفتن تخت، چشمام رو باز کردم. سیروان خیره‌ی کارای من شده بود و پیش آبش روی کیر راست‌شده‌ش برق می‌زد. دامن لباس خوابم رو بالا دادم و دستی روی کسم کشیدم:
«آخ سیروان! ببین چقدر خیسه! فکر کنم دلش زبون تو رو می‌خواد.»
بهم نگاه کرد و آب دهنش رو قورت داد؛ روی تخت خزید و سرش رو بین پاهام برد. مثل همیشه، اول چند بار کشاله‌ی رونم رو ‌بوسید تا اشتیاقم رو بیشتر کنه. طاقت نیاوردم و موهاش رو چنگ زدم و سرش رو به سمت کسم بردم و اون با تمام وجودش شروع کرد به خوردن و ناله‌م رو بلند کرد. دستش رو از دور رون‌هام رد کرد و پایین کشیدم تا کاملاً روی تخت دراز بکشم و مستقیما زبونش رو روی چوچوله‌م ‌کشید. داغی خیلی خاصی تو کمرم حس می‌کردم و انگار یه سد بزرگ از آب توی لگنم جمع شده بود و تنها راه خارج شدنش این بود که سیروان سریع‌تر زبونش رو بلغزونه و منو به اوج ببره. دقیقا وقتی که ناله‌هام به جیغ تبدیل شدن، سیروان پاهام رو بالا داد و دوتا انگشتش رو وارد کسم کرد و باز هم به خوردن ادامه داد. نتونستم خیلی دووم بیارم و تمام بدنم منقبض شد و می‌لرزیدم. باید ازم فاصله می‌گرفت و می‌ذاشت که ارگاسمم کامل بشه؛ ولی این کار رو نکرد و من احساس می‌کردم نزدیکه که دیوونه بشم. این همه لذت از پردازش مغزم بالاتر رفته بود و می‌خواستم این‌بار از خودم دورش کنم؛ ولی محکم دوتا دستم رو با یه دستش گرفت و ارگاسم بعدی هم از راه رسید. کل این ده دقیقه واقعا برام سنگین بود و بعد از اینکه تموم شد، هم صدام گرفته بود و هم نفسم. سیروان بازم رونم رو می‌بوسید و گازهای کوچیکی می‌گرفت و تا ساق پام پایین می‌رفت. غلتی زدم و دمر خوابیدم؛ بالشت رو توی بغلم فشار دادم و سعی کردم نفسام رو منظم کنم. با لبخند نگاهم می‌کرد و دستش رو روی پشتم می‌کشید. کونم رو یکم بالا دادم و لرزوندم: «آقا سیروان، بیا جایزه‌ت رو چون پسر خوبی بودی بگیر.»
سیروان خندید و خم شد؛ کمرم رو بوسید و ضربه‌ی محکمی روی کونم زد: « گلاره! هربار که کونت رو می‌بینم انگار بهم شوک دست میده. دلم می‌خواد واقعا جرت بدم که تا یه هفته یادت نره کیر کی توی کونت بوده.»
شوک؟ یعنی ممکن بود که جواب بده؟ یه شوک هیجانی می‌تونست کاری بکنه که پروانه به حرف بیاد؟ چطور به ذهنم نرسیده بود؟ دقیقا موضوع پایان‌نامه‌ای که هیچوقت فرصت نوشتن و ارائه دادنش رو پیدا نکردم. موقعیتم رو فراموش کرده بودم و سعی داشتم بهترین راه حل رو پیدا کنم؛ ولی با ریخته شدن روان‌کننده بین کونم از فکر در اومدم و بدنم رو شل کردم. فردا بیشتر درباره‌ش تحقیق می‌کردم. امشب باید تمرکزم رو می‌ذاشتم رو لذتی که قرار بود نصیب هردوتامون بشه.


سیروان یک هفته تمام با ایده‌م مقاومت کرده بود و هیچ‌جوره زیر بار نمی‌رفت. از ریسک بالاش می‌گفت؛ از اینکه ممکن بود حتی حالش رو بدتر کنه و هرچی ریسیده بودیم پنبه کنه. تازگی‌ها پروانه آرام‌بخش استفاده نمی‌کرد و بیشتر از قبل هوشیار بود. خوب داشتم باهاش پیش می‌رفتم؛ ولی کَک شوک هیجانی بد افتاده بود به تنبونم تا این‌که توی جلسه کادر پزشکی موضوع رو درمیان گذاشتم. سیروان آسوده به پشتی صندلی‌ش تکیه داده بود و مخالفت پزشک‌های دیگه رو با لبخندی پیروزمندانه دنبال می‌کرد. بعد از حرفام، فقط دکتر تقوی، رییس بخش، یکم ملایمت نشون داد و گفت که روش فکر می‌کنه. با شونه‌های خمیده از جلسه خارج شدم و به سمت اتاق پروانه رفتم. روی تختش مچاله شده بود و به درخت خشک پشت پنجره زل زده بود. “بعد از اینجا بازم می‌رم اتاق تقوی.” با این فکر در اتاق رو باز کردم و وارد شدم. پروانه از سرجاش پرید و به سمتم برگشت: «شو کِردیده؟»
وقتی که هیجان‌زده می‌شد، نمی‌تونست خیلی راحت فارسی صحبت کنه؛ و می‌زد کانال کُردی.
«نه هنوز شوهر نکردم.»
«شوهر نکنی! بدبخت می‌شی.»
«چرا بدبخت می‌شم؟ فکر نکنم اصلاً دلیلی داشته باشی.»
خشمگین نگام کرد و از تخت پایین اومد: «کثیف می‌شی… بو می‌دی… بو گندت خانه رِ ورمی‌داره، می‌ری جهنم بدبخت.»
سراسیمه دور خودش چرخید و به سمت پناهگاهش رفت: «مردا بدن… مردا پستن… مجبورت می‌کنن گناه بکنی.»
زانوهاش رو بغل کرد و گریه سر داد؛ یه گریه‌ی هیستریک. بنظر این‌که داشت حرفاش مفهوم می‌شد و به حال برمی‌گشت، نشونه خوبی بود. به سمتش رفتم و بغلش کردم: «نگران نباش! تو تمیزی. خودم دیدم که رفتی و خودت رو شستی. تمیزِ تمیزی.»
«می‌دانی؟ آقام از دست ما ۸ تا بدبخت بود. دایه هی زایید و زایید تا پسر بیاره. آخرشم پسر زایید؛ ولی چه فایَه؟ سَره‌خور بود. سر دایه و خودشِ باهم خورد. دایه رفت زیر یه خروار خاک و منِ گذاشت با ۷ تا دختر. تو دهات ما دخترا ۱۵ سالگی شوهر می‌کردن؛ ولی من چه می‌کردم؟ ماندم پای اینا تا بزرگ بشن. دیگه ۳۰ ساله شده بودم که اونا آمدن… آمدن … آمدن.»
بیشتر خودشو بهم چسبوند. همراه گریه، تکون می‌خورد و من هم همراهیش می‌کردم.
«هیچوقت بِشِم نگی پری ها. پری کثیفه… بو گند میده؛ بگو پروانه. راستی اسمت چه بود؟»
روی سرش دستی کشیدم: «گلاره.»
«گلاره، قشنگه! نذاری بشکننش که بعدش خودتِ می‌شکنن.»


راضی کردن تقوی کار خیلی سختی نبود؛ ولی از اینکه بدون رضایت سیروان و قایمکی می‌خواستم کاری کنم، حس خیلی خوبی نداشتم. قرارمون این شد که از این به بعد، تحت نظر توی اتاق پروانه حضور پیدا کنم و اگه موقعیت خوبی پیش اومد، انجامش بدم. شنبه صبح، گلدونی پر از گل رز برای اتاق سیروان خریدم و راهی بیمارستان شدم. با یادآوری متنی که برای سالگرد ازدواجمون براش نوشته بودم لبخندی زدم و به سمت اتاقش پا تند کردم؛ ولی با دیدن پروانه که پشت در اتاقش به راهرو سرک می‌کشید سرِ جام ایستادم. امروز دیر اومده بودم و معلوم بود داره دنبال من می‌گرده و نگرانه.
“یه چند دقیقه دیر و زود برای گل‌ها چه فرقی داشت؟”


«چطوری خانم خانما؟ امروز هوا خیلی خوبه. دیگه داره کم‌کم گرم می‌شه.»
به تقوی پیامک دادم که مجبور شدم برم توی اتاق پروانه و نگاهی دوربین توی اتاق کردم. چند تا ذکر گفتم و به سمت پروانه برگشتم. لبخندی به پهنای صورت زده بود و دستش رو روی گلبرگ‌ها می‌کشید.
«میخوای این رو بذارم توی اتاق تو؟ خیلی اتاقت رو قشنگ می‌کنه.»
«آخه کثیف می‌شه. من کثیفم.»
«خب برو دستات رو بشور تا تمیز بشی.»
پابرهنه از روی تخت پرید و توی دستشویی رفت. سریع‌تر از هر دفعه برگشت و روی تختش نشست. آهی کشید و انگار که شوقش رو از دست داده باشه، گفت: «همیشه می‌خواستم که توی حیاط خانه آقام اینا گل بکارم؛ ولی بهم گفتن شهری‌بازیَه»
احساس کردم که وقتشه و باید جوابی بهش بدم که تحریکش کنه؛ ولی واقعا هول کرده بودم. چندتا نفس عمیق کشیدم و از خدا کمک خواستم: «اتفاقاً یه آقایی اومده و می‌گه که می‌خواد ببرتت باهم توی باغچه گل بکارین. اسمش چی بود؟… ها… ها…کیومرث»
فورا ترسیده، نگام کرد و از تخت به آرومی پایین اومد. روی زمین نشست و پتو هم روی صورتش انداخت: «من کیومرث نمی‌شناسم. دروغ می‌گه خانم جان! دروغ میگه. آقام منِ به کیومرث نداده. بهش بگو پروانه اینجا نیست.»
«با خودش شناسنامه داره پروانه. می‌گه شوهرته.»
پتو رو از صورتش کنار زد: «تو که بهش نگفتی من اینجام؟ خانم جان تو را به خدا بهش بگو که پروانه اینجا نیست.»
«خب فقط اگه باهام حرف بزنی که چرا ازش فرار می‌کنی می‌تونم کمکت کنم وگرنه بیمارستان مجبور می‌شه تو رو بهش تحویل بده.»
دهنش رو باز کرد که یه حرفی بزنه ولی پشیمون شد و بازم زیر پتو رفت: «بهش بگو پروانه اینجا نیست.»
نیم‌ساعتی به اصرار من و انکار پروانه گذشت و توی این مدت مثل چوب خشکی کنار دیوار نشسته بود و پتو روی سرش زده بود.
«باشه پروانه خانم! حالا که تو نمی‌خوای کمک کنی منم مجبورم که بگم بیان از اینجا ببرنت. به هر حال شوهرته؛ کاری از دستم برنمیاد.»
نمایشی از سر جام بلند شدم و به سمت در رفتم. هنوز دستم به دستگیره‌ی در نرسیده بود که صدای شکستن چیزی رو شنیدم و وقتی برگشتم پروانه بهم حمله ور شد و شیشه گلدون شکسته رو زیر گردنم گذاشت.
«اگه بکشمت، دیگه نمیتانی منِ بدی دست او حیوان.»
در حالت عادی هم زورم بهش نمی‌رسید چه برسه به اینکه بخاطر عصبانیت، زورشم بیشتر شده بود. کشون کشون به سمت دستشویی بردم و پرتم کرد. روی کمرم نشست و از پشت دستام رو گرفت و تیکه شیشه رو زیر گردنم گذاشت. به دقیقه نکشیده صدای آژیر بلند و اتاق پر از پزشک و انتظامات شد. پروانه شوکه از حضور اون همه آدم می‌لرزید و من رو روی زمین به قسمتای عقب‌تر دستشویی می‌کشید. در قفل نمی‌شد ولی کسی هم جرات وارد شدن نداشت. صدای سیروان رو می‌شنیدم که داشت دکتر تقوی رو تهدید می‌کرد؛ ولی خودم انقدری ترسیده بودم که نمی‌تونستم چیزی برای آرامش اون بگم. چشمام رو بستم و سعی کردم که روش‌ها و کارایی رو که باید توی این موقعیت از خودم نشون بدم رو به یاد بیارم. پروانه ترسش رو با بیشتر فشار دادنِ شیشه‌ی رو گردنم نشون می‌داد و داد می‌زد که همه مردها بیرون برن. از پروانه، مکرر می‌خواستم که اجازه بده با هم حرف بزنیم ولی انگار که نمی‌شنید. روان شدن خون روی پوستم رو حس می‌کردم و سعی داشتم صدام رو بالا ببرم که پروانه نظرش جلب بشه.
«پروانه به من گوش کن! می‌دونی اگه اتفاقی برای من بیفته چی می‌شه؟ همه اون مردا میان و تورو به شوهرت تحویل می‌دن. اینو میخوای؟ ها؟ من قول می‌دم که اگه باهم حرف بزنیم شوهرت دیگه می‌ره و هیچوقت برنمی‌گرده. پروانه به من گوش کن.»
بدنش شل شد و دیگه داد نمی‌زد. شیشه از دستش کف دستشویی افتاد و روی کمرم خودش رو رها کرد؛ ولی سیروان که قصد داشت جلو بیاد و شیشه رو دور کنه کار رو خراب کرد. پروانه بازم شیشه رو توی دستش گرفت و سرِ پا کنار دیوار بردم.
«بخوای در بری می‌کشمت.»
«نه! جایی نمی‌رم. می‌خواییم باهم حرف بزنیم. تازه الان همه مردا از اتاق بیرون می‌رن. بازم خودم و خودت می‌مونیم.»
«به این بگو بره بیرون. بهش بگو از اینجا بره وگرنه می‌کشمت.»
سیروان دستاش رو به معنای تسلیم بالا برد و نگاهی بهم کرد. چشمام رو اطمینان‌بخش روی هم گذاشتم و اون کم کم خارج شد و در رو روی هم گذاشت. از پشت در چندتا تکنیک برای آروم کردنش بهم گفت و از بقیه خواست که ساکت بشن. سر و صداها که خوابید پروانه منو همراه خودش روی زمین نشوند؛ نمی‌دونستم چیکار می‌خواد بکنه. یک دفعه زد زیر گریه و من رو با پاهاش به کناری پرت کرد. به تخت سینه‌ش می‌کوبید و بریده حرف می‌زد:
«بچه ها رِ بزرگ کردم؛ تک تک، خانه‌ی بخت فرستادم. آقام خیلی پیر شده بود و عمه بزرگِم تر و خشکش می‌کرد. بهم می‌گفتن دیگه ترشیدی؛ کسی نمیاد بگیرَدت. تا این‌که آمدن. می‌گفتن مهندسه؛ بچه شهره؛ پولداره. می‌آمد ده ما برای سرکشی به زمینا. وَتِم پَری خدا جوابت داد؛ جواب زحماتتِ داد. گفتن بی کَس و کاره. خانواده‌ش فرنگ زندگی می‌کنن و زنشم مُرده. بُردِم شهر و برام طلا خرید؛ لباس خرید؛ کلی ماتیک و سرخاب. تو دهات برام عروسی گرفت و خرج داد. فقط دوتا دوستشِ با خودش آورده بود که اونام باهامان برگشتن شهر. گفته بود خوشِم نمیاد کسی بیاد خانه و خواهرام و عمه‌هام هم از خدا خواسته قبول کردن. رفیقاش آمدن تو خانه ما. با خودم گفتم: «خو چه عیبی داره؟ رفیقشن.» خواستم برم براشان چای دم کنم؛ اما نذاشت. نشسته بودن تو هال و سیگار می‌کشیدن و شوخی می‌کردن. کَیومرث آمد پیشِم. با خجالت نگاش می‌کردم و اونم قربان صدقم می‌رفت. سیگار می‌کشید و زهرماری می‌خورد. گفتم: «آقا رفیقات اینجان، خجالت می‌کشم.» چشاشِ یه جور ترسناکی کرد و گفت: «اونا رفیقامن. مثل من می‌مانن برای تو. نباید خجالت بکشی. امشبم می‌مانن اینجا.» گفتم: «آخه آقا امشبو…» گفت: «تو می‌دانی که زن خوب باید مطیع مَردش باشه. هرچی بِشت گفتم فقط بگو چشم. چشم نگی می‌زنمت.» ما که تو دهات چیزی به‌جز چشم گفتن نداشتیم از بچگی یاد گرفته بودیم رو حرف پیاگه حرف نزنیم. گفتم: «چشم آقا! هرچه شما گفتی وَ باون سَرِم و باون چاوم.» گفت: «او دوستای منِ باید سرکیف بیاری. بلدی؟» نفهمیدم چی می‌گه. سوادیم نداشتم. گفتم: «یعنی چَه بِکِم آقا؟» گفت: «تو نمی‌خواد کاری کنی. فقط هرچی گفتن بِشت، مثل یه زن خوب بهشان گوش می‌دی و اذیتشانم نمی‌کنی.» گفتم: «آقا خودت هستی؟» گفت: «آره، نترس خودم هواتِ دارم. حالام لخت شو.» بعد از لخت شدَنِم، رفت دم در. گفتم: «آقا زشته؛ لختِم…» خواستم با پتو خودمِ بپوشانم که یه دفعه بهم حمله کردن. هرچه التماسشان کردم؛ هرچه دست و پا زدم؛ هرچه فحششان دادم؛ فایَه‌ نداشت. خود بی‌غیرتش نشسته بود رو صندلی و سیگار می‌کشید. کار رفیقاش که تمام شد باشِشان رفت بیرون.»
شنیدن حرفای پروانه شوکه‌م کرده بود. اون گریه می‌کرد و موهاش رو می‌کَند. به کردی غلیظ داشت شیون می‌خوند و مویه می‌کرد. نزدیکش شدم و دستاش رو مهار کردم و سرش رو توی بغلم گرفتم.
«خانم جان! همه بدنِم درد می‌کرد؛ همه بدنِم کبود شده بود؛ کثیف شده بودم. با صدای دادش از خواب بیدار شدم. داشت بهم فحش می‌داد: «زنیکه نجس! بلند شو برو خودتو بشور. بو گندت کل خانه رِ برداشته.» خودمِ انداختم تو حمام. هی می‌شستم و تمیز نمی‌شد. همش کثیفی بود و پاک نمی‌شد. به زور از حمام بیرونِم آورد و بهم لباس داد. برام گوشت کباب می‌کرد و دستِم می‌داد تا بخورم. گفتم: «آقا اجازه می‌دی برم خانه آقام؟ هیچی بشِشان نمی‌گم؛ فقط بذار برم.» عصبانی شد و کتکِم زد. همش فحش فامیلامِ می‌داد: «فکر کردی آقات خیلی مَرده؟ آقای بی‌شرفت باید خودش بیاد و ببینه چه به سر دخترش آوردم .باید ببینه وقتی حرمت زن شوهردار نگه نمی‌داره چِکار پری‌ش می‌کنن.» انقدر زد تا خسته شد و سیگارشِ روشن کرد. با پاش لگدی بهم زد: «بلند شو لباس قشنگاتِ بپوش پری. شب مهمان داریم. حالا حالاها باشِت کار دارم.» خانم جان حرفاشِ باور نکردم! می‌گفت آقای نازنینِم مادرشِ اذیت کرده؛ آخه آقام آزارش به مورچه هم نمی‌رسید؛ ولی می‌گفت خودش دیده. خودش دیده که آقام توی طویله مادرشِ گیر انداخته.»
سرشو بالا آورد و توی چشمام نگاه کرد:
-«خواستم خودمِ بکشم؛ ولی از خدا ترسیدم. نه دروغ چرا؟ جرات نکردم.»
گریه‌ش بند اومده بود و مات دیوار روبرو شده بود. پرستاری وارد شد و دست زیر پاهاش انداخت و از آغوشم جداش کرد. پشت سرشون از دستشویی خارج شدم. دکتر تقوی چهارزانو روی زمین نشسته بود و به دیوار پشت سرش تکیه داده بود. چشمای سیروان غرق خون بود و با دیدن من به سمتم اومد و در آغوشم گرفت؛ ولی من نگاهم پروانه رو دنبال می‌کرد. روی تخت مچاله شد و دستش رو به سمت مهدوی دراز کرد که براش آرام‌بخش رو تزریق کنه.
“باید کمکش کنم.”


چند ساعت بعد روبروی رودخانه‌ی بیستون نشسته بودیم. هوا سوز داشت و پتوی مسافرتی جوابگو نبود. کاش می‌شد همه خاطرات بد رو با آب شست و اثری ازشون باقی نذاشت. سیروان بین نوازشاش مرتب ازم عذرخواهی می‌کرد.
«سیروان انقدر عذرخواهی نکن! حالم خوبه. فقط نگران پروانه‌م.»
«مطمئن باش کمکش می‌کنم که حالش بهتر بشه.»
توی چشماش نگاه کردم: «همونجوری که حال من رو بهتر کردی؟»
بوسه ای رو لب‌هام زد و شیطون گفت: «اگه با هوو مشکلی نداری، آره.»
خنده‌ای کردم و روی سینه‌ش کوبیدم. مثل این‌که نوبتم رسیده بود که سهمم رو برای کمک وسط بذارم.
پایان

نوشته: IpiinkMoon


👍 89
👎 3
48601 👁️


     
برای نظر دادن وارد شوید یا ثبت نام کنید

843336
2021-11-19 01:18:38 +0330 +0330

👍


843337
2021-11-19 01:20:27 +0330 +0330

روند داستان یجوری پیش رفت که انتظار یه پیچش داشتم آخرش (نمیدونم چه پیچشی، ولی داشتم 😁 ) که نبودش.

دوست داشتم داستان رو. تجربه خوبی بود خوندنش.


843341
2021-11-19 01:27:56 +0330 +0330

درود بر تو. چند خطی نظر شخصی و نه نقد!
اولین نکته‌ی مثبت داستان، اسمِ داستانه. عنوانی که جذاب و برگرفته از اثره و در عین حال داستان رو لو نمیده.
بزرگترین حُسنِ داستان اما، فضا و تصویرسازی بسیار خوب و به اندازه‌ی متن بود. توی این مورد توانایی زیادی داری و با مهارتی توام با ظرافت، با کلمات و جملاتِ درخور و توصیفات درست و ساده حالات و شخصیت آدم‌ها و موقعیت‌ها رو توصیف کردی. پس براوو…
نکته‌ی مثبت بعدی، متن روان و لحن عامیانه‌ی داستان بود. استفاده از گویش محلی زن، بسیار روی داستان نشسته بود و همخوانی عجیبی با شخصیتِ زن داشت و زیبایی متن رو چند برابر کرده بود.
نکته‌ی بعد در مورد تعلیق و کششِ داستانه. تمام تعلیق متن حاصل تنها گره‌ی داستان یعنی مشکل پروانه بود. گره‌ای که لااقل برای من از همون ابتدا باز شد. وقتی پروانه اشاره به کثیف بودن خودش می‌کنه اولین چیزی که توی ذهن منِ خواننده میاد “تجاوز” و سوء‌استفاده‌ی جنسی از اونه. چیزی که توی فیلم‌ها و داستان‌ها به وفور دیده و خوندیم. به نظرم می‌شد توی این مورد با ایجاد گره‌های بیشتر و کنش‌ها و واکنش‌های بهتر، به تعلیق و جذابیت متن اضافه کرد.
اما آزاردهنده‌ترین بخش ماجرا، استفاده از برخی دیالوگ‌های جلف و نامناسب مابین گلاره و سیروان بود. دیالوگ‌هایی که کاملا برگرفته از شخصیت شوخِ خودت بودند و به اشتباه وارد مسیر و فضای داستان کردی. در اینکه مکالمه بین هر زن و شوهری به جهت صمیمیت ممکنه حتی راحت‌تر و عامیانه‌تر ازین جملات باشه شکی نیست اما فراموش نکن که جهانِ داستان از جهانِ واقعیت جداست و لحنی که برای شخصیت می‌سازی باید با کلیت او همخوانی داشته باشه.
در مورد اروتیک هم من از نوعِ اروتیک انتخابی اصلا خوشم نیومد، هرچند توی نگارش و توصیف مشکل نداشت. این البته ایراد نیست و کاملا به سلیقه‌ی شخصی من برمی‌گرده.
و نکته‌ی آخر اینکه ای‌کاش شخصیتِ گلاره بعد از مواجهه با پروانه و طی کردن سیرِ اتفاقات دچار تغییر می‌شد. یعنی خواننده در انتهای داستان متوجه تغییرِ شخصیت گلاره نسبت به ابتدای داستان وَلو اندک می‌شد. چون از سر گذروندن هر تجربه‌ای توی زندگی باعث بینش و شناخت بیشتر و تغییر احوال آدم‌ها میشه…

در آخر هم امیدوارم دیگه ننویسی و بذاری من هم توی “پیله‌ی پروانه‌ای” خودم و دور از این سایت بمونم!
با احترام لایک تقدیمت. 🌹 🌹


843342
2021-11-19 01:40:31 +0330 +0330

این خیلیییییی خوب بوووود!
قسمت بعدی رو حتما میخونم!
حتماااا!


843344
2021-11-19 01:43:46 +0330 +0330

روون و خوب بود داستان ، نحوه روایت خوب و روون بود ، دیالوگ هایی که رد و بدل میشد خیلی خوب نوشته شده بود از نظر نگارشی هم که من یباری که خوندم ایرادی ندیدم.
ولی خب یسری مشکلات داستانی داشت ، مثلا اینکه به یه شخص بی تجربه چطور اعتماد شد که به مریض شوک وارد کنه یا اینکه بیماری که اغلب چار کلمه پشت هم بزور حرف میزنه یهو شروع کنه کل ماجرا رو با جزئیاتی در حد چایی دم کردن تعریف کنه ، کاش بجای قضیه شوک ، کم کم گلاره میتونست متوجه مشکلش بشه.
در مورد بخش اروتیک ، خیلی قوی نبود ، حس رو منتقل نمیکرد خیلی و بیشتر انگار داشت گزارش میداد

اینکه شخصیت پروانه لهجه داشت خیلی جالب بود ، اسم داستان رو هم خوب انتخاب کرده بودی.
در کل خوب بود و دوست داشتم ، منتظر نوشته های بعدیت.

قبلا تقریبا کامل گفتم بهت الان خیلی حسش نی که بازم بنویسمشون در همین حد قبول کن


843347
2021-11-19 02:14:23 +0330 +0330

خب اینم از داستان مورد علاقه ی من توی این دوره از جشنواره…
البته که بدون عیب نبود ولی شدیدا به دلم نشست. یکی از دلایل مهمش هم گویش محلی پروانه بود.
اگه به انتخاب من بود، این داستان رو به عنوان داستان اول انتخاب می‌کردم. ولی این اصلا نشون نمیده که این داستان (یا حتی داستان برنده ی جشنواره) از همه بهتره. من صرفا دارم درمورد سلیقه‌‌ی خودم حرف میزنم.
سواد ما روی سلیقه ی ما تاثیر فاحشی میذاره. شاید اگه سواد بیشتری داشتم، عیب های جدی از داستان میگرفتم و اون موقع به دلم نمی‌نشست. یا کج‌فهمی‌هام از یه داستان که نمی‌پسندم برطرف می‌شد و اون داستان می‌شد داستان مورد علاقم.
به هر حال من یه مخاطب عام هستم و به نظرم این یه داستان روون و جذاب و عامه پسند بود.
تبریک میگم بابت نوشتنش… 🌸


843352
2021-11-19 03:05:30 +0330 +0330
  1. اون اولای داستان خوندیم: «پوزخندی زدم. چرا باید با رفت و آمد کردن به جایی که توش کلی خاطره بد دارم، حالم بهتر بشه؟»
    قضیه چی بود؟ ما که ذهن‌هامون رفت به اینکه داستان کامبک بخوره و ماجراهای گذشته تکرار بشه و اینا. فک می‌کنم این گمراه کردن خواننده رو بشه ازش چیزی گفت.

  2. وقتی به شخصیت روان‌پریش داستان رسیدیم…و شاهد دیالوگ‌های کردی اون بودیم، فکر می‌کنم باید اشاره می‌کردی از زبون شخصیت راویت که داره کردی حرف میزنه. مثلا برای من خواننده‌ی نوعی که کردی نمیدونم، هی مونده بودم این چی میگه؟ کص میگه و هپروت؟ یا نه یه اسم رمز خاصیه، یه اصطلاح خاصیه، مثل همون «نقت بور» یا «هَلس! هَلس بِچو دیشت.» باید بگی اینو. متاسفانه وسط داستان فهمیدیم که اوه بیبی کردی بوده.

  3. یه چیزی که حس کردم، یهو تند شدن یه سکانسی از داستان بود. مثلا تازه به عشق بازیشون رسید بودیم که یهو دیدیم سیروان کیرش دراومده، پیش آبش ریخته و الانه بیاد بکنه. چرا انقد سریع؟ تا چند لحظه پیش تازه بوس و بغل بوووود که. آدم حس میکنه دو سه تایی جمله حذف شده.
    ضمنا، اینو هم اضافه کنم که هرجای داستان، دیدی باید کات بشه و یه تایمی در اون داستان میگذره، بیا اینتر بزن برو خط بعدی. چرا میچسبونیش؟ مشغول خوندن قسمت خورده شدن کص گلاره بودیم که یهو رسوندیش به ارضا و یهو بعدم لحظات بعد ارضا. چرا همه‌ی اینا رو تو یه جمله یا حداقل جمله می‌خوای تمومش کنی؟ خوردم کصش را و لذت برد ارضا شد؟ خب بزن خط بعد و اونجا بنویس که گلازه ارضا شده. با یه کم کلمه بازی و اینا.

  4. تو یه جای داستان، گلاره از پایان نامه‌‌ی ننوشته‌اش راجع به شوک حرف میزنه. یه چیز دیگه که نمیدونم، اینه که پایان نامه حداقل در رشته‌های فنی مهندسی، آخر فوق لیسانسه، یعنی بعد شیش هفت سال خوندن. بعد این یخورده غیرطبیعیه که گلاره تا شیش هفت روانشناسی خونده باشه و بعد یهو ول کرده باشه و بعدم به کل هم اونا رو به فراموشی سپرده باشه. دیگه بعد از دو سه سال اگه با یه رشته‌ای مشکل داشته باشیم، تمومش میکنیم. نه اینکه تا پایان نامه برسونیمش.

  5. در جمله‌ی «دستش رو از دور رون‌هام رد کرد و پایین کشیدم تا کاملاً روی تخت دراز بکشم» باید می‌نوشتی پایین کشید منو. نه پایین کشیدم.

  6. ذره ذره اطلاعات دادن یه مریض رو خیلی خوب نوشتی. سر و کله زدنای گلاره با پروانه رو خوب نوشتی که میخواست از زیر زبون اون اطلاعات دربیاره، اما آخرش خراب شد. اون نقطه اوج داستان که پروانه سرنوشتش رو تعریف کرد، باید با روال بیشتری تعریف میشد. با کلی گریه و ول کردن صحبت و دوباره برگشتنش و خلاصه از اینجور کارا. این که یه نفس اون همه خاطره رو گفت، اونم اون همه خاطرات سخت رو، کمی غیر منطقی بود. تازه دختر روستایی هم بود و خجالتی. خیلی بیشتر براش سخته تا از مسائل جنسی بگه. میگم باید با کلی قشون کشی این قسمت نوشته میشد. یک کلام، باید خیلی بیشتر از اینا ناز میکرد. شاید، بخاطر محدودیت کلمه، نتونستی اون طور که میخواستی بنویسی.

مثبت:

  1. این موضوع رو خیلی دوست دارم. اینکه علاوه بر اجتناب از ریختن همه شخصیت‌ها با هم و کیلو کیلو اطلاعات حفظی دادن، معرفی شخصیت‌ها هم به درازا نکشه و قطره‌چکانی نباشه. یعنی اینجور نباشه که بعد خوندن سه پاراگراف از داستان هنوز نفهمیده باشیم این شخصیت الان مرده، زنه، چیکاره‌ست…مال تو مورد پسند بود که در حین تعریف روتین داستان، تو یه پاراگراف اول، اطلاعات دو شخصیت رو‌ و جزئیاتش رو مثل زن و شوهر بودنشون رو، زیرپوستی مثلا با بخش آشپزی کردن گلاره، نشون دادی. شغل و مشخصات تکمیلی شخصیت‌ها هم که تو دوتا پاراگراف بعد به خوبی مشخص شد. یعنی ما دیگه با گذروندن بخش ابتدایی داستان تسلطمون به شخصیت‌ها کامل و خوب و عالی بود‌. من خواننده آماده بودم تا از کنجکاوی راجع به شخصیت‌ها دل بکنم و ماجرای داستان رو پیش برم.

  2. توجهت به جزئیات‌ها خیلی عالی بود. از تکرار کردن اسم بیمار توسط پرستاره موقع گشتن پرونده‌اش گرفته تا باز کردن چشم به محض فرورفتگی تخت. فضاسازی عالی بود بنظرم.

  3. هر بار که پای زن و شوهری توی داستان‌ها کشبده میشه، شامل مقدار زیادی کلیشه هستیم. چیزای تکراری. این مورد تو داستان تو، تا حدی خوب بود. در واقع توجهت به جزئیات و کارکردن روی دیالوگ‌ها، از این دوتا یه زن و شوهر حوصله‌سر بر برای خواننده‌ها نساخته بود. بار اصلی روی دیالوگ‌هات بودن که جذاب و واقعی بودن.
    «خیر سرم امروز وقت آرایشگاه داشتم. هم موی مِش کرده می‌خوای هم زیرنظر گرفتن بیمار و هزار کوفت و زهرمار دیگه؟»
    «بهش نشون بدم که هرکاری رو بهم بسپارن درست انجام می‌دم. نه مثل خودش که هنوز هم نمی‌تونست یه هندونه‌ی سرخ برای شب یلدا بخره»
    و اون سرزبون داشتن گلاره موقع سکس. مقاومت نکن میگوزی و درکونی زدن و گفتن چه کانی.
    نمیدونم اینو رو تا چه حد میشد به شخصیت گلاره که اونقدرا شوخ طبع بنظر نمی‌رسید نسبت داد؛ اما به نظر من خوب بود.

  4. توصیف شخصیت گلاره از نظر من خیلی عالی بود. از عادت ناخن جویدنش موقع استرس‌ها تو هر قسمت از داستان گفتی تا حتی موقعی که رو‌ تخت پاهاشو‌ رو تخت از هم باز کرده بود و منتظر سیروان اونجا هم نوشتن عادت ناخن می‌جویدنش رو فراموش نکردی. طرز تفکراتش، حس‌هاش موقع ناراحتی و همگی، برای توصیف شخصیت گلاره‌ات راضی کننده بود.

بیا بگو منظورت از آخرش : «بوسه ای رو لب‌هام زد و شیطون گفت: «اگه با هوو مشکلی نداری، آره. خنده‌ای کردم و روی سینه‌ش کوبیدم. مثل این‌که نوبتم رسیده بود که سهمم رو برای کمک وسط بذارم.»
سیروان با پروانه هم ازدواج میکنه؟ نهه😐

لایک دهم از آن ماست. از داستانت نرگس ناز لذت بردم. واقعا دارم پیشرفت خیلی خوبی ازت می‌بینم چند ماهه.


843364
2021-11-19 05:01:52 +0330 +0330

قبل از اینکه نظر شخصی خودم رو بگم، ۲ تا سوال داشتم…
یکی اینکه مشاور روانشناس داشتید برای این داستان؟
دوم اینکه داستان بر اساس تجربه شخصی یا روایت کسی بوده و یا اینکه شما خلقش کردید؟
خوشحال میشم جواب بدید تا اگه قابل میدونید، در حد توان و سوادم، نظرم رو بگم…


843371
2021-11-19 06:02:02 +0330 +0330

من موندم چذا داستان های قشنگ هم باید توش بی‌غیرتی بکارن!

1 ❤️

843372
2021-11-19 06:03:10 +0330 +0330

چون شهوانی چارچوب نمیذاره شاید

1 ❤️

843374
2021-11-19 06:34:33 +0330 +0330

لایک به خودت و قلمت دختر زیبا
پیشرفتت خیلی مشهود بود و خوشحالم انقدر پشتکار داری که رو به بالا پرواز میکنی و پیله‌ی پروانه ای رو میشکافی و کم کم به پروانه‌ی خوش رنگ و زیبایی تبدیل میشی .داستانت، یکی از قشنگ ترین داستانهایی بود که در طول این شش دوره خونده بودم .
امیدوارم روز به روز بهتر و بی نقصتر بنویسی و ما رو با خوندن نوشته‌هات مشعوف کنی ❤
ماچ بهت ماه قشنگ صورتی سایت 🎈😘


843378
2021-11-19 07:46:33 +0330 +0330

عالی بود و به دلم نشست
💗💗💗💗🌺🌺🌺


843382
2021-11-19 08:38:12 +0330 +0330

سلام و صبح بخیر 🌹

تشکر نامه
اول از همه باید تشکر کنم از داوران خوب و زحمتکش جشنواره که با وجود درگیری های شخصی سپیده جون دل رو تنها نذاشتن و حق و انصاف رو همیشه رعایت میکنن بازم ممنونم ازتون 🌹 ❤️
از ایده پرداز جشنواره هم خیلی وقته ندیدم تشکری بشه گفتم بذار تشکر کنم که ایده زیبایی داشتن و اشتراک گذاشتن که مجالی باز بشه برای کسانی که مشتاق اند
ک دیگه ادمینم که جای خود

از همه کسانی که لطف داشتند و داستان رو خوندن هم تشکر کلی میکنم که حتما تک به تک هم از همشون تشکرات رو به عمل میاورم ❤️


843383
2021-11-19 08:45:29 +0330 +0330

آرش خان کریمی ۴۴ ساله 😁

با عذرخواهی از کسانی که طبق روال باید اول جواب بدم گفتم شما سوال پرسیدن و میخواین نظر و نقد بنویسید جواب رو خدمتتون بدم

من مادرم چندین سال پرستار بخش روانی بودند و بعدا هم طبق علاقه روانشناسی خوندند ولی خب برای زمان خردسالی بنده است و این کیس پروانه رو بعدا برای من به صورت کلی از اینکه خانمی بودند که شوهرشون اینکار رو کردم مطرح کردند و حتی اون قسمتی که کیومرث برای انتقام اینکار رو میکنه رو من خودم اضافه کردم کیومرث مطمئنا برای این کاری که با چندین دختر با دوستانش انجام داده بودند دلیل داشته و روانکاوی شده ولی دلیل انتقام از شخص خاصی نبوده بهرحال من فقط کیس پروانه و اینکه وسواس و اسکیزوفرنی جزیی داشته رو شنیدم و باقی ماجرا دیگه کار خودم بود البته اشاره کنم که واقعا با شوک هیجانی این حرفا رو از زیرزبونش بیرون کشیدن و حتی شوهرش روز های اول به بیمترستان سر میزده

همین

ممنونم از شما ک خوندین ❤️ 🌹


843384
2021-11-19 08:56:22 +0330 +0330

ایکاروس

❤️ 🌹 مرسی که خوندین

4 ❤️

843385
2021-11-19 08:58:26 +0330 +0330

The.BitchKing

ممنونم ازت سعید جان که خندی و نظر دادی هرچند قبل جشنواره برات فرستاده بودم 😂
اون موقع به دلیل رقیب بودن (که خبر نداشتم) برعکس همیشه دیگه کمکم نکردی برای بهتر شدن مطمئنا یکم دست تو قاطیش میشد خیلی چیز بهتری از آب درمیومد


843387
2021-11-19 09:00:33 +0330 +0330

ოεհгձռ

مهران جان واقعا ازت ممنونم که یه همچین کامنت پرو پیمونی برام دادی و داستان رو خوندی ❤️

همه حرفات بجا و صحیحه و حتما توی نوشته های بعدیم ازشون استفاده میکنم 🌹 👌

برو تو پیله‌ات تا جشنواره بعدی 😂


843388
2021-11-19 09:01:45 +0330 +0330

DrDiamondX

ممنونم از شما که خوندین و انقدر لطف دارید ❤️ 🌹

4 ❤️

843389
2021-11-19 09:03:30 +0330 +0330

lniradl

ممنونم ازت امیر جان که با وجود فراخی دوبار برام نظر دادی و داستان رو نقد کردی حالا قبلی کامل تر بود ولی همینم ازت قبول میکنم دیگه 😂

زیاد زحمتت دادم و ممنونم که خوندی ❤️ 🌹

6 ❤️

843390
2021-11-19 09:05:10 +0330 +0330

دوست خوبم IpiinkMoon
تبریک به شما به خاطر حضور کاملا موفق در جشنواره و رشد چشمگیرتون در زمینه داستان نویسی و صد البته کسب رتبه سوم جشنواره …
خب از امتیازات داده شده در جشنواره کاملا مشخصه این داستان، داستان مورد پسند و علاقه‌ی من بود و بالاترین امتیاز رو من به این داستان دادم…
برای چندمین بار تاکید می‌کنم داستان باید روایتی قصه‌گو باشه که داستان شما از این حیث کاملا بارز و شاخص بود…
قصه‌ی سقوط و افول دختری ساده از منطقه‌ای دور افتاده در غرب کشور، قصه‌ای که بد نیست اشاره کنم واقعیت عینی هم داره و خودم متاسفانه شاهد چند نمونه از این ماجراها بودم که عواقب وحشتناکی برای خانواده‌های درگیر در اون داشته…

شخصیت پروانه اگر هم زائیده.ی ذهن نویسنده محترم باشه، اما نمونه‌های عینی زیادی در مناطق روستایی نشین کشورمون داره…

اونچه مهم هست توان و تخیل بالای نویسنده در ترسیم شخصیت فاجعه زده و مصیبت کشیده‌ی پروانه بود که در روایت، کاملا اون رو مصور و باورپذیر می‌بینیم…
دیالوگهای جذاب به زبان محلی کردی و آمیخته‌گی اون با زبان فارسی، در حد یه نویسنده حرفه‌ای طراحی و تدوین و به رشته‌ی تحریر درادمده بود…
ریتم تا حدودی تند و سریع داستان هم یکی دیگه از نقاط مثبت اون هست، اتفاقات و سیر حوادث پیاپی و پشت سر هم مخاطب رو به دنبال خودش می‌کشونه تا عطش دانستن رو سیراب کنه…

شخصیت گلاره، شیطنت‌هاش، ترس‌هاش، حتی لاقیدی‌هاش و نحوه شوخی‌ها و صحبتهاش، تا جایی که من شناخت از نویسنده محترم دارم، نشانه‌هایی از خود نویسنده داره، که نه تنها ضعف نیست بلکه نویسندگان بزرگ و مشاهیر هم معمولا در آثارشون رد پایی از شخصیت واقعی خودشون رو برای مخاطب رونمایی میکنن…

فضاسازی‌ها خوب و قابل قبول بود و در ترسیم فضای درمانی هم نویسنده موفق عمل کرده و به خوبی محیط بیمارستانی رو ترسیم کرده بود…

ابهامی که در واگویی روایت وجود داشت، ترس “گلاره” از محیط کاری و شغلیش بود که تا آخر هم مشخص نشد که این ترس و یا نفرت ناشی از چی بوده …
در کل داستان از پی‌رنگی محکم و ساختاری خوب برخوردار بود و کشش و جذابیت خوبی برای اغنا و همراهی مخاطب ایجاد می‌کرد…

موفق باشید
و قلمتون مانا … 🍃🌹


843392
2021-11-19 09:06:24 +0330 +0330

یک داستان خوب و روان با پرداخت درست. نوشتن داستان در مورد بیماران روحی و روانی سال‌هاست رایج شده اما درآوردن درست همچین داستان‌هایی ساده نیست. البته نویسنده‌های آماتور تصور می‌کنن چون برای اختلالاتِ روحیِ شخصیت دست‌ـشون بازه می‌تونن راحت چنین داستانی بنویسن اما در عمل اینطور نیست. در عالم سینما هم سال‌هاست چنین فیلم‌هایی ساخته می‌شه اما فقط یکی‌ـش می‌شه: «پرواز بر فراز آشیانه فاخته».
برخلاف اکثر آدم‌ها به شخصه علاقه‌ای به اینگونه موضوعات ندارم (دوره پیش نگفتم چون احتمالاً خیلی‌ها شوکه می‌شدن اما موضوع همون داستانی که بیشترین امتیازو بهش دادم اصلاً موضوع مورد علاقه من نبود!)… به شخصه نه علاقه‌ای به داستان‌های موجودات فضایی و ماورایی دارم و نه علاقه‌ای به داستان‌های بیماران روانی… ولی در داوری آموختم که داستان‌هارو باید فارغ از علاقه‌ـهامون بررسی کنیم.
چیزی که در این داستان تا حدودی ضعیف بهش پرداخته شده این‌ـه که داستان شخصیتِ محوری نداره و ما با سه کاراکتر روبرو هستیم که هر سه شخصیت مکمل هستند. سیروان واسطه است برای رسوندن گلاره به پروانه و گلاره کشف‌کننده روح و روان پروانه است و پروانه (که اسم داستان هم به نام اون‌ـه) شخصیت‌پردازی کاملی نداره. هر سه شخصیت مکمل هستند و شخصیت اصلی نیستند. اما چون راوی گلاره است و ما شاهد بیشترین شرح روحیات و احساسات از اون هستیم. طبیعتاً مخاطب، بیشتر با اون همراه می‌شه و زیاد سرنوشت پروانه براش مهم نمی‌شه و نیست.
داستان نیاز به پاورقی هم داره برای ترجمه جملات کُوردی به فارسی که نویسنده شاید تصور کرده همه مخاطبین داستان کُرد هستند یا زبان کُردی بلدند!
شروع اروتیک داستان‌رو خیلی دوس داشتم که گلاره به بهانه آشتی کردن سراغ سیروان می‌ره و همچنین راه‌حلی که وسط سکس به ذهن گلاره می‌رسه برام ملموس و قشنگ بود. مشخصه که نویسنده اروتیک‌رو در داستانش بافته و هدفش صرفاً ارضاء حسِ شهوتِ مخاطب نیست.
در کُل لذت بردم و مرسی از نویسنده و با آرزوی موفقیت، امیدوارم زودتر داستان‌های دیگه نویسنده‌رو هم بخونم.

امید
(یادآوری می‌کنم که این نظراتی که زیر داستان‌های مسابقه منتشر می‌کنم مربوط به زمان داوری مسابقه و بی‌خبر بودن از اسم نویسنده است؛ و دیگه اینکه طبیعتاً ممکنه حرف‌های توش باشه که تکراری باشه و در روزهای قبل از من خونده باشید).


843393
2021-11-19 09:06:27 +0330 +0330

الهه ی آتش

ممنونم ازت الهه جان که خوندی و نظر دادی ❤️ 🌹

داوری کلا یه کار سلیقه ایه و نظر شخصی خیلی روش تاثیر داره همونطور که خودت فرمودی
خیلی بهم لطف داری و به قول خودت هنوزم خیلی جا داره تا داستان بهتری بشه ❤️

5 ❤️

843394
2021-11-19 09:11:54 +0330 +0330

بیگیروم بیزنمت؟
این چه بود نوشدی؟
لامصب خیلی خوب بود 👏🤤

فقط دانی با کجاهاش بیشدر حال نمودم؟
با محلی حرف زدن «پری/پروانه».


843396
2021-11-19 09:32:59 +0330 +0330

امید خان به نکته‌ی خوبی اشاره کردن…

در زمان داوری به هیچ عنوان نویسنده داستان مشخص نبود و امتیازات صرفا براساس قواعد تبیین شده داده و جمع بندی میشه…

البته نظری که من در بالا ارایه دادم، مربوط به امروز هست و با نقد داستان در زمان مسابقه کمی تفاوت داره …

به نظرم کار امیدخان درست‌تر اومد که نقدش رو براساس همون زمان داوری ارایه کرد…

پوزش میخوام از همه دوستان… 🍃🌹

6 ❤️

843397
2021-11-19 09:34:26 +0330 +0330

Mamali_Refresh

به به مملی با پشتکار و کوشا (بخوانید تنگ)

زیاد سوال پرسیدی و باید زیاد جواب بدم
-یکی برام سنجد سفارش بده

بیشتر سوال هایی که پرسیدی بهم مربوطن و باید یه توضیح کلی بدم
متاسفانه جشنواره محدودیت کلمات داره و من وقتی شروع کردم به نوشتن داستان یهو به خودم اومدم دیدم هنوز حرفای پروانه تموم نشده و من 9000 کلمه نوشتم این شد که اومدم ازش قرت قرت پاره کردم و یه چیزی تحویل دادم که لااقل روون باشه و بشه خوندش 😂
بله درست میگی یکی از قسمت هایی که ازش زیاد درآوردم اروتیک داستان بود و این کار سختترین بخشش بود چون ازش کم کردم و حتی فعل هام رو باید از اول مینوشتم و جمله بندی های رو درست میکردم که کاری بس ظاقت فرسا بود حتی الان میبینی که اون کشیدم رو هم بازم از زیر دستم در رفته 😂
من توی نثر اولیه با دیالوگ و فلشبک نشون دادم که گلاره هم یکی از قربانیان تجاوزه و دلیل آشناییش با سیروانم همینه ولی خب بعدا به نظرم رسید که اگه موضوع کیومرث رو دقیقا عین واقعیت بذارم بدتر مجهول میشه و اصلا عقلانی نیست که اون قسمت ها رو حذف و به کیومرث و انتقام پرداختم و دلم خواست یخورده گنگ باشه و با دیالوگ آخر یکم روشن بشه که نحوه آشناییشون اینجوری بوده وت وی بیمارستان ولی خی مثل اینکه زیادی گنگ شد که مخاطب نفهمید 😂
توی قسمت شش منفی ها خودت میگی دیگه به دلیل محدودیت کلمات هرکاری میکردم در نمیومد و میرفت بالای 2000 کلمه اضافه و دیگه این شد که شد

ازتعاریف خیلی ذوق مرگ شدم واقعا و اون قسمت طنز هم خیلی نظرات متناقضی سرشه یکی میگه خیلی قشنگ بود یکی میگه اصلا قشنگ نبود بهرحال نیدونم چیکار کنم خودم روحیم طنزه دیگه یه چیزی اینجوری وسطش نندازم روزم شب نمیشه 😂

واقعا واقعا ازت متشکرم که برات کامنت و نقد و نظرر هرچی که تازگیا خیلی رو این کلمات حساس شدن دادی عخشی بمولا عخش ❤️ 👍

3 ❤️

843398
2021-11-19 09:40:58 +0330 +0330

Lor-Boy
فدات شم فرشاد جان… البته یک مشکلی هم توی کار من هست (بخصوص وقتی تعداد داستانها زیاد باشه) اونم اینکه هی باید دونه دونه مسیجام به سپیده‌رو بگردم تا بالاخره پیدا کنم نظرم در مورد این داستان کجاست! 😂 😂 😂
البته من نظراتمو همون شبِ داوری برای سپیده میفرستادم که اگر یه وقت خودم آنلاین نبودم؛ سپیده جای من نظرمو زیر داستان مربوطه ارسال کنه ❤️ ❤️ ❤️

3 ❤️

843399
2021-11-19 09:41:09 +0330 +0330

به به یکی از بهرین داستان هایی که تو این سایت خوندم وقتی کلیت ماجرا رو برام گفتی فهمیدم که داستان جالبیه و قراره یکی از بهترین ها باشه تبریک میگم بهت


843400
2021-11-19 09:43:41 +0330 +0330

Alyar75

آیلار جان عزیزم ممنونم ازت که داستان رو خوندی و نظر دادی ❤️
نه تنها توی شهوانی بلکه خیلی جاهای دیگه جامعه، بین متخصصین بین عامه و حتی بحث های خانوادگی موضوع بی غیرتی و موضوعات مشابه حرف زده میشه
ترویج بی غیرتی یا هرچیز دیگری که از نظر جامعه و عرف مورد پسند نیست با حرف زدن دربارش و موشکافی و ریز به ریز توضیح دادنش فرق داره
فکر نمیکنم که در داستان من با اینکه درون مایه و سرآغاز تمامی اتفاق بی غیرتی بود متنی باشه که بی غیرتی رو رواج میده فقط تجربه یکی رو به تحریر درآورده و بلکم مخالف بی غیرتی باشه

همه ما توی خلوت خودمون و به هنگام شهوت کارهایی رو میکنیم و دوست داریم که نه تنها از دید جامعه شاید حتی خودمون هم بعدا خیلی جالب نباشه ولی تا جایی که به بقیه آسیب نزنیم و کسی تشویق نکنیم هیچ ایرادی نداره

بازم ممنونم ❤️

3 ❤️

843401
2021-11-19 09:46:00 +0330 +0330

sepideh58

ممنونم ازت سپیده جان که انقدر بهم لطف داری و میدونی که چقدر دوستت دارم ❤️
اینکه تو ازم تعریف کنی واقعا باعث ذوق زدگی و ذوق مرگیم میشه مرسی که صبوری و داری جشنواره رو به خوبی اداره میکنی امیدوارم بازم جشنواره باشهو بازم شرکت کنم که واقعا فرصت خوبی برای نویسندگان آماوتری مثل منه ❤️ 🌹 👌

3 ❤️

843402
2021-11-19 09:46:52 +0330 +0330

saeid 75

سعید جان ممنون مازت که خوندی و خوشحالم که مورد پسند بوده ❤️

3 ❤️

843403
2021-11-19 09:58:12 +0330 +0330

Lor-Boy

فرشاد جان دوست خوبم و داور محترم جشنواره

من واقعا واقعا خوشحالم که داستان رو دوست داشتید و پسندید و تعاریفتون هم بدجور به دل نشست ❤️

بله متاسفانه شخص پروانه واقعی و مشابه اون خیلی زیاد هست و من از این بابت واقعا متاسفم و امیدوارم که با پیشرفت تکنولوژی و ارتباطات کمتر شاهد چنین چیزی برای قشر روستایی جامعه باشیم
که هرچند از اونجایی که خبر داریو برات تعریف کردم توی شهر هم از این خبرا زیاد هست

برای وارد کردن شخصیت خودم هم به داستان واقعا دست خودم نبود و خودم هم بعدا فهمیدم که بله نرگس وارد گلاره شده ❤️ 😂

برای قسمت کَردی هم که امید خان هم اشاره کردن باید بگم که من خودم درنظر گرفتم که اصلا گلاره با زبان کردی آشنایی خاصی نداره
من خودم 8 ساله در کرمانشاه زندگی میکنم و باید بگم که متاسفانه توی این شهر کردی دیگه کنار رفته و نسل جدید هیچی آشنایی ندارن و تنها چیزی که میبینیم بعضا لهجه فارسی کرمانشاهیه
سعی کردم که با دیالوگ های بعدی بتونم منظور رو برسونم و چیزی شبهه دار باقی نمونه نمیدونم تا چه حد موفق بودم

درباره مشکلات و ترس گلاره هم با ادمین حرف بزنین محدودیت کلمات رو بالا ببره دیجه 😂

بازم ممنونم ازت ❤️ 🌹

5 ❤️

843405
2021-11-19 10:05:40 +0330 +0330

om1d00

امید جان و داور محترم جشنواره

ایراداتی که شما گرفتید وقعا صحیح هستند و خودم قبولشون دارم و حتما از نظر شما استفاده میکنم برای بهتر شدن نوشته های بعدیم

درباره پاورقی کلمات کردی فکر نکردم که همه کردن یا کردی بلدن ( مثل اینکه اون موقع این مسئله خیلی اذیت ککنده بوده که لحنتون تند شده کاملا 😂 ) فقط سعی داشتم که با دیالوگ های بعدی منظور رو برسونم که به نظر باز هم مجهول باقی مونده و نتونستم به درستی انجامش بدم

درباره ربط دادن اروتیک به کاجرا هم توصیه سعید بیچ کینگ عزیز بود و من روش فکر کردم و این رو انجام دادم خودم از اروتیک نویسی در داستانی که برام ارزش داره اصلا خوشم نمیاد و سعی میکنم خلاصه نگهش دارم

اگه نظر دیگه ای غیر از زمان داوری دارید خوشحال میشم بدونم که بکار بگیرم برای بعدا

بازم خیلی خیلی ازتون متشکرم ❤️ 🌹

3 ❤️

843406
2021-11-19 10:08:07 +0330 +0330

Lor-Boy

اگه نظر زمان داوریت رو داری واقعا خوشحال میشم که بخونمش و فکر نکم ایرادی داشته باشه اینکه از اول نوشتی و بلکم خوشحال تر شدم که بازم وقت گذاشتی ❤️

3 ❤️

843408
2021-11-19 10:09:24 +0330 +0330

Pasha(Renlly)

پاشا گلی تو خیلی بهم لطف داری که اینو میگی دیگه اینجوریام نیست

خیلی خیلی ازت ممنونم که خوندی و نظر دادی ❤️ 🌹

4 ❤️

843411
2021-11-19 10:20:59 +0330 +0330

هاینریش

رضایی که با او قهرم چونکه لایک اول و کامنت اول را برای من نگذاشت 😒

ممنونم ازت عزیز دلم و خوشحالم که پسندیدی
والا زیاد دارن از محلی حرف زدن تعریف میکنن شاید دیگه کلا خودمم کردی حرف زدم یا اصن کردی تایپ کردم 😂 😂 😂

میسی فراوان ❤️ 🌹

3 ❤️

843413
2021-11-19 10:33:45 +0330 +0330

ماهِ صورتیِ قشنگِ سپید
میدونی که منم خیلی خیلی دوستت دارم و لذّت میبرم که پیشرفت و موفقیتتو ببینم. امیدوارم روزی بهترین مدارج دانشگاهی رو طی کنی و انسان موفقی بشی .
بهت افتخار میکنم ❤ و خوشحالم دوست مهربون و عزیز و خوش قلبی مثل تو دارم 🎈
بمونی برام😘


843414
2021-11-19 10:34:24 +0330 +0330

IPiinkMoon
نرگس جان

دیگه باید منو شناخته باشی که کلاً لحن من همینه!😂 البته فقط لحن کلام من همینه وگرنه خودم تند نمیشم. معمولاً بعد از نوشتنِ نظر، دوباره میخونمش و لحنمو ملایم می‌کنم اما انگار این جمله‌رو یادم رفته ملایم کنم! 😂 😂 😂

نه؛ نظر دیگه‌ای ندارم چون بقیه دوستان نظراتی دادن که مجموعه‌ی این نظرات نقدِ کاملی میشه.
البته اون پیله‌ای که مهران ازش اسم برد منم دوس دارم و دقیقاً وقتی تصمیم گرفتم نقد و نظر زیر داستان‌ها ننویسم، سپیده بهم پیشنهاد داوری داد! 😂 به همین دلیل‌ـه که چند ماه‌ـی هست که فقط زیر داستان‌هایی که دوستان پیشنهاد میدن یا داور هستم و وظیفه دارم علت امتیازمو در نظر بگم، کامنت میذارم. 🙏 ❤️ 🙏
البته اینم بگم که سوءتفاهم نشه؛ با عزیزانی که نظرشون با من متفاوته مشکلی ندارم و کلامشونو می‌خونم، بررسی می‌کنم و ازش استفاده می‌کنم… فقط کمتر نظر میدم چون دنبال جنجال نیستم 🌹 ❤️ 🌹

6 ❤️

843415
2021-11-19 10:39:46 +0330 +0330

چرا حس میکنم محدود کردی خودتو بازم میشد ادامه داد از این متن خام میشه یه نمایشنامه استخون دار دراورد …یه سری جهش از یه موقعیت و زمان به موقعیت مکان و زمان دیگه انگار میخواستی زود تموم کنی یا با کلمات کمتر تموم بشه!!!
حس جدیدی بود و زحمتت شایسته تقدیر…مرسی

3 ❤️

843417
2021-11-19 10:42:22 +0330 +0330

نرگس جان… اینو یادم رفت توی کامنت قبلی بنویسم. چون امکان ویرایش نداره کامنت جدا میگم.
نوشتن پاورقی در داستان اصلاً ایراد نیست. اگر جایی نویسنده احساس کنه اسم یا جمله یا اصطلاحی که در داستانش نوشته باعث میشه خواننده گیج بشه یا از حس داستان خارج بشه (و امکان توضیح در متن داستان وجود نداشته باشه) باید همونجا در پاورقی اون مسئله‌رو توضیح بده.
به عنوان مثال اگر نمودار خانواده بوئندیا در ابتدای رُمان و پاورقی‌های به‌جای مارکز زیر رُمان «صد سال تنهایی» نبود، شاید این رُمان نوبل نمی‌گرفت.


843418
2021-11-19 10:43:59 +0330 +0330

ماه صورتی

انقد دوستت دارم که برات سوره انزال کردم 🤤

سوره مبارکه ممه

میم میم هاء﴿۱﴾ و تو گمان می‌کنی که سه حرف دارد﴿۲﴾ اما نمی‌دانی که بی‌شمار حرف برای گفتن دارد﴿۳﴾ و جایز دانستیم خوردن و فشار دادن آن را برای شما﴿۴﴾ و آن را برایتان به دو صورت در آوردیم﴿۵﴾ انبار آذوقه‌ای برای کودکان و بالشتی برای بزرگسالان﴿۶﴾ از خوردن آن نهراسید و به اندازه کافی بخورید﴿۷﴾ و در بهشت و زمین داف های خوشگل و ناز و هشتاد و پنجی قرار دادیم تا شما را بیازماییم﴿۸﴾ و از تو طریقه مصرف آن را می‌خواهند﴿۹﴾ به آنان بگو تا اول از محبسه (سوتین و…) رها سازد﴿۱۰﴾ و سپس با ملایمت و ظرافت مشغول مکیدن نوک پستان شود و زبانش را حول محور آرئول(هاله سینه) بمالد﴿۱۱﴾ و برای قومی قرار دادیم ممه را که با دهان یکی را بخورند و دیگری را با دست بفشارند﴿۱۲﴾ همانا ممه را لولو خواهد برد اگر به ما گوش نکنید﴿۱۳﴾راست گفت جبرییل

5 ❤️

843420
2021-11-19 10:51:50 +0330 +0330

sepideh58

سپیده جونم مرسی از آرزوی قشنگت
باید بخونم و سال دیگه خبرخوش رو بهتون بدم ❤️ 😂

شهوانی اعصاب خردی زیاد داره ولی به دوستای خوبی که پیدا کردم واقعا میارزه

4 ❤️

843421
2021-11-19 10:54:00 +0330 +0330

om1d00

امید جان عزیزم
جور استاد به ز مهر پدر

من واقعا خوشحال میشم اگه حتی یکی با عصبانیت حتی چیزی رو بهم بگه که برای پیشرفتم توی اون زمینه باشه هرچند که شما هیچوقت اینطور نبودین و همیشه باهم شوخی و دوستی داشتیم

مطمئنا درباره پاورقی درست میگین و باید رعایت میکردم اینم تجربه ای برای داستان های بعدی ❤️

3 ❤️

843422
2021-11-19 10:55:38 +0330 +0330

هاینریش

وای رضا جرررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررررر 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂 😂

انقدر خندیدم که دارم از حال میرم تو واقعا استعداد پیامبری داری فقط شکوفا نشدی 😂 😂 😂 😂 😂

باید حتما برای مامانم بخونمش و از خونه زندگی و بلکم حیات خداحافظی تلخ رو بجا بیاورم 😂 ❤️ 👍

3 ❤️

843423
2021-11-19 10:57:05 +0330 +0330

arazs

ممنونم از شما که خوندین و نظر دادین ❤️ 🌹

درسته داستان برای جشنواره بوده و محدودیت کلمات دست و پای آدم رو میبنده ایشالا در داستان های بعدی جبران کنم لطفتون رو

1 ❤️

843424
2021-11-19 11:12:56 +0330 +0330

خیلی قشنگ بود نرگس عزیزم
روون بود باهاش ارتباط گرفتم
اسم داستان کیوت بود دوستش دارم
لهجه کوردی جذاب پروانه خیلی خوب بود
شوک؟ یعنی ممکن بود که جواب بده؟ یه شوک هیجانی می‌تونست کاری بکنه که پروانه به حرف بیاد؟ چطور به ذهنم نرسیده بود؟
اینجاش عالی بود ، خیلی جذاب فضای اروتیک رو به اصلِ داستان پیوند زدی و نذاشتی ذهن خواننده ، حتی یک لحظه هم از موضوع ، غافل بشه((:

خسته نباشی 💞🌸🐚

4 ❤️

843425
2021-11-19 11:15:58 +0330 +0330

من باز هم میخونمش (-:
🐚☁
هرچند که قبلا واسم فرستادی
اما دلم خواست دیگهههه

3 ❤️

843426
2021-11-19 11:16:13 +0330 +0330

عالییی بود 😍
من این داستان رو بدون شک از اولی و دومی بیشتر دوست داشتم که خب یه چیز کاملا سلیقه ایه چون این ژانر موردعلاقمه و سبک نوشتنت خیلی به دلم نشست.
اینکه بتونی با وجود محدودیت کلمات توی چند خط هم انقد سکسی و تحریک کننده بنویسی و چند خط بعد آدمو انقدر زیاد غافلگیر و ناراحت کنی نشون از توانایی و استعداد بالات داره چون بدون شک یکی از مهم ترین شاخصه های یه قلم خوب انتقال دادن واضح احساساته
فقط کاشکی یه توضیح مختصر از دلیلی که گلاره از جو اونجا بدش میومد می‌دادی چون ذهنو درگیر میکرد و بعد جوابی براش نبود.
در کل خیلی خوندنی و جذاب بود، خسته نباشی بابت تایم و زحمتی که کشیدی عزیزم. این جمله ام خیلی دوسش داشتم، انگار چکیده ی دردا و ترسای پروانه بود🥺
«گلاره، قشنگه! نذاری بشکننش که بعدش خودتِ می‌شکنن.»


843427
2021-11-19 11:16:48 +0330 +0330

Rapunzel

دنیای عزیزم که یه دنیا دوستت دارم ❤️

واقعا خوشحالم که افتخار دادی و خوندی

ممنونم ازت 🌹 ❤️

2 ❤️

843428
2021-11-19 11:20:10 +0330 +0330

ماه صورتیِ قشنگم

من نیز دوستت دارم

2 ❤️

843430
2021-11-19 11:26:08 +0330 +0330

داستان فوق‌العاده قوی‌ای بود و خوشحالم که خوندمش. روون بود و تو اکثر جاها میتونستم صحنه‌هارو تصور کنم. اروتیک به اندازه و خوب بود. اینکه خیلی راحت از سکس حرف زدی رو دوست داشتم.
آخر داستان هنوز هم ابهاماتی داره…
عنوان داستان خیلی خوب انتخاب شده.
شخصیت‌پردازی رعایت شده بود و اینکار رو کمتری کسی می‌تونه انجام بده.
رابطه بین سیروان و گلاره خیلی قوی بود و خواننده رو مجاب به خوندن ادامه‌ش می‌کنه.
اون بخشی که پروانه با زبان کردی حرف می‌زنه هم که دیگه همه درباره‌ش مفصل صحبت کردن و مشکل منم بود…

تبریک بابت سوم شدن تو جشنواره و یه تبریک ویژه واسه پیشرفت چشمگیری که داشتی.
همیشه موفق باشی نرگس جان 😇 😇


843431
2021-11-19 11:26:11 +0330 +0330

negarmmm

نگار عزیزم واقعا واقعا واقعا خوشحالم کرد کامنتت و نظری که درباره داستانم دادی میدونی که خیلی دوستت دارم و نظرت برام حائز اهمیته ❤️ 😘 🌹

ممنونم که خوندی

اون تیکه جمله با همفکری یکی از دوستام بود از این تریبون ازشون تشکر میکنم
تحویل بگیر کارتو 😂 😂 ❤️

2 ❤️

843432
2021-11-19 11:29:56 +0330 +0330

SexyMind

فراز عزیزم که خیلیم بهش زحمت دادم

با وجود مشغله ای که داری خیای صبورانه و دقیق همه مشکلاتم رو بهم گفتی و مطمئنا اگه شما و دوستای خوبم نبودین دومیـ… امم ببخشید سومی که سهله 21 امی هم نمیشدم

خیلی خوشحالم که داستان مورد پسندت بوده 🌹 ❤️ ❤️

تعریفاتتم خیلی بد میچسبه لاکردار 😂 ❤️

2 ❤️

843437
2021-11-19 12:45:29 +0330 +0330

دوسش داشتم.
خسته نباشید.
تبریک بهتون. 🙏 🌹

5 ❤️

843438
2021-11-19 13:02:34 +0330 +0330

🙏 👏

2 ❤️

843443
2021-11-19 13:28:29 +0330 +0330

be=to=che

ممنونم که خوندین و خوشحالم که دوست داشتین ❤️ 🌹

3 ❤️

843444
2021-11-19 13:28:51 +0330 +0330

عیـاش

❤️ 🌹

1 ❤️

843445
2021-11-19 13:32:32 +0330 +0330

مرسی از شما که دست به قلم شدین و این داستان به اشتراک گذاشتین.
امیدوارم به نقطه ای از داستان نویسی برسید که خودتونُ راضی کنه.

4 ❤️

843446
2021-11-19 13:42:40 +0330 +0330

be=to=che

مطمئنا با تمرین و راهنمایی های خیلی خیلی خوبی که از دوستان و فرهیختگان اینجا دارم میسر میشه ❤️ 🌹

3 ❤️

843452
2021-11-19 14:45:53 +0330 +0330

ممنون از جواب دادن به سوالات…
حالا شاید متقاعد بشم که منم لایک کنم…
یه مقدمه بگم که من شما رو ذاتاً نویسنده میدونم. این موضوع رو به خودتون هم گفتم. به همین دلیل هم متقاعد شدم که باید صادقانه و موشکافانه‌تر، نظر خودم رو براتون بنویسم.
داستان"گوش گرگ"(اگر اسم رو درست گفته باشم)، یک داستانِ خوب بود. داستانی که از دل نوشته شده و به دل هم می‌نشینه…با تمام ایرادهایی که داشت، امّا داستان خوبی بود…امّا…
پیلۀ پروانه، به نظر من داستان نبود؛ یک روایت بود…در ادامه تیتر وار براتون توضیح میدم و قبلش هم میگم که این نظر شخصیه منه نه چیزی بیشتر…
1 روایت، تصویر سازی فوق‌العاده‌ای داشت. یعنی میشد هر قسمت رو بصورت مجزا تصوّر کرد و سکانس سازی کرد…امّا فضا سازی خوبی نداشت. به این معنی که این سکانس‌های مجزا، وقتی کنار هم قرار میگرفت؛ فضای واحدی رو برای من نمایش نمیداد. اگر بخوام با فیلم مقایسه کنم؛ فضاسازی بُریده بُریده بود…
2 ساختار روایت و موضوع، که اساسِ کار رو شکل میداد؛ از ریشه غلط بود. ببینید؛ وقتی داریم موضوع رو براساس یک علم، تخصص و یا اتفاقی که بر پایه واقعیّت قرار داره(مثلاً پزشکی، مکانیک، روانپزشکی، هوافضا و هرچیزی که خارج از تخیّل و ثابت هست)، مینویسیم؛ باید تحقیقات کاملی داشته باشیم. موضوع روایت شما تماماً براساس بیماری روانی پایه گذاری شده و اگر بیماری رو از وایت حذف کنیم؛ چیزی برای حرف‌زدن باقی نمیمونه. بنابراین اگر اساس روایت ایراد فاحش داشته باشه، دیگه چیزی وجود‌ نداره…
حالا کجای این موضوع تخصصی غلطه…؟
فرض اوّل: حالتی که حرف شما رو بپذیریم و بیمار هم اسکیزوفرنی داره و هم وسواس…دوست عزیز، این تقریباً غیرممکنه…نمیتونم بگم چرا با این قدرت این حرف رو میزنم(دوست داشتید از دوستانم یا خودم خصوصی بپرسید) امّا ماهیت این دو بیماری فرسنگها باهم در تضاد هستش. اسکیزوفرنی، در حالت کلی بیماری هست که فرد مبتلا دارای اختلال جدی در مغز هستش و بیان احساس و درک واقعیت رو مختل میکنه(در هر مرحله متفاوته) و وسواس، نیاز به درک واقعیّت و یادآوری مکرّر داره که باعث میشه این دو بیماری همزمان در یک بیمار اتّفاق نیوفته…
فرض دوّم: بیمار اسکیزوفرنی داره فقط…توصیفات بالینی از بیمار نشان‌دهنده اسکیزوفرنی حاد(همان جنون) هست. در این حالت فرد بیمار، به شخصِ خودش هم اعتماد نداره و برای اعتماد به کنترل‌گر خودش(دقّت کنید…کنترل‌گر، نه درمانگر) نیاز به گذشت زمان زیادی داره. چرا گفتم کنترل‌گر، چون اسکیزوفرنی در حالت خفیف، فقط کنترل میشه و درمان نداره…در حالت شدید یا همون جنون، کنترل هم نمیشه. موضوعی که اینجا به ذهن میاد اینه که چطور یک روانپزشک، سعی در کمک و درمان یک اسکیزوفرن حاد داره…
فرض سوّم: اگر تصوّر کنیم وسواس داشته باشه و اسکیزوفرن نباشه…یه بیمار وسواسِ فکری_عملی که اولین توصیفش از وسواسش در داستان، وسواسِ تمیزی هستش(وسواس عملی)، هیچوقت دستش رو روی دهان یک شخص دیگه نمیذاره؛ چون اولین محلِ کثیف از نظرِ یک بیمار وسواسِ عملی، دهانِ طرف مقابلش هست…
میدونم دارم انواع ناسزا رو تو دل شما به جون می‌خَرم…امّا هنوز اوّل راهیم… 😂 😂 😂 😂
3 در روایت شما، شخصیّت وجود نداره. اگر کسی پیدا کرد به من نشون بده لطفاً. شاید تنها و تنها “مهدوی” سرِسوزن داشت به شخصیّت تبدیل میشد که نشد…چند تا کاراکترِ نصفه و نیمه و بدون هویت و تعدادی تیپ و والسّلام…تازه نقد جدی به همون چند تا کاراکتر نصفه و نیمه دارم؛ چون کاراکتر در ادبیات داستانی و نمایشی، تعریفِ رفتارِ ثابتِ افراد هستش. در این روایت، کاراکتر افراد تغییر میکنه و این یعنی زیرپا گذاشتن اصول(که من خیلی مخالفش نیستم که زیر پا بذارید)…
4 استفاده از واژگانی مثلِ “مورّب خوابیدن” که اصلا تو داستان جا نیوفتاده…از این دست واژه‌ها زیاده و به‌دلیل کهولت سن همش رو یادم نیست 😂
5 عدم استفاده از پاورقی برای معانی جملات کُردی…
6 باورپذیر نبودنِ رفتارِ گلاره چه در شروع داستان و چه در پایان داستان. روانپزشک ناشی، تحت حمله شدیدِ یه اسکیزوفرنِ خطرناک قرار میگیره و ساعتی بعد، بدون عواقب ناشی از یک حمله هیستریک، کنار بیستون در کنار همسرش(که به هیچ عنوان دلسوزی‌ها و نگرانی‌هاش بنظرم باور پذیر نیست) از سکس و هوو و اینا میگن و میخندن و بوسه و اعلام کمک به یک اسکیزوفرنِ حاد میکنن(در حالیکه میدونن کمکی نمیشه کرد).
7 از اروتیک داستان چیزی نمیگم…زورکی بود. مِرد رو موجودی جلوه داده بود که با همۀ ناراحتی و عصبی بودن، بندۀ شهوت شد و جلوی اندام لخت تسلیم شد. با کمال احترام به شما و همۀ زنان و دخترانِ سرزمینم، مَرد، این نیست…(نمیگم منظورتون این بوده هااااا…میگم این احساس رو در من بوجود آورد…اشتباه برداشت نکنید).

دیگه از علائم اشتباه در بعضی جاها حرفی نمیزنم و نمیگم که انجام شوک‌درمانی، نیاز به مجوز قانونی و رسمی از نظام روانپزشکی داره…

الان میخواین خرخره منو پاره کنید درسته؟ 😂 😂 😂
خانمی که ذاتاً نویسنده هستید؛ این داستان نبود…یک روایت بود. حتّی سرگرم کننده هم نبود. اگر داور بودم و شما رو نمیشناختم بهتون 5 از 10 میدادم و اگر میدونستم که شما نوشتید(که اگر داور بودم، نمیتونستم بفهمم که شما نوشتی، چون بدون نام ارسال میشه) بیشتر از 1 نمیتونستم بهتون بدم…شما گوش گرگ رو نوشتید…از اونجا به اینجا؟
به دلِ خودتون اعتماد کنید…به قول سعید، داستان هرچقدر هم همه چیز رو رعایت کنه ولی اگه به دل ننشینه داستان نیست…گوش گرگ به دل نشست چون از دل بود…
باور بفرمایید اگر به نویسنده بودن شما ایمان نداشتم، ذرّه‌ای از این طومار رو نمی‌نوشتم…
ببخشید از نقد تند و تیز…
راستی، به فکر جبران نیوفتید که داستانِ بهتری بنویسید 😂 😂 😂
کافیه خودتون باشید فقط…
موفّق و شاد و پیروز باشید 🌹 🌹 🌹
با گوشی تایپ کردم ببخشید اگه غلطی داره


843453
2021-11-19 15:08:36 +0330 +0330

آرش خان عزیز

نمیدونم چرا فکر کردین توی دلم دارم بهتون ناسزا میگم درحالی اصلا و ابدا حتی به قسمم باید بگم که اینجوری نبوده حرفی برای توجیه و یا دفاع ندارم و به دیده منت میذارم و ازتون تشکر میکنم که انقدر زحمت کشیدین و برام نوشتین چندین مرتبه میخونم و اگه چیزی به نظرم رسید درج میکنم

اصلا من از این عادتای ناسزا گفتن ندارم فقط بغض میکنم ❤️ 🌹


843455
2021-11-19 15:28:48 +0330 +0330

داستان خوب ساخته و پرداخته شده بود و طبق روال پیش رفت .نثر روان و عالی داشت و فضا سازی موقعیت بخوبی شکل گرفته بود .قلمت رو دوست داشتم و بازم بنویس .تبریک میگم بهت بابت پیشرفتت

اما چند نکته رو توی داستان بهش توجه کافی نکرده بودی چون سعی داشتی داستان رئال باشه پس ایراداتی که بهش وارده رو میگم
اول اینکه چرا باید یه مرد با وجود اینکه تازه ازدواج کرده عروس و عشقش رو برای یه مریض روانی که امثال پروانه رو به وفور در اینگونه بیمارستان ها میشه دید با دلایل مختلف البته . سیروان بفرسته توی خطر ؟کی چی رو بدست بیاره؟وقتی خودمو جای سیروان میگذارم نمیتونم همچین چیزی برای عشقم و همسرم تصور کنم که بفرستمش توی اتاق یه مریض روحی که شاهد اینم بودیم حاظر به کشتن گلاره شده بود وقت ترس .حل کردن پرونده پروانه مثل یه موضوع جنایی نبود که اگر حل نشه جون شخص دیگری یا اطلاعات حیاتی برای سیروان به ارمغان بیاره .و امثال پروانه در بیمارستان های روانی کم نیستند و برام ریسک و کمک خواهی سیروان از همسرش گلاره برای حل پرونده پروانه قابل درک نبود .شاید باید یه گزینه بشدت مهم رو به حل شدن پرونده بیمار ربط میدادی تا خواننده اونو و ریسک این ماجرا که ستون اصلی داستان بود رو از نویسنده بپذیرن.

دوم صحنه های اروتیک رو نتونستم خیلی باهاش ارتباط بگیرم ولی بدم نبود

گزینه سوم که هم نقطه قوت داستانت بود و هم نقطه ضعفش بیان کلمات گفتگو پروانه به زبان کوردی بود که برای من کورد قشنگ و دلنشین بود اما آیا دیگران که کورد نبودن هم تونستن بفهمن پروانه توی اون شرایط دلهره آور با کلمات و رو منتقل می‌کرد .شاید خیلیا مجبور شدن از کلمه نقت بورر که همون خفه شو ما کورداست و چند کلمه دیگه رد شدن و اینجا ارتباط نویسنده و خواننده قطع میشد و حتی در پاورقی داستان در مورد این واژگان به مخاطب نویسنده کمکی نکرد و نکته آخر که پایان داستان بدونه نتیجه گیری و حتی کمک خاصی به پروانه بسمت آخرش نزدیک شد
و با پاراگراف آخر یه چالش اعصاب خورد کن برای من خواننده بجا گذاشت که ایا سیروان قصدش گرفتن پروانه بود ؟!!
اگر نبود چرا از هووو استفاده شد

در مجموع نقاط مثبت نویسنده عزیز نرگس جان به نقاط ضعف داستان چربیده بود و یه داستان لذت بخش رو به خواننده هدیه کرد
ممنون ارادتمند جک اسپارو


843457
2021-11-19 15:30:28 +0330 +0330

نرگس خانم…

تا قبل از کامنت آرش خان هرچه کامنت بود رو خوندم و حتی کامنت خودم، همه نظر بودن راجع به داستان شما…
کامنت آرش خان، یه نقد کامل محتوایی و شکلی بود که خودم به شخصه استفاده زیادی کردم… امیدوارم که تو هم بهره ببری از این نقد…


843462
2021-11-19 16:07:48 +0330 +0330

جک اسپارو عزیزم

اول از همه ازت بابت زحمتی ک برای نقد و نظرت کشیدی تشکر‌ کنم ❤️

خوشحالم که اینجایی و نظرت رو مییبینم همه‌حرفات رو قبول دارم و حتما نکات رو استفاده میکنم 🌹

بازم مرسی ک‌ بد تو زحمت افتادی ❤️ 🌹

3 ❤️

843464
2021-11-19 16:09:17 +0330 +0330

good kid

همین که خوندین افتخاریه ❤️ 🌹

1 ❤️

843465
2021-11-19 16:14:04 +0330 +0330

آقا فرشاد

حتما اینجوریه که به کامنت آرش خان کمال توجه رو میشه همچنین کامنت ها و نقد های دیگه

ایشون همیشه مشوق و راهنمای درستی برای من بودن و هرچی بگن به دیده منت جای داره و استفاده میشه
حیفه که از سواد ایشون استفاده نکنم

نقد ایشون خیلی دقیق محتوایی و من از همون لحظه ای ک لایک نکردن منتظرش بودم

زیاد ب ایشون زحمت دادم و امیدوارم روزی باشه که بتونم جبران کنم

یخورده اینجا کامنت دادن سخته و عملا این کامنت برای آقا فرشاد و آرش خانه 🌹 🌹

5 ❤️

843470
2021-11-19 17:04:49 +0330 +0330

👍عالی

3 ❤️

843473
2021-11-19 17:48:28 +0330 +0330

بسیار عالی نوشته بودی جوجه ی عزیز
ازت انتظار نداشتم
منتظر داستانهای بیشتری ازت هستم 🙏 🙏 ❤️ ❤️ 🌹 🌹

4 ❤️

843474
2021-11-19 18:31:07 +0330 +0330

soheil6838

عالی وجودتونه. ممنونم که خوندین ❤️

1 ❤️

843475
2021-11-19 18:36:33 +0330 +0330

Alixxx$$$

ممنونم ازت علی جان ک خوندی و نظر دادی ❤️ 🌹

حتما بیشتر و بهتر مینویسم

2 ❤️

843480
2021-11-19 19:01:36 +0330 +0330

ماه صورتی
داستان رو اول توی ذهنم یه چیز دیگه فرض میکردم ولی اصلا اونجوری پیش نرفت همین که سورپرایز شدم خیلی جالب بود برام
گل کاشتی دختر
نایس👌

3 ❤️

843482
2021-11-19 23:04:22 +0330 +0330

چه کردی دختر!
نرگس جان واقعا جای تاسف داره که داستانت اول نشد.
بنده کاری به این دعوا های خاله‌زنکی و جناحی سایت ندارم، سایت شده خونه قمر خانم!
اما واقعا بنظرم حق داستان تو بود که اول بشه و به مراتب بهتر از داستان اول بود…
شخصیت پردازی، ایده ی قشنگ، متن روون، بدون غلط، نگارش خوب و مهم تر از همه بخش اروتیک جذاب داستان که بنظرم خوب و بجا بود این داستان رو متمایز کرده بودن.
اما ایراداتی که به نظر خودم رسید رو هم میگم که نگن طرف اومد فقط تعریف کرد و رفت!
همشهری جانم، همه که مثل تو به زبان کردی مسلط نیستن! کاشکی بعضی کلمه های خیلی سخت رو بکار نمیبردی و به همون اعراب اکتفا میکردی.
علاوه بر اون نکته ی دیگه این بود که داستان گاهی اطلاعاتی از گذشته ی گلاره میداد مثل خاطرات بدش از بیمارستان که ذهن مخاطب دنبال پس زمینه ی داستان گلاره میگشت و گیج میشد، بنظرم میشه داستانی در این حد که انقدر ایده براش داری رو توی چند قسمت نوشت که اطلاعات بیشتری به مخاطب بده!
شخصا نظرم اینه که اگر تونستی حتما قسمت دومی برای این داستان بنویس!

پ.ن: بنده به قضاوت داور ها شک ندارم، اما نظر شخصی خودم رو گفتم


843483
2021-11-19 23:05:43 +0330 +0330

امیررضا جان

ممنونم ازت که خوندی و نظر دادی ❤️

حسابی بهم لطف داری تو 🌹 ❤️

2 ❤️

843488
2021-11-20 00:36:12 +0330 +0330

تلخ و زیبا . ممنونم

3 ❤️

843500
2021-11-20 00:47:58 +0330 +0330

👏👏👏👏
احسنت دختر
عالی بود داستانت
حقت جایگاه اول بود‌
داستانت از دو داستان دیگه صدها پله بالاتر بود
یذره قسمت اروتیکش رو دور تند بود
ولی جذابیتش خوب بود
قسمت سرنوشت پروانه حتی اشکمو دراورد
بازم تبریک 🌺
از نظر من جایگاه اول فقط برای خودت بود ❤️

4 ❤️

843531
2021-11-20 02:00:00 +0330 +0330

جییییییییییییغ برین کنار من اومدم

نویسنده محترم و ایضا بچه ها جونم سههههلام
ببینین من اونروز که قرار بود جشنواره بزارن بی رو دربایست میدونستم آخرش اونی که انتظار هست نمیشه
من یه پیشنهادی دادم ولی متاسفانه قبول نکردن ، اگر اون پیشنهاد من که در مورد موضوع جشنواره بود لحاظ میشد بی شک کیفیت مسابقه خیلی بالاتر میرفت
مساله اینجاست سایت نویسنده خوب و حرفه ای کم نداره ، ولی باید درست مدیریت بشن تا بازدهی داشته باشن

3 ❤️

843532
2021-11-20 02:03:44 +0330 +0330

عالی … متعالی … پرچمت بالاست ای رفیق شیرین سخن … فقط … با عنایت به اینکه … اولین باریست … میخوام داستان " نقد " کنم … نمیدانم کجا و به چه نحو میسرمیگردد … قصدم این است که … جای مشخصی در انجمن میباشد تا بشود آنرا " نقد " و به پول نزدیک کرد … یا باید به " صرافی " یا یکی از شعب بانک مراجعه نمایم … یا چی …

3 ❤️

843545
2021-11-20 02:45:31 +0330 +0330

واقعا عالی بود!!!🌹🌹👏👏👏👏👏
با وجود اینکه طولانی بود جذّاب بود، البته به صورت تصاعدی بیشتر
یک چیز عجیبی که دیدم در طول داستان این بود که ضعف و قوت‌ها دقیقا در کنار هم بودند که خدمتتون عارضم

خب بریم سراغ نقد:
۱.صحبت‌های ترکی! ضعف و قوت داستان باهم بود!
قوت: شخصیت رو دقیقا به صورت یک روستایی کرد زبان تکمیل می‌کرد و لهجه به زیبایی بیان شده بود و یک شخصیت سازی حر‌فه‌ای رو به نمایش می‌گذاشت
ضعف: باید قبلش یک آگاهی‌ای به مخاطب داده میشد، مخصوصا توی یک قسمت داستان که الکی هدر شد! خوندن پرونده بیمار! راحت می‌شد ذهن مخاطب رو برای دیالوگ های کُردی آماده کنی و یکسری اطلاعات بیشتری بهش بدی.

۲. داستان پروانه، بسیار دقیق و با جزئیات بیان شده بود و خیلی جالب بود خوندنش برام. انتقام و…

۳. یک موردی بود که واقعا اذیتم کرد حین خوندن داستان!
اسکیزوفرنی!
اسکیزوفرنی در واقع بیشتر یا مادر‌زادیه، یا در دوران کودکی و خردسالی بخاطر تربیت متفاوت یا ضعف مراقبتی والدین شکل می‌گیره! نه در جوانی و نوجوانی؛ اون هم با تجاوز!
اما؛ وسواس فکری-عملی ،اجتماع گریزی، هراس، افسردگی و … دقیقا نشانه‌های درست اسکیزوفرنی هستند که بسیار عالی بیان شده بود
البته، بهتره اصلاح کنم روان‌پریشی بود!
این دو بیماری یک نتیجه دارند، اما از عوامل مختلف!
و البته هم خانواده هستند؛ اما جنون یا روان‌پریشی خیلی گسترده تر هست و طیف وسیعی رو شامل می‌شه

۴. وسواست در رعایت قواعد نگارشی جالب و زیباست، شاهد بودم که گیومه، نیم‌فاصله و … خیلی خوب استفاده شده بودند و بسیار داستان رو زیبا کرده بود👌👌👌👌

۵.شخصیت اصلی!
من هنوز بعد از خوندن این متن نفهمیدم گلاره خودش دکتره یا مریض!
ظاهرا خلاقه؛ اما رفتارش اصلا به یه دکتر ‌حرفه‌ای، مخصوصا در مقابل یک بیمار روان‌پریش شباهت نداشت و البته تعجبی هم نداشت که رفتارش درست نباشه؛ به هر حال نتیجش رو هم دیدیم؛ اما تضاد افکار خودش با حقیقتش به عنوان یک روانشناس یکم ناقصه!🙁

۶.ته داستان یه چیزی لازم داشت، اما نبود(به نظر من البته)

۷. جمله طلایی!
«گلاره، قشنگه! نذاری بشکننش که بعدش خودتِ می‌شکنن.»🥀🌹
حرف نداشت؛ بدون شک عالی بود این جمله!!
یعنی جوری که حاضر شدم برگردم و تو کل داستان بگردم دنبالش که کپی کنم اینجا!!

در کل می‌تونم تمام این نقد ‌هارو در یک توصیه مفید برات بیارم که قبل نوشتن مخصوصا در رابطه با رشته‌‌ تخصصی! یک ذره آگاهی دقیق‌تری نسبت به موضوع پیدا کن که اشرافت بیشتر باشه به موضوع و اشخاص.
در رابطه با این ایراد گیری هم من معذرت می‌خوام چون راستش خودم به این رشته علاقه زیادی دارم برام خیلی پررنگ شد توی متن اینکه چطوری یک فرد بعد تجاوز اسکیزوفرنی بشه.
و در نهایت قلمت که فوق العاده قوی و روان بود و واقعا جذبم کرد به خوندن ادامه داستان…
البته گفتم بهت این یکی دو روز دستم بدجور گیر یسری مشکلات شد دست به نقد نشد نقد کنم😂😅

در رابطه با بخش اروتیک یکم طولانی بود که البته نمی‌دونم شاید به نظر من اینطور بوده چون آخرش داشت از اون مایه هنریش خارج می‌شد و بیشترتر سمت شهوت می‌رفت

راستی تمام فعل هارو نیم‌فاصله گذاشتم فقط بخاطر تو!😂😂😂

4 ❤️

843593
2021-11-20 11:27:58 +0330 +0330

arashkarimi44
کامل‌ترین و کاربردی‌ترین نقدی بود که تا الان توی شهوانی خوندم.
به شخصه کلی چیز ازش یاد گرفتم. مطمئنم برای نویسنده هم خیلی مفیده…

  • نقدهای قبل از تو، سوءتفاهم بود… 😂❤🌹
4 ❤️

843598
2021-11-20 12:03:55 +0330 +0330

یادم بنداز بعدا بخونم
لایکم بعدا میدم بهت ❤️

2 ❤️

843603
2021-11-20 13:00:44 +0330 +0330

Mr lashi

نیمای خوش صدا همشری عزیزم ❤️

واقعا واقعا از لطفت ممنونم داستان جای کار زیاد داره و تمامی نقد های وارده رو واقعا میپذیرم و سعی در بهتر شدن دارم

ممنون که خوندی و زحمت کامنت رو کشیدی ❤️ 🌹 😘

2 ❤️

843605
2021-11-20 13:22:38 +0330 +0330

Shams2021

ممنون از شما و لطفتون ❤️ 🌹

1 ❤️

843606
2021-11-20 13:24:23 +0330 +0330

Saraaajooon

سارا جونم ممنونم ازت که خوندی و نظر محبت آمیزت رو کامنت کردی ❤️ ❤️ ❤️ 🌹

اول دوم شدن مهم نیست همین که دوستان پسندیدن برای من کافیه 🌹

2 ❤️

843607
2021-11-20 13:25:34 +0330 +0330

mimi1368

سهلام بک عزیزم ❤️

نمیدونم وندی یا نخوندی ولی در هر حال دستت درد نکنه 😂 ❤️ 🌹

1 ❤️

843609
2021-11-20 13:27:26 +0330 +0330

golb

گالو جان عزیزم وقتی با همون لحن جدی خودت شوخی میکنم واقعا اولش گیج میزن مو متوجه نمیشم ولی به آخر که میرسه میفهمم سرکار بودم 😂 😂 ❤️

ممنونم ازت که خوندی ❤️ 🌹

1 ❤️

843610
2021-11-20 13:33:10 +0330 +0330

dead_general

ممنونم ازت که خودی و دست به نقد، نقد کردی

قبول دارم حرفات رو و حتما به کار میگیرم
برای قسمت علمی داستان من این مورد رو خیلی سال پیش شنیده بودم و ممکنه کیس واقعی متفاوت بوده ولی خب من از همین کلمات استفاده کردم و داستان رو پیش بردم ولی خب بنظر باید بیشتر در این مورد تحقیق میکردم که داستان بهتر بشه ولی خب شاید گشادیم اومد 😂

من توی گفتار روزمره و چتام فقط باید زور بزنین که بتونین بخونین کصدستی بیداد میکنه و خودمم نیم فاصله و نقطه وگیومه نمیفهمم چیه ولی برای داستان خیلی دقت میکنم با توجه به نقدای سری قبلی

بازم ازت خیلی خیلی ممنونم ❤️ ❤️ 🌹

3 ❤️

843611
2021-11-20 13:34:01 +0330 +0330

DANNY_

نوکر بابات غلام سیاه 😂

1 ❤️

843618
2021-11-20 15:06:28 +0330 +0330

لایک ۵۶ خدمتتون
خوشحالم که تونستم داستانتون رو بخونم
زیبا بود 🌹

3 ❤️

843626
2021-11-20 15:36:43 +0330 +0330

IPiinkMoon
باز با این حال، خیلی خوب از پس توصیف رفتار‌های پروانه بر اومدی👏👏
❤❤🌹انجام وظیفست :)

2 ❤️

843633
2021-11-20 16:32:46 +0330 +0330

secretam__

خوشحالم که خوندین و پسندیدین ❤️ 🌹

1 ❤️

843634
2021-11-20 17:03:58 +0330 +0330

سامعلیک
تقریبا جالب نوشتی دست مریزاد داره و فقط اونجا که بی غیرتی توش بود ما خوشمون نیومد دم شوما گرم زت زیاد داش یاور

2 ❤️

843645
2021-11-20 18:33:14 +0330 +0330

سلام به نظرم با شایستگی می تونست مقام اول باشه

اینجوری داستان منم دوم میشد😉🙃

2 ❤️

843647
2021-11-20 18:57:43 +0330 +0330

love.yavar500

سلام خوشحالم که خوندین و پسندیدین ❤️

در چند کامنت بالاتر که نه درچند کامنت خیلی بالاتر 😂 درباره اون قسمت بی غیرتی توضیح مفصلی دادم اگه خواستین بخونین
ولی خلاصه کلام اینکه اون قسمت از داستان رو شاید حتی نشه بی غیرتی دونست و تجاوزی برای انتقام بوده و نهی هم شده به دلیل آثار جبران ناپذیرش

بازم ممنونم

2 ❤️

843661
2021-11-20 20:46:47 +0330 +0330

Rolling Stones

رولینگ جان که اسمتو نمیدونم

خیلی به من لطف داری و ممنونم که داستان رو خوندی ❤️

2 ❤️

843739
2021-11-21 06:26:48 +0330 +0330

نگارش خوبی و دقیقی داشت داستانم مفهوم و کامل بود فقط کاش لحظه اول آنال سکس گلاره و سیروان رو هم ب تصویر میکشیدی عزیزم عالی بودی مثل همیشه 😘 😘 😘 😘 😘 😘 😘 😘 😘

2 ❤️

843751
2021-11-21 08:30:20 +0330 +0330

زیبا

بعد از مدت‌ها یک داستان خوندم. بسیار جذاب بود. ممنون.

ها کـُ‌کا

3 ❤️

843755
2021-11-21 08:37:04 +0330 +0330

Eli.j

ممنونم که خوندین و خوشحالم که پسندیدین ❤️ 🌹

محدودیت کلمات اجازه نمیداد و چیزی جز تکرار مکررات نیست

1 ❤️

843756
2021-11-21 08:38:28 +0330 +0330

kokarostam

خب مثل اینکه ککا طلسم شکسته و متن بلند خونده این مناسبت رو به خودم تبریک میگم 😂

مرسی که خوندی و نظر دادی ککا ❤️ 🌹

1 ❤️

843792
2021-11-21 13:56:42 +0330 +0330

من خیلی دوسش داشتم. توصیفات و فضاسازی و … البته اینکه به مسایل روانی هم علاقه دارم بی تاثیر نبود توی جذب شدنم :)

اینکه پیش شوهرش با حالت طنز صحبت کرد اولش یکمی ناهمگون به نظرم رسید اما در کل مشکلی نداشت و قابل قبول بود :)

و اینکه به یه فرد تازه کار چنین اجازه ای بدن هم عجیب بود اما خب میشه گفت اینجا ایرانه! و گاهی این چیزا پیش میاد!

من اول فکر کردم مشکل پروانه رو می خوای به دین و مذهب افراطی خونواده ش ربط بدی و یکم هیجان زده شدم که ببینم چطوری می خوای کارو در بیاری اما خب تجاوز هم خوب بود، هرچند خیلی تلخ…

تبریک میگم. شما نویسنده ی خوبی هستی و دوست دارم کارهای بعدی ت رو هم دنبال کنم عزیزم 🌹 ❤️

3 ❤️

843801
2021-11-21 15:23:19 +0330 +0330

negar93

ممنونم ازت نگار جان که خوندی و کامنت دادی ❤️ 🌹

خوشحالم که باب سلیقتون بوده ❤️

2 ❤️

843806
2021-11-21 16:08:46 +0330 +0330

زیبا و دل نشین👌👌

2 ❤️

843816
2021-11-21 18:02:35 +0330 +0330

SorenaAshkani13

ممنونم که خوندی و نظر دادی سورنا جان ❤️ 🌹

2 ❤️

843846
2021-11-21 22:00:22 +0330 +0330

ماساژور هستم در خدمت شما عزیزان هستم
آیدی
تل
@Aglhi

0 ❤️

844069
2021-11-22 23:22:04 +0330 +0330

**نرگس خانم عزیز
**
بعد از مدتها کاربری در شهوانی (اکانت جدیدم هست)، داستانتون وادارم کرد کامنت بذارم.
در محضر اساتید بزرگوار که نقادان سازنده و به‌حقی هم هستند، جسارت نمی‌کنم و حرفی از اشکال در داستان نمی‌زنم. اما بخاطر پرداختن به نکاتی که باعث قوت داستان شدن، از شما تشکر میکنم.🙏👍
یک اعتراض هم دارم که گفتنش چیزی رو عوض نمی‌کنه جز اینکه شما به احساسم در مورد داستانتون پی ببرین…
با کمال احترام به نظر و نقد داوران محترم، ای کاش بخشی برای انتخاب داستان از دیدگاه سایر کاربران در نظر گرفته می‌شد، اینجوری گمان می‌کنم ترتیب انتخاب داستان‌های برتر، تغییر می‌کرد…
مثل انتخاب فیلم برتر از نگاه تماشاگران که خودش جایزه جدا داره.
بابت انتخاب داستانتون به‌عنوان سوم، بهتون تبریک می‌گم و امیدوارم در تمام مراحل زندگی در مدارج بالاتر قرار بگیرید.
شاد و سربلند و پایدار باشید ⚘🍀 she.sha

6 ❤️

844159
2021-11-23 09:26:28 +0330 +0330

Diamond011

سلام واقعا خوشحالم که خوندین و نظر دادین ❤️ 🌹

افتخاریه که ایشالا فرصت جبرانش باشه و میدونم که بهم لطف دارین و داستان اشکالات خودش رو داره و من بعدا سعی در برطرف کردن دارم

اول و دوم شدن که خیلی مهم نیست همین که مخاطب پسندیده کافیه ❤️ 🌹

3 ❤️

844447
2021-11-25 02:26:52 +0330 +0330

داستانت خیلی مزخرف بود
قبلنا داستان زیاد میخوندم
اصلا اولین بار ۱۰ سال پیش برای خوندن داستان وارد شهوانی شدم
بعد یه مدت داستانا انقد آبکی شدن که دیگه آدم حیفش میومد وقت براشون بذاره
این یکی دو سال اخیر هم با اینکه خبر دارم کیفیت داستانا خیلی بالا رفته ولی متاسفانه ذیق وقت و فراخی ماتحت اجازه نمیده بتونم از داستاتها استفاده کنم
اما
میترسم این داستان تو دوباره منو بندازه تو خط داستان خوندن و دیگه از کار و زندگی بیفتم 😁
گوگولی مهربونم داستانت عالی بود ❤️ ❤️ ❤️
مخصوصا که میدونم موفع نوشتنش کلکسیونی از درگیریهای ذهنی داشتی

4 ❤️

844477
2021-11-25 07:37:19 +0330 +0330

Arrow11

به‌به.
حاج آرو.
چه خبر با زحمتای ما؟
خوبی؟
چه عجب تشریف آوردی تو داستانا.

یه چی بگم؟
سطح کیفیت داستانا فقط توی جشنواره بالا می‌ره.
وگرنه همه‌شون کسشعرند.

هنوز همون بیست سانتی های بیست ساله و دختر خاله و پسر عمو…

آقا زده به سرم داستان بنویسم تو رو بکشونم توش نظر بدی 😂😂😂🥰😍💕

3 ❤️

844499
2021-11-25 09:30:30 +0330 +0330

Arrow11

سلام علیکم حال شما چگونه است؟

آره باع میدونم خیلی چرت و پرت بود قبلا بهم گفته بودی والا من هیچکارم خودش دلش خواست بخونه ها من اصلا زورش نکردم

ممنونم که خوندی و کامنت دادی حتی قبل از فرستادن هم بهم مشکلات رو گفتی که ویرایش کنم ❤️ 🌹

ماچ رو کله شیر پروفایلت 😁 🌹 🌹 ❤️ ❤️ ❤️ 😘 😘

1 ❤️

844711
2021-11-26 22:16:50 +0330 +0330

به نظرم اگه یه داستان چند قسمتی بود و محدودیت کلمات جشنواره نبود خیلی بهتر می شد و مثل الان جیگر زلیخا نداشتیم
از بقیه داستان های جشنواره (حتی بقیه داستان هام) یه سر و گردن بالاتر بود و داستان دقیق بود.نگارش، پاراگراف بندی، دیالوگا پرداخت شده بودن و مشکلی نداشتن و دیالوگ ها منحصر به فرد هر کسی بود مثلا اون هیچ گفتن سیروان دوبار تکرار شده بود و مال خود خودش بود پروانه حمام میگه و گلاره حموم اینا مشخصا روش فکر شده و اتفاقی نیست
فضاسازی خوبی داری ولی شخصیت ها هنوز کامل نشدن و بازم میگم که داستان چندقسمتی براش بهتر بود کامنت ها رو خوندم و گفته بودن گلاره شوخ نیست ولی من همون جایی که گفت وضو میگیره و چشمکاش متوجه شدم که با یه دختر شوخ طرفیم و شوخی های بعدیشم که اتفاق افتاد یکم تعلیق داستان میشد بهتر باشه
بنویس تا بهتر بشی

2 ❤️

844722
2021-11-26 23:51:21 +0330 +0330

بدون تاریخ بدون امضا

ممنونم از شما که خوندین و خوشحالم که مورد پسند بوده 🌹 ❤️

2 ❤️

844790
2021-11-27 08:10:14 +0330 +0330

H. B

مرسی از شما که خوندین و نظر دادین 🌹 ❤️

وقتی بهم لطف داشتن این کمترین کاریه که میتونم در جواب انجام بدم ❤️

1 ❤️


نظرات جدید داستان‌ها